Marius Noorloos

Marius Noorloos
Groeien bij de Bron. Kansen voor het christelijk en kerkelijk leven:
Uitg. Kok, Kampen, 240 blz.; € 15,50.
Ds. Marius Noorloos, tot zijn emeritaat in 2003 gereformeerd predikant, heeft een vervolgboek geschreven op zijn veelgebruikte Leven uit de Bron. Noorloos heeft zijn boek geschreven in het kader van zijn werk, dat hij gedaan heeft als gemeenteopbouwer voor de Samen-op-Wegkerken in de provincie Gelderland. Het is zijn diepe verlangen dat binnen de Protestantse Kerk gemeenten zullen gaan opbloeien. Dat betekent niet dat de schrijver het verwacht van veranderingen van kerkelijke structuren op zich. Het gaat hem om de vernieuwing door de Heilige Geest. Gemeenteopbouw kan alleen plaatsvinden via de weg van geloofsopbouw. Het gaat om hernieuwde concentratie op de levende Christus en het werk van de Geest. In zijn boek trekt hij heldere lijnen vanuit de Schrift. Eerst spreekt hij uitvoerig over de Persoon van de Heilige Geest en Zijn invloed. Een heel hoofdstuk wijdt hij aan de wedergeboorte. Fundamenteel voor de schrijver is het bouwen aan relaties binnen de gemeente en het elkaar aanvaarden in de geest van Christus. Gemeenteleden zullen moeten leren om constructief om te gaan met verschillen en geschillen. Hij voert een sterk pleidooi voor een spirituele kerkenraad. Dat is een kerkenraad die zich bij het leidinggeven aan de gemeente bewust stelt onder de invloed van de Heilige Geest. De schrijver geeft daarvoor enkele praktische wenken. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een aantal gespreksvragen, die goed bruikbaar zijn. In het hele boek bespeuren we het diepe verlangen dat de Heilige Geest de gemeenten in hernieuwde gloed zal zetten. Ook het persoonlijk nawoord, waarin de schrijver terugkijkt op de jaren dat hij in de kerk bezig is geweest, is daarvan doortrokken. Steeds verwijst Noorloos naar de Bron Christus. Daarbij verwacht hij het niet van spectaculaire dingen (bv. Geestesgaven), maar zoals een boom (de schrijver verwijst naar de boom van Ps. 1 in zijn ‘Inleiding’) langzaam groeit bij de bron, zo mogen kerkenraden en gemeenten het van Christus verwachten. Om het werk van Christus niet onnodig tegen te staan, moeten volgens de schrijver groeiremmers opgespoord worden. In het opsporen daarvan is Noorloos zeker geslaagd.
Minder geslaagd zijn de hoofdstukken aan het eind van zijn boek over de ‘voorzienigheid’ en de ‘uitverkiezing’. Zoals de schrijver spreekt over de uitverkiezing (als ‘de kans van ons leven’ blz. 207), is beslist niet in de lijn van de Dordtse Leerregels. Ook de wijze waarop de wedergeboorte beschreven wordt, is arminiaans gekleurd (blz. 34). In dat opzicht zou het drinken uit de Bron nog veel verfrissender geweest zijn als het emmertje van de gereformeerde belijdenis wat dieper in de bron was neergelaten. Groeien bij de Bron kan die kerkenraden en gemeenten een goede dienst bewijzen die ernaar uitzien dat de boom die aan waterbeken is geplant, zal bloeien. Om geen wonderboom te worden, kan het evenwel geen kwaad om af en toe ook een teugje te nemen uit een ander (bekend) boek: Bedelen bij de Bron. Dr. B. Plaiser, scriba van de Protestantse Kerk, schreef een aanbevelingswoord.

M.A. KUYT, GENEMUIDEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen