Verpleeghuizen in de picture

Met de regelmaat van de klok verschijnen er negatieve berichten in de pers over verpleeghuizen. Er kan bijna geen week voorbij gaan of we horen of lezen wat. Pyjamadagen, waarbij bewoners een dag verplicht in bed moesten blijven, vormden een ultiem dieptepunt. Het schijnt, zo zegt men, dat bewoners (onnodig) vastgebonden worden. Ook worden hiervoor protocollen ontworpen.
Bewoners zouden onvoldoende vocht ontvangen. Nu bestaat er een plan om verpleeghuizen sterren te geven, zoals dat in de hotelwereld gebruik is. Die sterren betreffen dan de kwaliteit van de voeding.

Meldpunt met klachten
Tegenwoordig is er voor verpleeghuizen een meldpunt waar je je klachten kwijt kunt. Dat moet kunnen. Naast dit meldpunt is er ook een meldpunt om positieve punten te melden.
In ons huis wordt doorgaans hard gewerkt. Verzorgenden doen vaak hun uiterste best om het de bewoners naar hun zin te maken. Volmaakt is de zorg niet. Waar mensen werken, worden fouten gemaakt. Als ik zie met hoeveel inzet vaak jonge mensen werken om het leven zo goed mogelijk te laten verlopen in de vaak moeilijke, laatste fase van het leven, dan zie ik in die zorg Gods goede handen. Dienstbetoon vanuit de liefde van Christus.

Veranderde visie
Bijna dertig jaar geleden werd 'ons huis' geopend door HKH Prinses Margriet. Het verpleeghuis 'de Samaritaan' voorzag in een behoefte aan zorg. Een groot deel van de bewoners was nog goed ter been en liep zelfstandig. Nu is negentig procent van de bewoners op een rolstoel aangewezen. Kortom, de zorg rondom bewoners is alleen maar toegenomen.
Vierpersoonskamers vond men toen niet zo vreemd. Vandaag kan dat niet meer. Een mens is immers op z'n privacy gesteld.
Wie wil er nu in een verpleeghuis opgenomen worden?
Het geeft immers aan, dat je zelfstandig niet meer kan wonen. Wie wil er afhankelijk zijn van een ander? We zijn liever eigen meester en niemands knecht. Innerlijk verzetten we ons tegen helpende handen. Dat 'eigenmeester-zijn' zit diep in ons zondige bestaan verankerd. Van genade leven, van het gegeef leven ligt ons niet.

Onafhankelijk zijn
Ik vind dit sterk beschreven in het woord uit Johannes 21:18, waar de Heiland tegen Petrus zegt: 'Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u; toen gij jonger waart, gorddet gij uzelf en wandeldet alwaar gij wildet; maar wanneer gij zult oud geworden zijn, zo zult gij uw handen uitstrekken, een ander zal u gorden, en brengen waar gij niet wilt ...!' Zo leeft dat bij ons mensen ... nee ... naar 'de Samaritaan'.
Een nieuwe bewoner kwam in ons huis. Hij zei: 'Dit heb ik nooit gewild ... nooit!' Begrijpelijk. Je moet je laten leiden. Je moet je vaak laten wassen. Weer worden als een kind. Soms worden als een baby.

Persoonlijk
De dag dat ik dit schrijf, 7 juni, is mijn vader opgenomen in ons huis. Door een heupfractuur werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Nu is de periode van revalidatie aangebroken. Hier was er plaats en hij is nu bewoner van 'de Samaritaan'. Hij deelt met drie andere bewoners de slaapkamer. Zijn privacy is tot enkele vierkante meters beperkt. Eén kast staat tot zijn beschikking. Op een nachtkastje staat de foto van zijn kinderen en mijn overleden moeder. Dat is alles.
Ik realiseer me hoe moeilijk het voor hem moet zijn om dit alles te ondergaan. Hij was meer dan dertig jaar hoofd van een christelijke school. Jarenlang was hij ouderling. Hij functioneerde in verschillende besturen. Nu moet hij de regie uit handen geven.
De fysiotherapeut, de ergotherapeut, de arts hebben vandaag met hem gesproken. Hij moet vertellen hoe hij is gevallen en wat hij nog kan. Soms kan hij zich de dingen niet meer herinneren en slaat hij de plank mis. Het wordt spannend. Welke kant gaat het op? Hij is wel 88 jaar. De leeftijd van de zeer sterken heeft hij bereikt. De woorden van de Heere Jezus spreken mij bijzonder aan: 'Een ander zal u gorden en brengen waar gij niet wilt ...!' Dit woord sprak de Heiland tot Petrus, een volgeling van Hem. Dat moet ik maar vasthouden. Ook mijn vader mocht met alle gebrek, Christus leren volgen. De Meester, Jezus, bad voor Zijn leerling Petrus, dat zijn geloof niet zou ophouden. Hij laat niet varen het werk van Zijn handen.

Dankbaarheid
Vaak ben ik het die de laatste zorg verleen. In de laatste levensfase, misschien beter gezegd, de stervensfase, probeer ik bewoners en hun familie bij te staan door gesprekken, gebeden en een korte Schriftlezing. Meestal leid ik de rouwdienst en de begrafenis. Het is de gewoonte om na afloop van de teraardebestelling een dankwoord te spreken. Dit dankwoord betreft dan ook het personeel van ons huis.
De laatste twee keer werden de dankwoorden zo vertolkt: 'Met eindeloos geduld heeft u ... zus en tante verzorgd. Ze zat er altijd netjes bij. Altijd werden we hier zo vriendelijk ontvangen. Dat gaf ons rust. We wisten haar ook bij u in goede handen.'
De laatste begrafenis die ik leidde, was in de aula van Mijnsherenland. De rouwdienst werd gehouden uit 2 Korinthe 5:1 'Want wij weten dat zo ons aardse huis afgebroken wordt, wij een gebouw van God ontvangen, niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemel ...!' Een oude bewoner van 91 jaar was heengegaan. Zijn aardse tent was afgebroken...
In het dankwoord werd de dankbaarheid zo verwoord: 'In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan werden liefdevolle handen uitgestoken. Wij hebben die handen gevoeld in de zorg voor onze zwager. Niets was er te veel. Wat een zegen dat dit in deze tijd nog mogelijk is!'

Meldpunt voor goede zorg
Nu mijn vader opgenomen is, kan ik van een meldpunt gebruik maken. Eventueel kunnen we positieve of negatieve dingen melden. Ik kijk niet alleen op afstand mee. Emotioneel ben ik er nog sterker bij betrokken. Bij de opvang van mijn vader hebben we niet te klagen, maar zijn we dankbaar voor de goede, warme ontvangst. Niemand wil graag in een verpleeghuis opgenomen worden. Toch mogen er danktonen klinken.
De Heere Jezus prijst zalig die Hem hun liefdedaden hebben bewezen in liefdevolle zorg voor de ander.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen