Getuigen van het Evangelie

In de brochure Hervormd gebleven bezint het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond zich op zijn plaats binnen het geheel van de Protestantse Kerk in Nederland. Voor deze bezinning worden twee argumenten gegeven. Men wil vanuit het gereformeerd belijden trachten de kerk blijvend te dienen. Vervolgens hoopt men erdoor bewaard te blijven voor een nieuwe scheuring. Wat mij in de eerste plaats heeft getroffen, is de eerlijke analyse van wat zich in de honderdjarige geschiedenis van de Gereformeerde Bond heeft afgespeeld. Men onderkent dat er van het begin af aan een spanning is geweest tussen aan de ene kant het hartelijke streven om de vaderlandse kerk trouw te blijven en haar op te richten uit haar diepe val en aan de andere kant het gevaar van separatisme, van onvoldoende gerichtheid op het geheel van de kerk. ‘Vanwege de verbondenheid in het geloof met hen die de weg van Afscheiding en Doleantie kozen, bleef er vaak sympathie voor het gaan van een weg buiten die vaderlandse kerk.’

Hoofdlijn
Op vele plaatsen in de brochure Hervormd gebleven wordt die spanning vanwege die dubbele lijn binnen de Bond eerlijk verwoord. Toch wordt ook helder aangetoond dat de hoofdlijn van begin af aan geweest is: trouw blijven aan de kerk, die door God in ons vaderland is geplant. Ik denk dat het goed is dat dit nog eens heel duidelijk wordt gesteld: breken met de kerk is nooit echt een optie geweest. Maar de worsteling om de Waarheid en het behoud van de vaderlandse kerk wordt wel steeds zwaarder. Bovenal wordt dat op heel pijnlijke manier duidelijk in het Samen-op-Wegproces. ‘Aan de ene kant dreigt een ongewenste fusie, aan de andere kant een ongewenste breuk.’ De uiteindelijk toch tot stand gekomen fusie leidt tot een nieuwe scheuring, die dwars door het hervormd-gereformeerde deel van de kerk komt te lopen.
Die diepe tragiek van de breuk tussen wat altijd broeders en zusters waren en het oprechte verdriet daarover wordt eerlijk verwoord. Dat heeft mij diep geraakt. Het hoofdbestuur stelt zichzelf de vraag: ‘Hoe kon het gebeuren?’ Had de breuk voorkomen kunnen worden en wie is ervoor verantwoordelijk? Is het beleid van de Gereformeerde Bond wel altijd even consequent en consistent geweest? Men belijdt schuld over het feit dat de breuk er ondanks alles gekomen is, juist in hervormd-gereformeerde kring. Men belijdt ook schuld dat er in de hitte van de strijd onjuiste bewoordingen werden gebruikt, een onjuiste toon en woorden die misverstand hebben opgeroepen. De pijn zit heel diep.
Toch is er de overtuiging: ‘Breken met de kerk, dat konden en durfden onze vaderen niet. Dat konden en durfden wij evenmin. Wij wisten ons geroepen om binnen de kerk te blijven en om daar te getuigen van het recht en van het evangelie van onze Heere en Zaligmaker.’ Calvijn wordt geciteerd: ‘Hoe droeviger de toestand der kerk is, hoe meer wij haar in liefde moeten blijven aanhangen.’ Ik denk dat waar dít besef echt in het hart aanwezig is, er meer dan ooit gebeden wordt tot God en vurig gepleit op Zijn eigen belofte om nooit te laten varen, wat Zijn hand begon!

Appèl
Hoe nu verder? Ik ben blij dat er duidelijk gewaarschuwd wordt voor een negatieve houding tegenover de kerk. Want dan wordt de kiem gelegd voor een volgende scheuring. De positie van de Gereformeerde Bond kan geen andere zijn dan een kerkelijke positie. Dat spreekt mij aan. ‘In de belijdenis gaat het niet over een groep, een deel van de kerk. Het gaat over heel de kerk, die de waarheid aangaande Jezus Christus dient te belijden, want Hij is onze Heere. Ook daarom kunnen en willen hervormd-gereformeerden niet anders dan kerkelijk denken.’
De brochure eindigt met een appèl op kerkenraden en gemeenteleden om naast het hoofdbestuur te gaan staan in het volbrengen van de gezamenlijke roeping: verbreiding en verdediging van de waarheid binnen de Protestantse Kerk in Nederland. ‘Dat is allereerst op een positieve wijze de rijkdom van het Woord en het gereformeerd belijden inbrengen.’ Daar kan ik het van harte mee eens zijn!
Wat ik in de brochure bij al het goede toch wat mis, dat is de het besef dat de Gereformeerde Bond die roeping toch ook samen met de zusterorganisaties zoals het Confessioneel Gereformeerde Beraad, het Evangelisch Werkverband en de Confessionele Vereniging gestalte zou kunnen geven. Ik weet best dat het hoofdbestuur daar ook wel oog voor heeft, maar ik had het graag ook duidelijk verwoord willen zien.

De brochure Hervormd gebleven, die gedachten wil aanreiken om vanuit het gereformeerd belijden vruchtbaar in de kerk te staan, is slechts verkrijgbaar door het overmaken van € 4,00 – (incl. porto) op postbanknummer 2937021, t.n.v. Geref. Bond, Apeldoorn, o.v.v. Hervormd gebleven. Wie er tien bestelt, betaalt € 3,50 per stuk. Als u per giro betaalt, vergeet niet uw adres te melden.

Vorige maand publiceerde het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond de brochure Hervormd gebleven. Het spoor van de Gereformeerde Bond na 1 mei 2004. In vier afleveringen geven lezers van ons blad antwoord op de vragen: ‘Wat heeft u vooral aangesproken in de brochure? En is er eventueel iets wat niet benoemd is wat wel onze aandacht moet hebben?’
Vandaag in deel 2, ds. L. den Breejen, voorzitter van het hoofdbestuur van de Confessionele Vereniging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen