Zending in zicht

Een van de studenten die ik begeleid met haar afstudeerscriptie, schrijft over het zendingsconcept in de zogenaamde liederen over de Knecht des Heeren, in Jesaja. In die liederen staan vrij expliciete verzen over geweldloosheid, over een manier van getuigen die volkomen niet-agressief is. Bijvoorbeeld: 'Hij zal niet schreeuwen, noch Zijn stem verheffen, noch Zijn stem op de straat laten horen. Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen; met waarheid zal Hij het recht voortbrengen' (Jes. 42:2, 3). Dit zijn zeer relevante teksten in een omgeving waar christelijke zending vaak de vorm krijgt van schreeuwerige campagnes, van gepoch met cijfers van bekeringen en snelle resultaten en waar anderzijds door andere godsdiensten een agressieve vorm van jihad gepropageerd wordt. Uiteraard, dat zijn twee extremen en daartussen zijn vele mengvormen.

Niets oplost
Het fascinerende van deze studente en van haar scriptie is dat ze uit de omgeving van Halmahera komt, uit de Noord-Molukken, en dat ze met haar eigen ogen religieus geweld gezien heeft, van zeer dichtbij. Te dichtbij.
Overigens, let wel, zowel christelijk geweld als islamitisch geweld. Haar scriptie gaat niet zozeer over die context, maar soms vraag ik ernaar, of dat concept van geweldloos getuigen, van getuigen zonder je stem te verheffen, of dat inpasbaar is op haar geboortegrond. En als ik daar naar vraag, zie ik hoe ze moet slikken, hoe ze amper die herinnering van een paar jaar geleden durft toe te laten. Ze is zo spaarzaam in wat ze durft te zeggen dat ik er amper over durf te beginnen.
Maar toch wil ik dat doen, wil ik haar profiel als Molukse christen, als jong mens die zoveel gezien heeft en daardoor zoveel weet, die zoveel bij kan dragen, dat profiel wil ik zo graag terug doen laten komen in wat ze schrijft over zending. Ze zegt: 'Hoezeer ik het gebruik van geweld kan begrijpen, ik weet immers van de paniek, toch heb ik gezien dat geweld nooit iets oplost. Het geweld dat ik gezien heb, heeft de haat geïntensiveerd, het heeft mensen voor altijd vijanden gemaakt, vijanden van elkaar en vijanden van het evangelie. Het is de oorzaak van het verstikkende klimaat dat rondspookt op mijn geboortegrond. Het enige wat indruk gemaakt heeft, zijn die mensen die geen geweld gebruikt hebben. Maar die zijn dood.'

Overgave
Vanuit die bittere context denken we samen verder over de liederen in de Jesaja-brief, over de gebroken gestalte die geloofde dat de wereld niet gered wordt door geweld, maar door overgave. Het is duidelijk dat mijn rol als docent in deze een rol is van begeleider, van letterlijk 'geleiden' van wat zij al weet, dat te laten rijpen, in haar bizarheid laten staan en tegelijkertijd een perspectief te geven dat minder verwondt. Haar verstaan van deze liederen in Jesaja is zeer intens. Zij zal, in die ruime betekenis van het woord, een gepassioneerde getuige van Jezus Christus worden, daar ben ik van overtuigd. Zachtmoedig, zonder geschreeuw, evenwichtig, eerlijk, geloofwaardig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen