Prof. S. van der Linde op internet

Bij het zoeken op het internet naar de juiste Engelse vertaling van de term ‘Nadere Reformatie’ stuitte ik op een preek van een presbyteriaanse predikant, Robert S. Rayburn uit Tacoma, Washington, over de verschillende stadia in het geestelijke leven van de christen naar aanleiding van 1 Johannes 2:1-14. Het is al een oudere preek, gehouden op 1 oktober 1989. Bij de behandeling van de vaders en moeders in de genade geeft hij een persoonlijke herinnering door aan nu wijlen prof. S. van der Linde.

‘Ik herinner mij als de dag van gisteren, dat ik in juni 1984 een Nederlandse hoogleraar in de theologie ontmoette in Utrecht. Professor Van der Linde was al met emeritaat, maar werd nog steeds beschouwd als de expert op het terrein van de theologische studie waarin ik geïnteresseerd was en ik had een afspraak met hem gemaakt. Die middag was ik bij hem in huis en wat is dat een ‘gewijde’ middag voor mij geworden. Wat maakte hij een indruk op mij en dat vooral vanwege zijn spiritualiteit en de genade en vroomheid in zijn karakter.
Ik heb u eerder wel eens verteld hoe teer hij sprak over zijn vrouw en hoe hij getuigenis gaf van de liefde die hij voor zijn vrouw had, die zo’n zeven jaar eerder gestorven was. Die middag hoorde ik meer over haar dan over hem en hoewel ik een vreemde voor hem was – zij het dan een christenvreemde – vertelde hij mij, met tranen in zijn ogen dat hij ’s avonds nooit ging slapen zonder naar haar foto te kijken. Hij beschreef mij in detail haar christelijke karakter en vertelde dat zij een godzalige vrouw was.
Hier ontmoette ik de godsvrucht in zijn rijpste vorm. Zijn spreken – hij sprak beter Engels dan ik – was vol van God en van genade, zijn geestelijke smaak was verfijnd, zijn interesses waren gericht op het koninkrijk van God en het woord van God, waarover hij sprak met zo’n heldere eerbied!
Laat ik u iets vertellen dat misschien niet zo’n indruk op u maakt, maar wel een geweldige indruk op mij, omdat zijn liefde voor de oude gereformeerde theologie en voor theologische boeken deel. Hij had zijn hele leven besteed aan het verzamelen van de boeken van een bepaalde beweging en periode in de Nederlandse kerkgeschiedenis, namelijk de Nadere Reformatie (the second Reformation). In Schotland was dat de periode van Samuel Rutherford en in Nederland van mannen van dezelfde geest, van wie Gisbert Voetius de belangrijkste was. Opmerkelijk genoeg was hij net als Van der Linde eeuwen later hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht. De hervorming van de theologie onder Luther en Calvijn was voltooid, maar nu moest die theologie in de harten en levens van de gewone christenen gebracht worden, om hun leven te vernieuwen door een oprecht geloof en in de liefde. Dat was de ‘last’ van de mannen van de Nadere Reformatie.
Welnu, professor Van der Linde was begonnen met het verzamelen van materiaal uit die tijd en van die beweging toen dat nog heel gemakkelijk verkrijgbaar was voor een redelijke prijs. Hij had toen hij met emeritaat ging een nagenoeg complete set van de literatuur van die belangrijke periode in de Nederlandse kerkgeschiedenis verzameld. Hij vertelde mij eerlijk dat het onmogelijk zou zijn om zo’n collectie nu nog te verzamelen, want de boeken zijn veel zeldzamer en veel duurder, als je ze al kunt vinden. Het was niet moeilijk om te zien dat deze man een liefhebber was van oude theologische werken; de muren van zijn woning met een nauwe trap en hoge plafonds waren bedekt met de zeldzaamste en mooiste lederen folio’s en quarto’s. Bij zijn bibliotheek van werken uit de 16e, 17e en 18e eeuw zouden ongetwijfeld de collecties van veel bibliotheken van universiteiten en seminaries hier maar mager afsteken. Hij sprak over zijn boeken met een warme genegenheid. Hij vertelde mij echter dat hij kortgeleden zijn grote verzameling boeken geschonken had aan de Universiteit van Utrecht. Hij vond dat zij daar thuishoorden vanwege de grote betekenis van Voetius voor de Nadere Reformatie en vanwege zijn verbondenheid met die oude Universiteit.
Hij vertelde mij dat hij zijn boeken niet wilde houden tot zijn dood om ze dan aan de universiteit na te laten, omdat – zo zei hij – hij vond dat een christen onwaardig was. Je moet van boeken houden en zijn bibliotheek gezien hebben om te begrijpen wat voor zo’n beslissing nodig is: een leven van voortdurende wandel met God, groei in het geloof en oefening om maar met een been in de wereld te staan en voortdurend te zien op de eeuwige God. Het raakt mij nog diep als ik er aan terugdenk en ik vraag mij af of ik ooit zo volgroeid zal zijn in Christus – of ik ooit de wil van God en de eer van God zo op het oog zal hebben – om even blijmoedig als hij afstand te doen van mijn schatten om de eenvoudige reden dat het voor een christen een plicht is en dat God daardoor verheerlijkt wordt. En voor deze eerbiedwaardige oude christen leek het zo vanzelfsprekend! Hij droeg de lasten van de klimmende jaren zo gemakkelijk en kon zo blijmoedig aanvaarden wat God in Zijn voorzienigheid voor hem beschikt had.’

Het is toch aardig dat je bij een zoektocht op het web zo’n mooi getuigenis tegenkomt over een van onze hervormd-gereformeerde voorvaderen. Overigens verdient de vertaling Further Reformation de voorkeur boven Second Reformation, maar dat terzijde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen