De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een schild en een koning

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een schild en een koning

ISRAËL NAAR DE STEMBUS

7 minuten leestijd

Israël is elke week wereldnieuws. Op de kleine strook grond aan de Middellandse Zee is het oog van elke betrokken wereldburger – vriend en vijand –gevestigd. Deze week geldt dit bijzonder, waar afgelopen dinsdag de bevolking de gang naar de stembus maakte en een nieuw parlement koos. Israël kiest zijn volksvertegenwoordigers, en dat is vooral spannend omdat God Israël gekozen heeft. Daarin ligt slechts de reden van het geheel eigen karakter van dit land, al is de regering gebonden aan de democratische spelregels die elders gelden.

Op verzoek van de Arbeiderspartij werden de verkiezingen, die voor de maand november gepland stonden, acht maanden naar voren gehaald. In het najaar van 2005, toen hiertoe besloten werd, kwam dit premier Sharon ook van pas, omdat hij onder vuur lag vanwege de terugtrekking uit de Gazastrook, na 38 jaar militair bestuur over dit gebied. Waarnemers signaleerden dat hij hiermee mogelijk de basis legde voor een Palestijnse staat.
Nu de verkiezingsweek er is, ligt Sharon al bijna drie maanden in een diepe coma, na enige ernstige hersenbloedingen in de eerste week van januari. Zijn laatste grote daad is het verlaten van de Likoed-partij geweest en het oprichten van Kadima (Voorwaarts). Dat betekent dat het volk nu verder moet zonder de leider, de generaal die Israël ten tijde van oorlog beschermde, die bijna zestig jaar onafgebroken actief geweest is in leger en politiek.

Eeuwige bescherming
Welke toonaangevende regeringsleiders en officieren zich ook ingezet hebben voor het Israëlische volk, hoe teleurstellend burgers het onverwachte vertrek van Sharon ook vinden – wie de geschiedenis met ogen van het geloof ziet, weet dat Gods eeuwigdurende bewaring de vernietiging van Zijn volk voorkomt. Dat is wonderlijk, want op die vernietiging is Gods tegenstander al eeuwenlang uit. In die strijd heft de vrome Israëliet zijn ogen op naar de bergen, van waar zijn hulp komen zal. Want hij weet dat net zoals er bergen zijn rondom Jeruzalem, de Heere tot in eeuwigheid rondom het volk zijn zal.
Die geloofsbelijdenis – voor de Joden en voor allen die met het volk om de vrede voor Jeruzalem blijven bidden – is in deze week van verkiezingen zeer actueel. Want de vijanden van het volk roeren zich ook nu. Ehud Olmert en zijn Kadima-partij zullen naar verwachting (we schrijven deze bijdrage kort voor de stembusgang) als de winnaar uit de bus komen. En nu Olmert en zijn regering sinds Hamas de Palestijnse verkiezingen gewonnen heeft, geen partner meer heeft om mee te onderhandelen, ziet hij verdere eenzijdige stappen op de Westbank als de manier om Israëls toekomst als een democratische staat met een joodse meerderheid te garanderen.

Hamas-handvest
Vijand in de directe omgeving is Hamas, de islamitische terreurorganisatie die de plaats van Fatah heeft ingenomen, nadat Fatah veertig jaar het Palestijnse politieke toneel heeft beheerst. De corruptie, de armoede, de onveiligheid maakten dat de Palestijnse kiezer Hamas een ruime meerderheid bezorgde. Wat meldt het handvest van Hamas uit 1988, waarover recent gezegd werd dat het beslist niet wordt afgezworen?
- ‘Israël zal opkomen en zal overeind blijven tot de Islam het vernietigt, net zoals die de voorgangers ervan heeft vernietigd. [...] Want onze strijd tegen de Joden is buitengewoon veel omvattend en van groot belang’;
- ‘De Islamitische Verzetsbeweging is een specifiek Palestijnse beweging die Allah trouw is, die haar levenswijze aan de Islam ontleent en die ernaar streeft het vaandel van Allah over iedere centimeter van Palestina te doen wapperen’;
- ‘Het vraagstuk van de bevrijding van Palestina heeft betrekking op drie cirkels: de Palestijnse, de Arabische en de islamitische. Elk van deze cirkels speelt een rol in de strijd tegen het zionisme en heeft taken te vervullen.’
Het is duidelijk dat de routekaart naar vrede, die sinds 2002 gevolgd wordt, met de overwinning van Hamas verder gefrustreerd is. Immers, afzweren van geweld en terrorisme zijn en blijven noodzakelijke voorwaarden vooraf en kunnen niet onopgeefbaar horen bij een democratische Palestijnse staat. Het is om deze reden terecht dat de Israëlische regering aan veiligheid hogere prioriteit geeft dan aan vrede, hoezeer men naar het laatste ook verlangt.

Terugkeer naar Palestina
Solidariteit aan Israël is in de huidige politieke onzekerheid onze eerste roeping. Wie Zijn volk aantast, raakt de HEERE zelf. Israël en zijn God zijn niet te scheiden, omdat God nooit terugkomt op Zijn verkiezing. ‘Maar tegen Israël zegt Hij: De gehele dag heb Ik Mijn handen uitgestrekt tot een ongehoorzaam en tegensprekend volk.’ (Rom. 10:21) Het gaat erom dat we het geheim van Gods verkiezing van Israël ontdekken en onze liefde voor Zijn volk in praktijk brengen. Als dit in de gemeente van Christus gebeurt, wie zal zeggen welke zegenrijke gevolgen er kunnen komen?
Ik denk hierbij aan de Engelse staatsman Arthur James Balfour, die als minister van buitenlandse zaken in 1917 namens de Britse regering een naar hem genoemde verklaring uitgaf, waarin gunstig geoordeeld werd over een Nationaal Tehuis in Palestina voor het Joodse volk. Toegezegd werd al het nodige te doen om dat doel te bevorderen. Hoe kwam Balfour tot deze later zo aangevochten verklaring? Wel, als uitloper van de Engelse puriteinse traditie waren er in die dagen christenen die in hun gebed de bekering van de Joden voor God brachten. Onder hen was Balfours moeder, een vrouw die persoonlijk het verlangen kende naar de wederkomst van Christus.
Waar zij hierover met haar zoon sprak, zei ze erbij dat Hij pas zou terugkeren, als de Joden naar hun land teruggekeerd waren, een noodzakelijke stap inzake de voleinding van de wereldgeschiedenis.

Kleinste van de volken
In de terugkeer van het Joodse volk naar Palestina gaf God wereldleiders – naast Balfour bij voorbeeld ook de Amerikaanse president Wilson – die in hun jeugd de bijbelse betekenis van het volk Israël verstaan hadden. Al moeten we in algemene zin terughoudend zijn in het aanwijzen van Gods hand in de geschiedenis, is die hier toch zeker zichtbaar geweest. Het is voor ons een reden om op Israël te blijven letten. Want aan de bewaring en de leiding van Zijn volk zien we welk een Koning dat volk heeft. Bescherming en regering mogen samen op gaan, zegt Psalm 89: ‘Want ons schild is van de HEERE, en onze koning is van de Heilige Israëls.’
Israël zal een klein land blijven, al is het een militaire mogendheid van formaat. Maar lettend op haar eigen kracht en die van de tegenstander, is er voor het volk der Joden weinig hoop. Zo heeft God het gewild, toen Hij Israël tot een eigendom koos uit alle volken van de aardbodem. Hij deed dit niet ‘om de veelheid boven alle andere volken; want gij waart het kleinste van alle volken.’ (Deut. 7: ) Deze grondwet in de omgang met Zijn volk geldt nog altijd. Als er vijanden zijn die talrijker zijn, is het woord van de profeet ook vandaag actueel:
Vreest niet voor hen; gedenkt steeds, wat de HEERE, uw God, aan farao en aan alle Egyptenaars gedaan heeft; de grote beproevingen, die uw ogen gezien hebben, en de tekenen, en de wonderen, en de sterke hand, en de uitgestrekte arm, waardoor u de HEERE, uw God, heeft uitgevoerd; alzo zal de HEERE, uw God, doen aan alle volken, voor wier aangezicht gij vreest.’ Ondanks de dreiging is ook Hamas geen bedreiging.

Koninkrijk
Er is behalve vanwege het zicht op de trouw van God nog een reden om op Israël te letten. We kijken naar Israël en zien zo op de wereldklok, ontdekken dat de HEERE bezig is Zijn beloften te vervullen, zowel voor Zijn uitverkoren volk als voor allen die in Israël zijn ingelijfd. Ooit vroegen de discipelen, ondanks drie jaar onderwijs van Jezus: ‘HEERE, zult Gij in deze tijd aan Israël het Koninkrijk weer oprichten?’ Het Koninkrijk dat komen zal, ondanks de verharding van de Joden en evenzeer ondanks de afval en de verdeeldheid van de kerk van het Nieuwe Testament, zál komen. Het troostrijke daarbij is dat God het zal oprichten en het niet afhangt van onze inspanning of volharding.
Tot die tijd mogen we Paulus navolgen, als hij belijdt dagelijks te bidden voor de zaligheid van de Joden. Gods raadsplan met Israël en de volken is voor ons verborgen, maar we geloven dat Hij aan Israël het Koninkrijk oprichten zal. Dat Koninkrijk mogen we verwachten. In die weg zal de vrede van de Messias neerdalen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 maart 2006

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Een schild en een koning

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 maart 2006

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's