Hij ging biddend door het leven

'Klaagt gij over uw onreinheid? Hier is de bron van de reinheid. Zijt gij bestreden? Hier is de rust. Zijt gij radeloos? Hier is raad. Zijt gij tot stervens toe benauwd? Hier is de vrijkoop. O, dat ge uzelf beproeft, oog in oog voor Gods aangezicht. Weet u een betere Zaligmaker? Ooit gehoord dat iemand u in leven en sterven vrijkoopt?' Aan het einde van het symposium Passie voor het Evangelie, waarin de gelijknamige, door dr.ir. J. van der Graaf geschreven, biografie van ds. G. Boer werd gepresenteerd, klonk een fragment uit een preek van ds. G. Boer, ontroerend voor allen die deze dienaar van het Woord ooit hoorden voorgaan. De levende stem stelde de actualiteit van ds. Boers Woordbediening, die de mens als zondaar voor God plaatste, in het midden.

Ds. G.D. Kamphuis las daarna twee verzen uit de Hebreeënbrief:  'Gedenkt uw voorgangers, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst van hun wandeling.'
Wat dan de inhoud van dit geloof was?
'Want het Woord Gods is levend en krachtig, en scherpsnijdender dan enige tweesnijdend zwaard, en gaat door tot de verdeling van de ziel, en van de geest, en van de samenvoegselen, en van het merg, en is een oordeler der gedachten en van de overleggingen van het hart. En er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem; maar alle dingen zijn naakt en geopend voor de ogen van Hem, met Wie wij te doen hebben.' (Hebr. 4:12) Zó houden we de oud-voorzitter van de Gereformeerde Bond in ere, boven alles als dienaar van het evangelie, in Eemnes, Putten, Gouda, Lunteren, Huizen, Katwijk en Zoetermeer.

Een bespreking van de levensbeschrijving volgt op een later moment in ons blad. Vandaag plaatsen we de toespraken die twee kinderen van ds. Boer na de overhandiging van het boek ter herinnering aan hun vader hielden: mevr. G. Lanting-Boer en ds. G. Boer jr. We doen dat op de plaats in de Waarheidsvriend, waar ds. Boer zelf zo vaak geschreven heeft, het tweede blad.

'Als jongste dochter van ds. Gijsbert Boer wil ik graag het volgende zeggen. In de eerste plaats ervaar ik een gevoel van trots, maar ook van ontroering dat wij ter ere van het boek Passie voor het Evangelie. Leven en werk van ds. G. Boer bij elkaar zijn.
Trots als het gaat om de waardering voor zijn leven als vurig dienaar van het goddelijke Woord en zijn levendig aandeel in de theologische en kerkelijke bezinning. Het ontroert mij mede, omdat het inmiddels 32 jaar geleden is dat hij gestorven is, maar toch nog zo levendig voortleeft in de gedachten van veel mensen.
Het doet mij verdriet dat mijn zus Coby op jonge leeftijd is overleden. Zij is tien jaar geleden verongelukt.

Brieven uit Eemnes en Putten
Dit boek is geschreven door dr.ir. J. van der Graaf. Toen Van der Graaf mij indertijd vertelde over zijn plannen voor de biografie, was ik enthousiast en heb een verhuisdoos met brieven van mijn ouders te voorschijn gehaald. U moet weten dat er een schat aan informatie bewaard is gebleven, brieven van gemeenteleden uit de opeenvolgende gemeenten waar mijn vader gestaan heeft.
Ook waren er veel brieven van mijn oma Boer, die jarenlang iedere vrijdagavond een brief schreef met als aanhef: 'Het is nu vrijdagavond, lieve Gijs', en na hun trouwen: 'lieve Gijs en Mien'.
In het verleden had ik een aantal brieven van oma doorgelezen, maar nu, naar aanleiding van Van der Graafs plannen, heb ik ze allemaal gelezen. Ook alle correspondentie van gemeenteleden, alvorens ze aan Van der Graaf te geven. Het lezen van deze brieven heeft me ontroerd, maar ook verrijkt. Ik wil graag noemen de prachtige brieven van een gemeentelid uit Eemnes, ik zou haast zeggen geloofsbrieven.
Uit deze brieven, in de oorlog geschreven, was ook veel te halen wat betreft het kerkenwerk. Doordat er geen papier op voorraad was, was er dus ook geen kerkblad. Ook waren er verdrietige en wanhopige brieven van oorlogsweduwen uit Putten, de volgende naoorlogse gemeente van mijn vader.
Al deze informatie heeft Van der Graaf in dit boek verwerkt. Ik heb uiteraard het boek nog niet gelezen, maar heb er vertrouwen in dat Van der Graaf het heeft geschreven op de juiste toon, secuur en detaillistisch, met respect voor mijn vader, die hij tenslotte ook goed gekend heeft.

Een stralend gezin
In de tweede plaats ervaar ik een gevoel van dankbaarheid en dan ga ik terug naar mijn jeugd. Als kind ben ik opgegroeid in een stralend gezin met een lieve zorgzame moeder en een betrokken en liefdevolle vader. Ik was absoluut een vaderskind! Met Bert als broer en Coby als oudere zus. Om een beeld te schetsen van ons gezin neem ik u even mee in de tijd.
Lunteren, 1957... Het is een prachtige, zonnige dag en samen met mijn vriendin huppel ik naar huis. We komen uit school. Mijn moeder, bij wie ik in de klas zit, blijft nog even op school. Oma, die bij ons in huis woont, heeft de thee al klaar staan. Ze zit op haar favoriete plekje in de grote tuin, een zitje in de schaduw onder een kleine treurwilg. Coby en Bert komen ook zo

Aandachtig gehoor tijdens het symposium Passie voor het Evangelie. In het midden auteur dr.ir. J. van der Graaf, naast hem prof.dr. A. van de Beek.

thuis. Mijn oma dopt de doperwten uit de eigen moestuin, de hond ligt aan haar voeten.
Dan komt mijn vader aanrijden in zijn gloednieuwe Morris Minor. We rennen naar de voorkant van het statige huis, waar mijn vader de auto op de oprijlaan parkeert. Omdat Lunteren een uitgebreide gemeente is en mijn vader niet alles kan befietsen, is deze auto voor hem aangeschaft. Mijn vader en ik begroeten elkaar blij en mijn vader verdwijnt in zijn studeerkamer. Tot zover deze terugblik.

Vriendelijk en strijdvaardig
Mijn vader was, als hij thuis was, voor ons altijd wel te storen op zijn studeerkamer. Hij nam dan de tijd voor ons.
Mijn moeder vroeg hem regelmatig om beneden in de huiskamer te komen zitten; hij deed dat soms wel, maar dan standaard met een aantal boeken bij zich. Als kind was ik soms wel eens trots dat als mijn vader preekte, er meer dan normale belangstelling was en toen ik dit eens tegen hem zei, antwoordde hij: 'Kind, de mensen komen niet voor mij, maar om het Woord van God te horen.'
Bijzonder waren onze vakanties. Mijn vader onderging op de eerste vakantiedag een ware metamorfose: witte pet, sandalen, geruit overhemd in felle kleuren. Ik heb meer dan goede herinneringen aan mijn jeugd. U moet weten dat ik mijn vader altijd ervaren heb als liefdevol, oprecht, betrokken en meelevend, rechtvaardig, vriendelijk en innemend, soms ook strijdvaardig.
Hij had daarbij ook gevoel voor humor en was gezegend met een scherp verstand. Al deze eigenschappen maakten van hem een uniek mens.
Ik wil zijn strijdvaardigheid en felheid benadrukken, als het ging om het verdedigen van de in zijn ogen ware leer binnen de kerk. Hij had een heilig en intens geloof, heeft ons dit altijd voorgeleefd. Hij was zuiver in zijn preken, maar ook zuiver in zijn dagelijks leven. Hij was in mijn ogen absoluut een rechtvaardige!
Bevlogen was hij in de liefde tot zijn God, van waaruit hij leefde. Hij ging biddend door het leven, biddend voor de kerk, zijn gemeente, zijn geloof, heeft met tomeloze energie en toewijding in al zijn gemeenten gewerkt. Hij bad voor zijn vrouw en kinderen, ook voor zijn kleinkinderen, van wie hij er helaas maar enkelen gekend heeft. Wat was hij trots op Willemien, Gijsbert, Jan, en op afstand Roeland (Indonesië). Hij bad al voor zijn kleinkinderen lang voor ze geboren werden.
Hij memoreerde vaak zijn moeder. Hij sprak met veel respect en liefde over haar en roemde haar geloof, heeft veel van haar geleerd.

Pastoraat
Pastoraal was hij, staande in het hier en nu, niet star of veroordelend, maar uiterst betrokken en meelevend, oprecht belangstellend en zich inlevend in de ander.
Als voorbeeld wil ik geven een ontmoeting die ik vorig jaar had met een vroeger gemeentelid van mijn vader.
Deze vertelde mij dat hij vroeger eigenlijk zelden naar de kerk ging, maar liever op zondag voetbalde en 's avonds onder kerktijd graag de voetbaluitslagen bekeek. Toen mijn vader hem had gevraagd om een keer bij hem langs te mogen komen, had hij hiermee ingestemd, als het maar niet langer dan een half uur zou duren.
Hij had eigenlijk verwacht iets verwijtends te horen, maar vader had alleen maar gevraagd wat hij zoal op zondag deed, wat deze persoon hem dan ook vertelde. Mijn vader ging hier verder niet op in, maar vroeg hem: 'En vertel nu eens iets over jou zelf.' Dit halfuur werden drie volle uren, die hij tot op de dag vandaag niet vergeten is.
In de derde plaats noem ik de verbondenheid in en de overdracht van het geloof die ik ervaren heb en met mij vele anderen. Met name door zijn indringende manier van preken heeft hij veel mensen geraakt en geïnspireerd - een aantal onder hen zijn theoloog geworden. Hij had een inspirerend geloof, had een opdracht, een passie. Hierdoor spreekt de titel van de biografie mij zo aan.
Moge dit boek tot zegen en informatie zijn voor veel mensen, niet in de laatste plaats voor zijn kleinkinderen, van wie de meeste hun opa niet gekend hebben. Tot slot - en ik weet wel bijna zeker dat mijn vader gewild zou hebben dat ik deze woorden zou uitspreken, het zijn woorden die hijzelf ook vaak noemde - : alle eer moet gaan naar de almachtige, drie-enige God, die is en die was en die komen zal!'

G. LANTING-BOER

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen