Gevraagd: vurige liefde

Die tekenen van de tijd houden zeker verband met Christus, 'die gereed staat om te oordelen de levenden en de doden', zoals Petrus het in zijn eerste zendbrief verwoordt. Hij spreekt niet over 'zich gereed maakt', maar over gereed staat, een actieve positie.
Het was in het afgelopen jaar de baptistenpredikant uit Drachten, ds. Bottenbleij, die de tweede komst van Jezus concreet invulde, toen hij stelde dat de jongere generatie de wederkomst zal meemaken. 'Binnen vijftig tot vijfenzeventig jaar'. Zijn kompas was de stand van zaken in het bijbelvertaalwerk.
Echter, bij nadere kennisneming van het visiedocument van Wycliff Bijbelvertalers blijkt dat in het jaar 2025 in alle grote talen van de wereld een vertaalproject in start gezet is in plaats van dat de afronding al heeft plaatsgevonden. Zijn discipelen trekt Jezus gelukkig niet alleen uit mensen die een belangrijke taal spreken, aan de bruiloft van het Lam zullen mensen uit 'alle geslacht, taal, volk, natie' zitten. Op weg naar Gods volmaakte toekomst mogen christenen elkaar aanreiken dat er momenteel in twaalfhonderd talen vertaalprojecten zijn, dat vorig jaar in tweeëntachtig talen een aanvang gemaakt werd met zo'n project. Het Woord gaat de wereld door!

Ook verkondigd
Dat Woord werd in het bijna voorbije jaar op schrift gesteld, maar werd ook verkondigd. We denken daarbij aan degenen die onder ons dat evangelie verkondigd hebben en die door God tot Zich geroepen zijn. Met respect vanwege de arbeid die zij in opdracht van hun Zender onder ons verricht hebben, noemen we hun namen.
Prof.dr. M.J.G. van der Velden, overleden op 1 mei (76 jaar);
Ds. E. Woltinge, overleden op 8 mei (90 jaar);
Ds. G.H. van Kooten, overleden op 13 mei (85 jaar);
Ds. W.R Teekens, overleden op 25 juni (71 jaar);
Ds. J. Smit, overleden op 2 juli (76 jaar);
Ds. D. van den Berg, overleden op 17 september (81 jaar).

Dat Woord is in 2005 op zoveel plaatsen opengegaan, waar in de naam van Christus naar elkaar werd omgezien.
We denken daarbij niet alleen aan de dienaren van het Woord, maar evenzeer aan al degenen die in trouw en toewijding de naaste dienden: als lid van een vrouwengroep in een stille ziekenkamer, als evangelist op zoek naar herderloze schapen, als diaken die eropuit is om bewogenheid met de ander concreet te maken, als ouderling of bezoekbroeder met mensen onderweg luisterend naar het Woord. Dat stille werk is niet tevergeefs verricht.

Koningin Beatrix
Als we de zegeningen van het jaar 2005 noemen, mag het regeringsjubileum van koningin Beatrix niet onvermeld blijven. Breed is er in onze samenleving aandacht aan gegeven, waarbij de vorstin zelf deze mijlpaal graag dicht bij de mensen zocht te herdenken door alle twaalf provincies te bezoeken. Op haar manier is zij zo een moeder voor ons volk, haar hoge ambt uiterst serieus opvattend. De kerken mogen er dankbaar voor zijn dat onze Vorstin zich inzet voor solidariteit tussen mensen, voor integriteit in onze opvattingen, voor verdraagzaamheid die wars is van onverschilligheid, maar voortkomt uit een vaste eigen overtuiging. Daarbij schaamt zij zich - binnen de kaders van haar taak als staatshoofd - niet te laten weten dat het christelijk geloof haar tot steun is.
Dat de Nederlandse samenleving in een kwart eeuw Beatrix ingrijpend veranderd is, toonde de afsluitende bijeenkomst in de Utrechtse Domkerk, vandaag twee weken geleden. In vrijheid verbonden, onder dat thema waren zevenhonderd vertegenwoordigers van religieuze en levensbeschouwelijke stromingen samen. Dat wij in lijn met een Nederlandse traditie die zich kenmerkt door vreedzaam samenleven en harmonieus overleg, die roeping ook in onze dagen hebben, wil terecht gezegd zijn. Werkelijke interesse in de ander - concreet: ook enige miljoenen allochtonen - betekent een tolerante houding, die de visie van de ander respecteert en eraan lijdt als die mening haaks staat op wat jouw diepste levensovertuiging is. In die zin was de bijeenkomst in de Domkerk een oefening in tolerantie en een concretisering van dat lijden.
Naast de protestantse ds. Heetderks, de joodse rabbijn Soetendorp en de katholieke aartsbisschop Simonis was op het podium immers ook plaats voor een pandit, een imam, een zenboeddhist, een hindoe, die op symbolische wijze een lotusbloem of halve maan op de kaart van Nederland plaatsten. En dat doet dan ook pijn, als we weten dat onder de hemel geen andere Naam gegeven is door Welke wij moeten zalig worden dan de Naam van Christus. Hij alleen geeft een vrede die elk verstand te boven gaat. Dat is geen waarheidsclaim van een religie, maar is getuigen van Hem die de waarheid is en het leven geeft.

Smeltkroes aan religies
Onze Vorstin beseft wat een smeltkroes aan religies voor Nederland kan betekenen. Rond Koninginnedag 2005 typeerde ze de staat van ons land als een natie in verwarring en op zoek naar evenwicht. Onder de dreiging van internationaal terrorisme, waardoor politici beveiligd moeten worden, kenmerkt ons land zich door toenemend individualisme, met al minder ruimte voor andersdenkenden. Publieke verbondenheid is in onze maatschappij niet vanzelfsprekend.
Er leeft angst voor radicalisering van mensen met extreme opvattingen. 'Ik heb gehandeld uit geloof en als ik zou vrijkomen, zou ik hetzelfde opnieuw doen', zei Mohammed B. dit jaar voor de Amsterdamse rechtbank. De moordenaar van Theo van Gogh gaf aan dat 'de wet hem opdraagt dat iedereen die Allah en zijn profeet uitscheldt, de kop eraf te hakken'. Dat het hier niet om incidenten gaat, blijkt bij voorbeeld uit het gegeven dat instellingen voor hoger onderwijs recent een alarmsignaal van de overheid ontvingen: 'Al-Qaida ronselt in het hoger onderwijs!' Internet is ook in dit opzicht een ongrijpbaar medium.
Gemakkelijke oplossingen zijn in zo'n samenleving niet aanwezig. Slechte richtingwijzers zijn in elk geval liberalen die vinden dat een scheiding van ' kerk en staat' betekent dat religie geen plaats mag hebben in het openbare leven. Christenen moeten zich daarbij nadrukkelijk realiseren dat het steeds weer oplaten van een ballonnetje met atheïstisch gas niet zonder invloed.is op het politieke klimaat in Nederland. De discussie spitste zich in 2005 vooral toe op de beëindiging van de gelijkstelling tussen openbaar en bijzonder onderwijs. Het wetenschappelijk bureau van de VVD droeg de mening uit dat de overheid de bekostiging van religieuze scholen moet stoppen, tenzij het onderwijs 'godsdienstneutraal' gegeven wordt.

Vurige liefde en herbergzaamheid
Wat is onze opdracht als burgers van dit Nederland? Mensen die de sfeer in ons land peilen, geven aan dat bij velen een cynische instelling overheerst. Cynisme tegenover de werkgever, de overheid en elkaar. Christenen kunnen daarin niet anders doen dan een gemeenschap vormen die zich onderscheidt. De VU-hoogleraar James Kennedy zei in dit verband terecht dat het in deze tijd niet zozeer om de meningen gaat, maar om het gedrag. 'Zo kun je een getuigenis geven.' Petrus, die weet heeft van wat een christelijke minderheid in deze wereld kan overkomen, zegt het in het licht van het naderende einde van alle dingen zo: 'Maar hebt vooral vurige liefde tot elkander; want de liefde zal een menigte van zonden bedekken. Weest herbergzaam jegens elkander, zonder murmureren.'
Deze diaconale houding mag gepaard gaan met strijdbaarheid, om in de geestelijke strijd in het publieke leven ons niet neer te leggen bij terreinverlies. Waar het christelijk onderwijs onder vuur genomen wordt, kunnen ook andere christelijke instellingen bedreigd worden. Zout kan bederfwerend zijn, maar ook bijten, pijnlijk zijn in een wond.
Waar het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) in het geweer komt als het joodse volk onder vuur ligt, is dit jaar de gedachte geopperd om te komen tot een christelijk CIDI, die het voortouw zou kunnen nemen in het bewaken van het christelijk erfgoed in het openbare leven. Al is het geen winst dat zo'n orgaan nodig is, wordt het wel tijd dat zo'n orgaan er komt

Vertroostend
Wat er in de woorden van dit artikel allemaal waar is, voor alle dingen is waar wat Johannes op Patmos zag: een geopende deur in de hemel. Een stem zegt tegen de apostel: Kom, Ik zal laten zien hoe de geschiedenis verder gaat. En Johannes ziet een indrukwekkende troon, is getuige van eeuwigdurende aanbidding, hoort een nieuw lied en leert dat het boek van de geschiedenis vast ligt in de handen van het Lam, dat het waardig is kracht, rijkdom, wijsheid, sterkte, eer, heerlijkheid en dankzegging te ontvangen. Zouden we elkaar met deze woorden niet vertroosten, nu en in 2006?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen