Globaal bekeken

Deze keer twee zaken die ook beide in de media al voor het voetlicht kwamen.
Ds. S. Janse, hervormd predikant te Driebergen schreef in Woord en Dienst 'over  dominees, gerangeerd op dood spoor'. Twee fragmenten:

• Een vacante gemeente zoekt bij voorkeur een jonge dominee, liefst met ervaring, want op brokkenpiloten zit men natuurlijk ook niet te wachten. Even vóór in de dertig is ideaal. De eerste gemeente heeft hij/zij dan achter de rug. Fysiek gezien vitaal genoeg voor de zware domineesbaan, moet de nieuwe dominee met jeugdige uitstraling en aanstekelijk enthousiasme de jongeren weer in de kerk zien te krijgen. Of degenen die er zitten proberen vast te houden. De jonge aanstormende predikant wordt geacht de oude vermoeide gemeente te revitaliseren.
Ik overdrijf, maar het slaat ergens op. Daarmee worden aankomende predikanten verschrikkelijk overvraagd. Daarmee worden oudere predikanten onnodig gediskwalificeerd. Aan twee kanten worden burn-outs voorbereid.

• Of lost het probleem zich vanzelf op, omdat er over 5 à 10 jaar te weinig afgestudeerde studenten theologie zijn en er dus weer een schreeuwend tekort is, zelfs aan oudere predikanten? In dat geval heb ik mijn advertentie al klaarliggen. 'Oudere predikant (61 jaar) zoekt jonge gemeente (gemiddelde leeftijd niet hoger dan 35 jaar) met veel actieve en enthousiaste vrijwilligers. Volle kerk en voltallige kerkenraad strekken tot aanbeveling.'
Uit de dertig sollicitatiebrieven die ik verwacht, zal ik er acht voor de tweede ronde bewaren. Uiteindelijk zal ik in de eindronde mijn favoriete gemeente uitkiezen: een kudde vijfpotige schapen die ik naar de grazige weiden van een bloeiend kerkelijk leven zal leiden. Heerlijk om daar herder van te mogen zijn, al loop ik tegen die tijd zelf misschien wat kreupel. Maar zolang deze grazige weiden nog niet in zicht zijn, moet de synode zich misschien toch over het probleem buigen.'

Van Abraham Kuyper is de bekende uitspraak: 'Bij den chocolade-ketel en de water-en-melkkaraf kweekt men geen geslacht van kloeke calvinisten'. In een uitgave ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van de Vrije Universiteit gaf het Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme een aantal menukaarten uit, bijeengebracht en van een toelichting voorzien door George Harinck en Marjolein de Vos, 'van copieuze maaltijden tot schraal eten' bij gedenkwaardige gebeurtenissen als lustra en promoties. Hier volgt het copieuze menu van het diner bij het 25-jarig huwelijksjubileum van de 'geweldige'. Marjolein de Vos schrijft:

Het raadsel van het dineren in het negentiende-eeuwse fin-de-siècle is toch vooral de hoeveelheid. Dat Abraham Kuyper niet ontploft is! Voortdurend heeft hij aangezeten aan diners die voldoende lijken voor een week. Neem het menu van het zilveren bruiloftsfeest van de heer en mevrouw Kuyper: eerst soep, pasteitjes, vis met Hollandaise-saus (dat wil zeggen met een pakje boter), runderfilet ook al à la financière, groenten, kalfsbiefstuk met asperges, bladerdeegpasteitjes à la financière, kalfszwezerik en rijstpudding - geheel volgepropt haalt men opgelucht adem dat er pudding is, die toch meestal een eind beduidt, maar dat was buiten de waard gerekend, want nu volgen nog: gebraden duifjes, een gemengde compote, zalm, een sla met mayonaise, madeiragelei, een bavaroise, noga, taartjes, ijs, fruit en dan, wat zou het in dit verband nog kunnen betekenen, 'dessert'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen