Globaal bekeken

De Hernhutters zijn algemeen bekend. Wat is de oorsprong van hun beweging? Ds. John Greenfeld, hernhutter predikant en evangelist in Bethlehem (Pennsylvania), schreef er een boekje over, met in Nederlandse vertaling (1999) de titel De grote Moravische Opwekking van 1727. Bij de Stichting Schreeuw om Leven verscheen nu een tweede druk. Hier volgt het begin van de opwekking:

Wat er precies gebeurde op die woensdagmiddag 13 augustus 1727, in de speciaal bijeengeroepen Avondmaalsdienst in Berthelsdorf, kon geen van de deelnemers precies beschrijven. Ze verlieten die middag Gods huis 'nauwelijks wetend of ze op aarde thuis hoorden of dat ze al naar de Hemel waren gegaan.' Graaf von Zinzendorf gaf enkele jaren later het volgende verslag aan een Brits gehoor:
We gingen naar het Avondmaal terwijl wij de liefdevolle nabijheid van de Heiland bewust ervoeren. Dit was de grote troost, die deze dag (een generatie geleden) tot een feest maakte. Want op die dag, zeven en twintig jaar geleden, zijn de leden van de Gemeente te Herrnhut bij elkaar gekomen voor de viering van het Avondmaal (in de kerk van Berthelsdorf ). Ze waren ermee opgehouden om elkaar te veroordelen, maar waren toch allen onvoldaan over zichzelf en overtuigd van hun eigen tekortkomingen in Gods ogen. Bij dit Avondmaal had eenieder het gevoel alsof zij voor het heilig aangezicht van de Heiland waren.

O Hoofd bedekt met wonden,
belaân met smart en hoon.

Voor het aangezicht van de 'Man van smarten, vertrouwd met ziekte', vertelde hun hart hen, dat Hij hun Beschermer en Priester zou zijn. Opeens veranderden hun tranen in vreugde en hun droefenis in blijheid. De overtuiging van de waarheid van Zijn bescherming veranderde hen in één ogenblik tot een blij volk, dat zij tot op deze dag zijn. Sindsdien hebben zij vele duizenden anderen ook tot hun blijdschap geleid. Tevens heeft de Heer dit sindsdien vele duizenden malen aan hen bevestigd.

De volgende samenvatting is van onze geliefde bisschop Edward Rondthaler: 'Von Zinzendorf, die ons het diepste en meest levendige verslag brengt van dit gebeuren, zegt dat het een ‘bewustzijn van de nabijheid van Christus' was, dat opeens over alle aanwezige leden kwam; het was zo sterk dat twee leden, die op een afstand van dertig kilometer aan het werk waren (en niet wisten dat die samenkomst werd gehouden) zich op hetzelfde moment ten diepste bewust werden van dezelfde zegen.
Deze leden waren allemaal leken, hoewel er op een later tijdstip voorgangers en zendelingen, diakenen, ouderlingen en bisschoppen uit die wonderlijk gezegende samenkomst voortkwamen. Zij waren allemaal leken en toch ook allemaal dienaren van Christus – 'Een heilig priesterschap, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus!' (1 Petr. 2:5 ). 'Het was een jonge gemeente, die de zegen van 13 augustus ontving. Von Zinzendorf, de leider, was slechts 27 jaar oud. Als er een telling gehouden was, zou waarschijnlijk ontdekt zijn dat zijn eigen leeftijd ongeveer het gemiddelde was van het hele gezelschap. Door het gehele verhaal van het werk van de Vernieuwde Gemeente heen, komen wij onder de indruk van de betrekkelijk jeugdige leeftijd van de mannen en vrouwen die zulke wonderlijke geloofsdaden verrichten voor Jezus Christus.

In dit boekje van de hernhutter predikant ook een fragment over U de prediking van Graf Ludwig von Zinzendorf, de man van het eerste uur van de hernhutters:
Graaf von Zinzendorf wist heel goed dat allen die in Christus Jezus godvruchtig willen leven, tegenstand en vervolging moeten lijden. Niemand heeft dit in die moderne tijd meer ervaren dan hij. Omdat hij een van de ergste verstoorders van het koninkrijk van de duivel was, werd hij door de vijand der zielen uitgekozen als een belangrijk doelwit. Maar al de leugens, lasteringen, beproevingen en verdrukkingen raakten hem geenszins. Integendeel, hij bemoedigde en vermaande zijn broeders en zijn medearbeiders, om ten koste van persoonlijke populariteit predikers te zijn, die de mensen opwekten.
In een van zijn toespraken zei hij tegen hen: 'Laat iedere dienaar ervan verzekerd zijn dat, wanneer hij het gemakkelijk wil hebben en wil dat alles in zijn gemeente soepel verloopt er dan geen opwekkingen en bekeringen zullen plaatsvinden, want zodra deze plaatsvinden, breekt de duivel los, hoe netjes en ordelijk de gemeente ook geleid wordt.'
'In een apostolische gemeente is een rustige wijze van onderricht gepast. Maar als er in onze gemeenten geen zonen des donders zijn, geen Elia’s, dan vallen de mensen in slaap.'  'De prediking, waarnaar vele gemeenten gedwongen worden te luisteren, is veel te filosofisch, koud, logisch, diepzinnig, voorzichtig en gereserveerd. Om werkelijk succes te hebben, moet een prediking moedig zijn, krachtig voor de Here God tot het slechten van bolwerken, om redeneringen neer te werpen en elke schans die opgeworpen wordt tegen de kennis van God en om elk bedenksel krijgsgevangene onder de gehoorzaamheid aan Christus te brengen.' 'Hij moet alle tegenstand neerhalen, de mooie maar valse maaksels van formalisme en eigen gerechtigheid afbreken; elk verkeerd fundament omverhalen, verbranden en vernietigen, te samen met hetgeen erop gebouwd is, eer het mogelijk zal zijn om een geestelijk huis voor de Heer op te bouwen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen