Globaal bekeken

In Vrede over Israël (deputaten 'Kerk en Israël' Christelijke Gereformeerde Kerken) schreef drs. C.J. Rodenburg, werkzaam in Jeruzalem voor het Centrum voor Israëlstudies (CIS) over 'rouwen om de tempel'. Een fragment:

ge Av
Anders dan het christendom, kent het Jodendom verschillende dagen van rouw en treurnis. De belangrijkste daarvan is de ge van de maand Av, Tisha ge Av. Op die datum lijkt wel een vloek te rusten, zovele rampen het jJodse volk op of rond die dag troffen.
Hoewel niet geheel zeker, zijn er aanwijzingen dat al in de oudheid gevast werd om de verwoesting van de eerste tempel in Jeruzalem in het jaar 567 v.Chr. In elk geval werd dit binnen enkele eeuwen na de verwoesting van ook de tweede tempel in het jaar 70 een gewoonte. De bronnen die we hebben noemen verschillende data waarop deze rampen plaatsvonden, maar ze liggen dicht bij elkaar en uiteindelijk is in de Joodse traditie de 9e van de maand Av vastgesteld als treurdag.
De dubbele vernietiging van het Heiligdom heeft het Joodse volk diep getroffen en haar verdere bestemming enorm beïnvloed. Nabij de huidige Tempelberg zijn nog verschillende getuigen te vinden van de glorie van de tweede tempel. Resten van toegangspoorten en van de enorme trap die het tempelplein verbond met de stad, stukken van de dragende muur, zoals de Klaagmuur. Onvoorstelbaar grote stenen, door de Romeinen naar beneden geworpen, liggen nog steeds op dezelfde plaats.
Niet alleen de verwoesting van twee tempels, maar ook andere rampen die het Joodse volk in latere tijden troffen worden herdacht. Zoals de verdrijving van de Joden uit Spanje in het jaar 1492 (het decreet daartoe werd uitgevaardigd op precies deze dag). De joodse traditie voegt er andere gebeurtenissen aan toe, die eenzelfde strekking hebben. Een ervan is de straf van een veertig jaar durend verblijf in de woestijn, die het volk opgelegd kreeg omdat het naar de angstige verspieders luisterde en het beloofde land niet wilde intrekken. Ze geloofden in de slechte interpretatie van het goede, zoals een Joodse uitlegger deze week zei. De beslissing van God viel op de ge Av.

Klaagliederen op pantoffels
De rampspoed krijgt, in al zijn verscheidenheid en diepte, een stem als tijdens de ge Av het boek Klaagliederen wordt gelezen.
De weken worden gemarkeerd door toenemende droefheid en verschillende vormen van onthouding. Met name de laatste negen dagen (vanaf de 1e Av) is vasten gebruikelijk. Er worden geen nieuwe kleren gekocht of vers fruit gegeten. Mannen scheren zich niet. Op de 9e dag mondt dit uit in een volledig afzien van eten en drinken, het niet-dragen van leren schoenen en seksuele onthouding.
Maar er is ook een na. De zeven weken na Tisha ge Av vormen een periode van troost. Veelvuldig wordt er uit het laatste deel van Jesaja, vanaf hoofdstuk 40, gelezen: 'Troost, troost mijn volk'. De zekerheid dat God genadig is, de hoop op herstel wint weer aan kracht. Vasten wordt omgekeerd in vreugde, zoals Zach. 8:9 zegt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen