Overgave aan Gods wil nodig
PREDIKANTSVROUW ANNO 2005 [2]
LIEFDE TOT GOD
Het is van belang dat je als predikantsvrouw zelf een relatie kent met God. Dat je een biddend leven hebt. Je kunt niet drijven op het geloof van je man. Om het vol te houden in de pastorie, zal God de eerste plaats moeten hebben in je leven.
Dan alleen kun je van harte achter het werk van je man staan. Jullie zullen dat in je eigen leven gemerkt hebben, nu je man nadat hij eerst een ander beroep had, gekozen heeft voor de studie theologie. Je moet dan meegroeien in die beslissing. Het is toch iets anders dan de keuze voor een andere baan. Je man voelt een bepaalde roeping om in Gods dienst werkzaam te zijn. En de vraag kwam op je af: ben ik bereid om hem daarin te volgen? Je had je een ander leven naast hem gedacht. Het is dan nodig om zelf ook tot die overgave aan God te komen. Om te zeggen: Heere, als u mijn man daarvoor roept, dan ben ik bereid om U en hem daarin te volgen. Het is ook iets dat steeds terug zal komen in je leven. Als het erg druk zal zijn of erg moeilijk, als er later van gemeente gewisseld moet worden of als je jaren in dezelfde plaats moet blijven zonder beroepen te ontvangen. Elke keer is de overgave aan Gods wil nodig.
LIEFDE TOT DE NAASTE
Hierbij denken we aan:
1. je man
2. eventuele kinderen
3. de gemeente
4. de kerk
5. de samenleving
Je man
Bij ons huwelijk hebben we beloofd dat we onze man zullen dienen en helpen. Hoe krijgt dat vorm als je man predikant is?
In de eerste plaats door een goede echtgenoot en partner te zijn. Het is van groot belang dat je een goed huwelijk hebt. Er is liefde nodig om tot zegen te kunnen zijn. ('Waar liefde woont, gebiedt de Heere de zegen'). Dat is iets waar je steeds aan moet blijven werken. Allebei en samen. Bid daar ook om. Om blijvende liefde en verdiepende liefde.
De liefde krijgt vorm in concrete dingen. Door er voor je man te zijn als gesprekspartner, als praatpaal. Door rust en ruimte te creëren om zijn werk te kunnen doen. Door er steeds weer op te wijzen dat er ook tijd voor rust en ontspanning moet zijn. Door samen leuke dingen te doen. Door hem er op te wijzen, als dat nodig is, dat hij niet alleen een gemeente heeft maar ook een gezin. Humor is trouwens ook iets wat je goed kunt gebruiken in de pastorie. Het kan alles enorm relativeren. Verder is het goed om zoals drs. H.J. Oortgiessen het zegt: 'het meest solidaire en meest kritische gemeentelid te zijn.' Kritiek dan in de goede betekenis van het woord. Ik bedoel het elkaar bijschaven. Dat doe je niet in het openbaar maar thuis. Waar een rustig gesprek mogelijk is. Daar kun je dingen zeggen als: Had je dat niet iets anders kunnen aanpakken? Zet je zo jezelf niet te veel in het middelpunt? Kun je de dingen niet iets eenvoudiger zeggen? Enz.
Het zal duidelijk zijn dat dit iets anders is als je man de wet voorschrijven of naar jouw pijpen laten dansen. Door zo'n houding kan er juist veel mis gaan. Als het goed is, ken je je man en weet je wat zijn sterke en zwakke kanten zijn. Je moet alert zijn op de vele valkuilen waarin hij zou kunnen vallen. Als je man autoritair en solistisch is, moet je hem behoeden om geen paus te worden. Je wilt toch niet met een paus getrouwd zijn? Het mag trouwens niet eens. Wijs hem in liefde op die neiging. Zodat hij zich niet boven de kerkenraad verheven gaat voelen maar samen met hen het beste zoekt voor de gemeente.
Is je man een hard werkend, pastoraal type die niets liever doet dan bezoeken afleggen, wijs hem er dan in liefde op dat hij tijd moet houden voor het maken van preken. Dat vraagt rust en studie en kan niet even tussendoor. Ook moet hij beseffen dat hij niet onmisbaar is. De ene man zal meer gebaat zijn bij corrigeren en de ander bij stimuleren. Allen hebben we het nodig dat er iemand is die ons bemoedigt, stimuleert, corrigeert, afremt, ons bezig zijn relativeert en met ons deelt. Dat is ook wat God bedoelt met het huwelijk. Dat we elkaar helpen en bijstaan in alle dingen van het tijdelijke en eeuwige leven.
Eén belangrijk aspect heb ik nog niet genoemd. Dat is het gebed voor je man. Gebed om geloof en volharding. Om een dienstbare houding, om de gezindheid van Christus. Gebed om kracht en moed, om gezondheid, om het vol te houden en om vreugde in het werk.
Alles wat ik onder het kopje liefde tot je man heb genoemd, zie ik als de belangrijkste taak van een predikantsvrouw.
Je kinderen
Bij je belangrijkste taak hoort ook de verzorging en opvoeding van de kinderen, als jullie die hebben. Je gezin heeft voorrang op de gemeente. Het zal dan ook mede van je gezin afhangen wat je in de gemeente wilt of kunt doen. Door de leeftijden van de kinderen kun je soms in de ene gemeente meer doen dan in de andere. In jullie situatie waar er al zoveel verandert voor de kinderen, terwijl ze waarschijnlijk al wat ouder zijn, zul je hier extra alert op moeten zijn.
Zeg niet dat je kinderen iets niet mogen of juist moeten, omdat hun vader predikant is. Zodat ze daardoor een negatief beeld krijgen en de kans groot is dat ze zich juist gaan verzetten. Al ons doen en laten wordt niet bepaald door het predikantsschap, maar door ons christen zijn.
De gemeente
Onze naaste liefhebben als onszelf, dat geldt ook en juist in de gemeente. Liefde tot de gemeente is bij veel predikantsvrouwen geen vanzelfsprekendheid. Daarom moeten we er om bidden. Je bent nu gewend in de gemeente waar je woont. Je voelt je er waarschijnlijk thuis. Misschien ben je wel actief in het verenigingswerk. Omdat je je er thuis voelt, heb je ook liefde tot de gemeente. Maar straks is het een nieuwe situatie waar je misschien wel tegenop ziet. En later kan er ook steeds van gemeente gewisseld moeten worden. Misschien kom je in een gemeente terecht die heel anders is dan je huidige gemeente. De mensen zijn misschien veel stugger. Of de gemeente is veel vrijer of juist behoudender dan je gewend was. Het gevaar bestaat dan dat je geen echt lid van de gemeente wordt maar een toeschouwer. Of dat je samen met je man boven de gemeente gaat staan. Dan zul je altijd afstand blijven ervaren en ook geen liefde tot de gemeente hebben. Bid daarom altijd om liefde tot de gemeente. Wees ook een betrokken gemeentelid. Niet in de eerste plaats omdat je domineesvrouw bent, maar omdat je belijdend lid bent. En bij de verhuizing ben je belijdend lid van deze gemeente geworden. Dat betekent dat je mee wilt werken aan de opbouw van de gemeente en actief meedoet met de gemeente.
Houd voor ogen dat wennen altijd tijd kost. Maar dat het een heel verschil maakt, hoe je er zelf instaat. Je merkt het ook vaak bij nieuw-ingekomenen in de gemeente. De een went nooit en de ander zit er zo tussen. Het gaat vaak samen met de mate waarin je jezelf geeft.
De kerk
Liefde tot de kerk. Dat hebben we vooral nu nodig. Draag de kerk in je gebed.
Ik denk hierbij ook aan de collega-predikanten. Zie elkaar niet als concurrenten. Samen dien je de gemeente van Christus. Waak voor jaloezie. Probeer het onderling gezellig te maken. Je kunt veel aan elkaar hebben. In een gemeente met twee of meer predikanten, in de ring. Word bv. ook lid van de predikantsvrouwencontio, zodat je de vrouwen die je hier ontmoet in de studietijd, later weer ontmoet op de contiodag.
De samenleving
Liefde tot de mensen om je heen. In de Bijbel staat:' uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend'. Probeer daar naar te leven.
In het liefhebben van de naaste gaat het erom dat we de naaste liefhebben als onszelf. Daarom ook ! -
Liefde tot jezelf
Vergeet jezelf niet. Houd de vriendschappen die je nu hebt vast. Het is belangrijk om vrienden te hebben. In de pastorie is het moeilijk vrienden maken. Daarom is het erg belangrijk om de vriendschappen die je nu hebt niet te verwaarlozen. Doe iets voor je ontspanning. Een hobby, een sport. Vrijwilligerswerk of een baantje. Ook de.werkende predikantsvrouw is onder ons steeds meer geaccepteerd. Het kan voor jezelf verrijkend zijn om iets heel anders er naast te hebben. Als je maar zorgt dat er evenwicht blijft tussen de liefde tot de naaste en de liefde tot je zelf. Je man en je kinderen moeten er niet onder lijden. Voor betrokkenheid bij de gemeente en meeleven met het werk van je man moet er ruimte zijn en blijven.
Dat was de grondhouding. Bij die grondhouding moeten we steeds weer gebracht worden door de Heilige Geest. Het is heerlijk om te ervaren dat God dat ook geeft.
H G. SCHUURMAN-HIJMISSEN, BOVEN-HARDINXVELD
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 juli 2005
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 juli 2005
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's