Stroom van schokkende berichten

Het zijn soms maar kleine berichten, die een enkel moment onze aandacht voor zich opeisen, waarna we vaak overgaan tot de orde van ons leven. Gewenning maakt dat onze gevoelens van onbehagen over het denkpatroon in Nederland soms snel voorbij gaan. Dat geldt ook voor verdriet over een land dat de levende God de rug toekeert, over reële zorg vanwege de genotscultuur, ten opzichte waarvan onze jongeren hun houding moeten bepalen. Soms is er boosheid over degenen die de publieke invloed van Gods geboden in de maatschappij - zelfs ook in de kerk - stap voor stap willen afbreken.
Het verschijnsel 'tijdrede' is in hervormd-gereformeerde kring niet zo bekend. Toch hebben we het wel nodig om in het licht van Gods Woord onze tijd te leren duiden. Dat er profetisch licht valt op voortgaande ontwikkelingen in land, kerk, volk. Dat is geen cultuurpessimisme bij voorbaat, maar wel een concretisering van Johannes' woord dat 'de gehele wereld in het boze ligt'. Een woord dat uit de pen van deze apostel komt, nadat hij schrijft dat wij met vrijmoedigheid bidden mogen, een woord dat veelzeggend is voor de beleving van onze vreemdelingschap. Vanuit dat kader is het nodig dat we die voortdurende stroom van kleine, schokkende berichten opmerken.

Jaloersheid
Wat doet het u dat een Roosendaals echtpaar naar de notaris gaat, om met een gezamenlijke vriendin een samenlevingscontract af te sluiten? Veelwijverij is in de Nederlandse wet verboden, maar dat verhinderde het Brabantse drietal niet om op het kantoor van de notaris in trouwkleding ringen te wisselen. Zal er werkelijke vrede in dit huis kunnen zijn? We denken aan het woord van de wijze Salomo uit Spreuken 6: 'Die met een vrouw overspel doet, is verstandeloos; hij verderft zijn ziel, die dat doet; plaag en schande zal hij vinden, en zijn smaad zal niet uitgewist worden. Want jaloersheid is een grimmigheid van de man; en in de dag van de wraak zal hij niet sparen.' Wie kan de gevolgen voor kinderen, voor de bezittingen overzien, als een van drieën buiten de boot valt? Om over de leefregels uit Efeze 5 maar te zwijgen.
En, wat doet het u dat de VVD een week later een initiatief-wetsontwerp indient, waarin geregeld wordt dat een huwelijk op het gemeentehuis ontbonden kan worden wanneer er geen kinderen in het gezin zijn? Minister van Justitie Donner ziet het huwelijk terecht als meer dan een gewoon contract, dat eenvoudig ontbonden kan worden, zodat alleen de rechter een echtscheiding kan regelen. Maar de VVD wil het graag 'simpel en goedkoop' houden. De waarde van het huwelijk als een levenslange verbintenis tussen één man en één vrouw krijgt zo opnieuw een knauw.

Kinderopvang
In dezelfde week komt VVD-fractieleider Van Aartsen in het Prinsjedagdebat met zijn voorstel scholen verplichtend op te leggen voor en na schooltijd opvang te regelen voor kinderen van wie beide ouders werken. Want het 'gesjouw' met die kinderen is slecht voor de Nederlandse concurrentiepositie. Het carrière-perspectief van moeder gooit bij deze regeringspartij hogere ogen dan verzorging door een van beide ouders en de economie is schijnbaar belangrijker dan een zorgzaam gezinsleven. 'U moet weten dat het voor het inkomen, en daarmee ook voor het geluk van de kinderen, van belang is dat de ouders blijven werken', aldus de aanvechtbare economische wijsheid van Van Aartsen.
Wat hebben christenen in zo'n klimaat in Nederland nodig? Dat de kerk helder over het huwelijk blijft spreken. Dat jonge ouders steun ontvangen om keuzes te maken die tegen de heersende opinie ingaan. Dat het aankomt op het blijven bij de leefregels van God. En zien we dan niet iets van een oordeel over de kerk in ons land dat het veelal zo slecht lukt om aan het christelijk huwelijk invulling te geven? Waarom die verwarring over wat het leven voor Gods aangezicht als christenen inhoudt?
Want, tegelijk met de uitholling van huwelijks- en gezinsleven in de samenleving lezen we van het bezwaar dat de nieuwe hoogleraar praktische theologie aan de Vrije Universiteit, dr. R.R. Ganzevoort, aantekent tegen zijn ontslag als Nederlands gereformeerd predikant. Dr. Ganzevoort legt zich niet neer bij de overtuiging in de kerken in de regio Utrecht dat het onwaarschijnlijk is dat 'een homoseksueel samenlevend predikant op dit moment met vrucht (een van) de Nederlands Gereformeerde Kerken zal kunnen dienen'.
We gaan op deze plaats niet in op het bijbelse spreken over homoseksualiteit. Het gaat er nu om dat een predikant, die zelf tot een andere levensstijl overging, het broeders en zusters kwalijk neemt, als ze blijven bij wat de kerk der eeuwen altijd over het huwelijk en andere relaties gezegd heeft. 'Ik had toch niet aan de kerkenraad hoeven vragen of ik een relatie met iemand mocht aangaan?' Met deze opmerking suggereert dr. Ganzevoort dat het stuklopen van zijn huwelijk en het aangaan van een homoseksuele relatie slechts een privé-aangelegenheid is.

Belangrijk front
Wie bovenstaande tot zich door laat dringen en de ook christelijke gereformeerde discussie rond het boek over homoseksualiteit van dr. B. Loonstra volgt - een gesprek dat hervormd-gereformeerden in de kerk jarenlang hebben moeten voeren -  kan slechts concluderen dat de visie in de samenleving en in de kerk op huwelijk en seksualiteit inzicht geeft in hoe wij staan tegenover de leefregels van onze Schepper. Onze levensopenbaring lijkt zich rond dit thema uit te kristalliseren. Waar het christenleven veel breder uitwaaiert en Gods Woord ons ook onderwijst inzake materialisme, roddelen, naastenliefde enzovoort, stellen we toch vast dat er in het vasthouden aan het huwelijk als instelling van God sprake is van een belangrijk front. Toen ik in een artikel in ons blad me in positieve zin over het huwelijk uitliet, kwam er e-mail van ene Barbara, die zich als heks bekendmaakte. Ze stelde zich voor als een gereformeerde domineesdochter die met de kerk gebroken had en deelde mee te zullen bidden voor de teloorgang van mijn huwelijk en gezin, voor de vernietiging van het werk van de Gereformeerde Bond. Leren we er niet uit dat er in ons land een geestelijke strijd gaande is, die christenen met geestelijke wapens - met Góds wapenrusting uit Efeze 6 - te voeren hebben?

Heksen
Wat doet het u in dit verband te lezen dat de Belastingdienst bekendmaakte dat een heks de kosten van haar opleiding van de belasting mag aftrekken? In deze heksenopleiding leren cursisten spreuken, magische handelingen verrichten, kruidenmiddelen maken en genezen met stenen. Een van hen typeert een heks als 'een wijze man of vrouw die probeert een ander te helpen'.
Kunnen we dit gegeven los zien van de in Lochem begonnen bouw van een heidense tempel? Vanaf de komende zomer zal daar een achthoekige maantempel staan, te huren door sjamanen (die zich op krachten in de natuur en geestenwereld richten), druïden (mensen die nauw met de natuur verbonden waren) en heksen. Mensen zetten zich in om de goden die in ons land tot vijftienhonderd jaar geleden vereerd werden, weer hun plaats te geven.

Tweede eeuw
De Nederlandse samenleving is in tien, vijftien jaar van gedaante veranderd. Het  beoefenen van de vreemdelingschap als een gezindheid van ons hart zal daarom in de gemeente van Christus meer dan ooit aandacht dienen te krijgen. We zullen het evangelie vooral moeten leven, de betekenis ervan mogen laten zien in allerlei grotere en kleinere keuzen, in onze levenshouding. Het regeringscentrum voor christenen ligt in de hemel. Niet voor niets verscheen juist dezer dagen het boek van de baptisten-theoloog dr. Henk Bakker, Ze hebben lief, maar worden vervolgd, waarin hij ons de spiegel van het christenleven in de tweede eeuw voorhoudt. Nauwelijks getolereerd en onderling verdeeld - toch bleven ze staande vanwege hun compromisloos vasthouden aan de naam van Christus, wat voor gevolgen dit ook zou kunnen hebben.
Dat het leven bij Christus ook betekenis heeft voor het huwelijk, toont de bekende brief van Diognetus uit die tijd: 'Ze trouwen als ieder ander. Ze krijgen kinderen, maar leggen hun nageslacht niet te vondeling. Zij delen hun tafel, maar niet hun bed.'
'Het huwelijk is meer dan een onderlinge afspraak, meer dan een contract. De huwelijksorde, waarin man en vrouw gesteld worden, gaat de kennis te boven. Het huwelijk is een groot geheim, omdat het een afglans is van het nog grotere geheim van de liefde van Christus tot Zijn gemeente.' Zo sprak de hervormde synode in juli 1952, woorden die voor onze tijd niets aan actualiteit verloren hebben. Binnen én buiten het huwelijk rein te leven, het is een gebod van God. En zullen we in de gemeente van Christus dan niet belijden en aan jongeren doorgeven het woord dat de apostel van de liefde ons naliet: 'Want dit is de liefde van God dat wij Zijn geboden bewaren; en Zijn geboden zijn niet zwaar.' (1 Joh. 5:3)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen