Vervolgde kerk in ons vizier

In de geschiedenis van de Gereformeerde Bond zijn moeilijke perioden aanwijsbaar, zowel wat de koers van de vereniging binnen het geheel van de kerk betreft alsook tussen gezichtsbepalende leden onderling. In het in april te verschijnen jubileumboek Uw Naam geef eer. Honderd jaar Gereformeerde Bond zal de balans worden opgemaakt en zal verwoord worden waar de voornaamste aandachtsvelden in de toekomst liggen. We beseffen dat we in vrijheid gestalte hebben kunnen geven aan de realisering van onze doelstelling, namelijk de waarheid van het Woord te verbreiden en te verdedigen.

Gedood om het Woord
Christenen elders hebben het moeilijker, véél moeilijker, weten wat pijniging en marteling is, wat een jarenlange scheiding van hun geliefden inhoudt. Wie bijvoorbeeld In Europa van Geert Mak leest, wordt getroffen door een aaneenschakeling van gruwelijkheden die mensen elkaar aandoen. De twintigste eeuw – optimisme over de vooruitgang van de mensheid ten spijt – staat in de historie te boek als een periode die veel menselijke slachtoffers eiste, in grotere aantallen dan ooit tevoren. Daarbij houdt het leed niet bij de grenzen van Europa op en daarbij zijn er vele landen waar juist volgelingen van Jezus mikpunt zijn van spot, smaad, discriminatie, pijniging, marteling. In het troostboek voor Gods kerk, de openbaring aan Johannes, ziet de apostel 'onder het altaar de zielen van degenen die gedood waren om het Woord van God, en om de getuigenis die zij hadden.' (Openb. 6: 9)
Waar Christus vol heerschappij Zijn weg door de geschiedenis gaat, roept de verkondiging irritatie op, weerstand, verzet, vijandschap. Wat de Meester overkomt, is ook het lot van Zijn volgelingen. Waar in dictaturen of islamitische landen de belijdenis klinkt dat Jezus de Heere is, kan er geen ander zijn die dezelfde macht heeft in de hemel en op de aarde.

Aan de ketting
Voor westerse mensen is dit concrete lijden moeilijk voorstelbaar. Wij weten ons geen gevangene van de overheid, van een christenen vijandig regime – maar leven in een consumptiemaatschappij wellicht aan andere kettingen. In ieder geval mogen de broeders en zusters die lichamelijk en psychisch lijden vanwege het geloof in de Heere Jezus, dagelijks een plaats in ons leven hebben. Graag wil het bestuur van de Gereformeerde Bond dat in het jaar van zijn honderdste verjaardag stimuleren, ook al was en is onze doelstelling gericht op de kerk in Nederland.
Ons verjaardagscadeau willen we graag doorgeven aan christenen in twee gebieden, waarover we hieronder wat informatie doorgeven. Allereerst zijn dat de broeders en zusters uit de kerk van Zuid-Sulawesi in Indonesië, het land waarmee de hervormd-gereformeerden de langste zendingsband hebben, sinds de GZB in 1913 de later vermoorde A.A. van de Loosdrecht als zendeling-leraar uitzond. Op Zuid-Sulawesi heeft de GZB momenteel onder andere een relatie met de Gereja Protestan Indonesia Luwu (GPIL), die in een islamitische samenleving kerk van Christus tracht te zijn. Verschillende islamitische groeperingen doen verwoede pogingen de sharia, de op de Koran gebaseerde wetgeving, ingevoerd te krijgen. Het is waarschijnlijk een kwestie van tijd of dit zal lukken.

Toraja en Luwu
Nu dit sombere toekomstscenario nog geen realiteit is, is het van groot belang dat de 117 christelijke gemeenten gesteund worden bij hun toerustingsprogramma, zowel de opleiding van predikanten als de bijscholing van de huidige dertig predikanten, zes vicarissen en ambtsdragers. Sinds de jaren negentig heeft de GZB een relatie met deze kleine, in de jaren zestig van de Torajakerk afgescheiden kerk.
Deze splitsing kwam niet voort uit theologische, maar uit sociologische en etnische verschillen. Tot in de eerste helft van de vorige eeuw omvatte het vorstendom Luwu het gehele gebied, inclusief Toraja. In 1958 scheidde de regering het land in Tana Toraja (met Rantepao) en Luwu. Daarbij was sprake van een godsdienstig onderscheid. In Tana Toraja is de meerderheid christen. Maar in Luwu is 95 procent van de inwoners moslim, sinds de streek rond 1800 geïslamiseerd was. Het betekent dat Luwu voor andere uitdagingen staat dan bijvoorbeeld de Torajakerk in Rantepao.

Zolang het licht is
Vanuit haar eigen identiteit treedt de kerk van Luwu de islam, de grootste godsdienst, tegemoet, levend in een ingewikkelde context. Het is een kerk die extra steun en aandacht nodig heeft. Wie dit gebied geregeld bezoekt, ontdekt dat de spanningen toenemen. In de nabijgelegen streek Posso, waar laatst drie schoolmeisjes zijn onthoofd, worden regelmatig pogingen ondernomen de kwetsbare situatie te destabiliseren.
Het is duidelijk, de GPIL is geen vervolgde kerk in de gebruikelijke zin van het woord, maar is een kerk die in een zeer moeilijke, penibele situatie kerk is. Werken zolang het licht is, vanuit dat motief is hulp aan de gemeenten aldaar zeer geboden. In het verleden hebben deze gemeenten al veel meegemaakt. Het was deze streek die het ruim vijftig jaar geleden zwaar te verduren had vanwege moslimextremisme. Velen vluchtten naar de kust, voor zover ze niet gedwongen waren tot de islam over te gaan. In die tijd is een aantal christenvoorgangers vermoord. Ook de laatste jaren heeft men geregeld te maken gehad met gewelddadigheden tegen de christelijke bevolking en zijn kerken verbrand.

Toerusting
Het is de bedoeling om uit de jubileumactie van de Gereformeerde Bond ongeveer zeven studenten in de gelegenheid te stellen theologie te studeren, enkele predikanten de gelegenheid te geven hun doctoraat te doen en twee predikanten willen hun master degree te laten halen. Verder is er een programma voor de ambtsdragers. Er zijn te weinig predikanten en de toerusting van de ambtsdragers is van groot belang, terwijl tegelijkertijd bezinning op de huidige ontwikkelingen van grote waarde is.
De vrouwen in de gemeenschap spelen hun eigen rol. Zeker gezien de slechte economische ontwikkelingen wordt er gezocht naar mogelijkheden hen te helpen om staande te blijven. Een studieprogramma is daar onderdeel van. Voor de jongeren zijn ook studieprogramma’s op gezet. Daarbij komt dat velen het moeilijk hebben, omdat er een zekere vorm van discriminatie is tegen christenen. Wanneer er meer geld binnenkomt dan hiervoor nodig is, willen we de kerk de mogelijkheid bieden een meerjarenplan op te zetten voor de toerusting van haar ambtsdragers. Zou dat niet mooi zijn?

Godsdienstvrijheid rond de Nijl?
Behalve een project in Azië kozen we ook voor een kerk in het Midden-Oosten, namelijk in Egypte. De Egyptische kerken, die zich meestal koptisch’noemen, hebben heel oude papieren, omdat ze al bestaat sinds Handelingen 2. In de eeuwen daarvoor waren er al Joden in Egypte. Als we bedenken dat Egyptische monniken het evangelie naar Ierland brachten, terwijl het bekende duo Willibrord en Bonifatius een missie voor Nederland hadden, zijn we wellicht de Egyptische kerk wel heel veel verschuldigd!
De Egyptische Presbyteriaanse Kerk – ze noemen zich Coptic Evangelical Church – is een zelfstandige kerk met een half miljoen leden. Waar er in het land van de Nijl officieel godsdienstvrijheid is, is de islam staatsgodsdienst. Concreet betekent dit bevoordeling door de overheid van de moslims en een verbod om van moslim christen te worden. Het omgekeerde is níet verboden … Waar christenen weliswaar in vrijheid mogen samenkomen, worden verzoeken om kerkbouw afgewezen. Als moslims besluiten om christen te willen worden, zijn er wel altijd grote problemen en niet zelden moeten mensen naar het buitenland vluchten, in ieder geval voor een bepaalde periode, tot de gemoederen weer bedaard zijn.

Assiut
Evenals in Luwu staat de Presbyteriaanse kerk in Assiut in Midden-Egypte in een samenleving, die gedomineerd wordt door de islam. Er zijn verschillende gemeenten in de stad Assiut, er is een bloeiend kerkelijk leven met veel aandacht voor de jeugd en ook is men verbonden met een aantal gemeenten op het platteland in de omgeving van Assiut.
Behalve de kerk op Sulawesi willen we als leden en betrokkenen bij het werk van de Gereformeerde Bond in 2006 de Presbyteriaanse kerk van Assiut en in haar de Presbyteriaanse kerk van Egypte ondersteunen in haar worsteling om in Woord en daad getuige te zijn in de eigen omgeving, en zo het licht van het evangelie te verspreiden in de duisternis van de islam.

Vindingrijk
Liefde voor de ander maakt creatief. Op welke wijze vanuit de plaatselijke gemeente een gift voor dit werk wordt overgemaakt, laten we graag aan de eigen vindingrijkheid over. Binnenkort hopen we de kerkenraden te vragen dit jaar een collecte af te staan voor de kerk in Luwu en de kerk in Assiut. We vertrouwen er op dat ons reguliere werk in Nederland daaronder niet zal lijden. Daarnaast hopen we dat de opbrengst van de catechisatiebusjes, van een bijbelkring, van een huiskring enzovoort, enzovoort, deze keer bestemd wordt voor broeders en zusters in de verdrukking. Waarom? ‘Omdat de Koning later zal zeggen: Voor zoveel gij dit aan een van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan.’ Hij die ons zegende, willen wij danken in het denken aan Zijn broeders.

Bijdragen voor onze jubileumactie kunnen worden overgemaakt op giro 138421 t.n.v. Geref. Bond, Apeldoorn, o.v.v. jubileumgift vervolgde kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen