Leren praten met de Bijbel

Die andere manier is in feite een heel oude manier. Het gaat om basisprincipes die al in de Vroege kerk en ook ten tijde van de Reformatie werden toegepast. Met het project Leer Me Lezen willen we die principes voor jongeren onder het stof vandaan halen en ze op een hedendaagse manier toepassen. Heel belangrijk daarbij is het voorbeeld van ouderen. Hoe lezen wijzelf, ouders en leidinggevenden, in Gods Woord? Gaat de Bijbel voor ons werkelijk open? Moet de hele gemeente niet opnieuw leren bijbellezen?

Persoonlijke relatie
We moeten jongeren en onszelf om te beginnen weer leren dat de Bijbel een relationeel boek is! Daarmee bedoelen we dat het in de Bijbel gaat om de relatie met de Auteur ervan! Dat is het grote verschil met andere boeken. Die worden geschreven zonder dat de schrijver een persoonlijke relatie met zijn lezers op het oog heeft. Maar als we de Bijbel lezen, wil God op dat moment persoonlijk iets tegen ons zeggen; ook al is het gedeelte duizenden jaren geleden geschreven. Dat is niet maar bij wijze van spreken, maar écht spreken! Daar staan we te weinig bij stil. We lezen de Bijbel vaak alsof het louter gaat om de informatie. Zo van: ‘We hebben het weer gehoord’, en we gaan over tot de orde van de dag. Maar dan hebben we de essentie van het bijbellezen gemist. Want het gaat er niet om dat we bijbelkennis opdoen, maar dat we God in Zijn Woord ontmoeten. Dat heeft álles te zeggen over hóe we bijbellezen.
Een tweede principe dat we ons weer eigen moeten maken, is dat die relatie een persoonlijke relatie is. Niet voor niets heeft de Reformatie benadrukt dat de Bijbel een boek voor iedereen is: jong en oud, man en vrouw, geleerd en ongeschoold – God spreekt iedereen in zijn of haar eigen situatie persoonlijk aan. Dat maakt het samen bijbellezen ook zo boeiend, omdat iedereen weer andere dingen ontdekt. Natuurlijk is er bij dat alles leiding en uitleg van voorgangers nodig. Maar als het goed is, is die uitleg alleen maar een ‘hulpmiddel’ om de hoorders zélf in contact te brengen met (de God van) het Woord.
Het gaat er niet om wat de predikant tot de gemeenteleden wil zeggen, of om wat het bijbels dagboek wil zeggen, maar om wat God tegen ieder persoonlijk wil zeggen. Als dát meer beleefd werd, zou het bijbellezen direct veel spannender worden.
Toch zit ’t dáár juist vaak op vast. We hebben het niet geleerd om persoonlijk bijbel te lezen. We doen het vaak met de mening die een predikant ten beste geeft over een bijbelgedeelte. Of we teren op de ontdekkingen die een bijbels dagboek voor ons heeft gedaan. Hoe goed die preken of dagboeken ook kunnen zijn (niks verkeerds daarover), het gevaar is dat ze ons passief maken. We gaan niet actief aan de slag om zélf te ontdekken wat God door Zijn Woord tot ons persoonlijk wil zeggen. Of anders gezegd: het komt niet tot een persoonlijke ontmoeting met Gods Woord. En dan is bijbellezen een weinig inspirerende bezigheid.

Vragen stellen
Kan het dan ook anders? Jazeker, onze ervaring is dat het wel degelijk anders kan. En ook: dat je jongeren (en ouderen) wel degelijk kunt stimuleren om bijbel te lezen volgens bovenstaande principes. Kort gezegd komt het erop neer dat we moeten leren om te praten met de Bijbel!
Zonder het in een systeem of in een bepaalde methode te willen vangen (hoe zou dat ooit kunnen), zijn er voor dat ‘gesprek met de Bijbel’ toch wel verschillende nuttige handreikingen te doen. Hoe help je jongeren (maar voor ouderen geldt het net zo goed) om met grotere betrokkenheid aan de slag

DV dit najaar start de HGJB het project Leer Me Lezen, dat kinderen, tieners en jongeren wil stimuleren tot persoonlijk bijbellezen. In drie artikelen vestigt de jeugdorganisatie daar nu al de aandacht op, zodat gemeenten zich erop kunnen voorbereiden:
1. jongeren en hun omgang met de Bijbel;
2. een andere manier van bijbellezen;
3. welke mogelijkheden er voor de gemeente zijn.

Hoe om te gaan met een bijbelgedeelte? Het antwoord op deze vraag is niet eens zo moeilijk, maar wél heel fundamenteel. Behalve dat het begint met gebed om de leiding van de Heilige Geest, kun je zeggen dat je vervolgens vragen moet stellen aan het bijbelgedeelte dat je voor je hebt. Wat staat hier? Wat wil God ermee (tegen mij) zeggen? Wat doe ik ermee in de praktijk?
Dat zijn geen nieuwe ontdekkingen van de HGJB, maar we vinden het wél een uitdaging om ze (opnieuw) onder de aandacht te brengen – van zowel jongeren als ouderen! Want wie serieus met deze vragen omgaat, zal merken dat het bijbellezen spannend(er) wordt. De Bijbel gaat dan namelijk ook antwoorden geven! Of eigenlijk: God gaat antwoorden geven! Iets méér daarom over dat vragen stellen.

Wat staat er?
Soms is direct duidelijk wat er staat, maar lang niet altijd! Als het wat ingewikkelder is, moet je het niet direct opgeven, maar nog een keer opnieuw lezen. Zo doe je dat bij een goed gesprek ook. Dan vraag je: wil je dat nóg een keer zeggen? Bij dat (her)lezen kun je bijvoorbeeld de vraag stellen: wat zijn belangrijke woorden in dit gedeelte? Dat kunnen woorden zijn die steeds herhaald worden, of die om een andere reden gewoon opvallen. Als je die voor jezelf gevonden hebt, heb je vaak al (iets van) de boodschap van het gedeelte te pakken.
Of vraag je af waar er iets over God gezegd wordt: wat doet Hij, wie is Hij en wat zegt Hij. Zegt dit gedeelte daarnaast ook iets over mij als mens? Het kan goed zijn om hierover iets op te schrijven in een schrift. Al schrijvend zul je merken hoe de actieve omgang met Gods Woord je helpt om nieuwe ontdekkingen te doen.

Wat wil God zeggen?
Als je begrijpt wat er staat, is de volgende vraag: wat wil God ermee tegen mij zeggen? Dat kan voor iedereen verschillend zijn, het is dus niet zo dat er maar één antwoord op mogelijk is. Juist omdat bijbellezen een persoonlijke ontmoeting met God is, kun je verwachten dat deze vraag bij verschillende mensen verschillende reacties oproept. Neem bijvoorbeeld de vraag: Hoe zou ikzelf gereageerd hebben? Een bijbelgedeelte kan opeens veel spannender worden als je je voorstelt dat je erbij was, toen het gebeurde: hoe zou je dan zelf gereageerd hebben?
Een andere heel praktische vraag kan zijn: welk vers laat God op dit moment voor mij oplichten? Want om een zegen van God te ontvangen, hoef je niet per se het héle gedeelte te ‘bestuderen’. Denk gerust een paar minuten na over dat ene vers dat je bijzonder aanspreekt. Als je zo’n vers vervolgens ook nog uit je hoofd leert, draag je het de hele dag met je mee, zodat God erdoor kan blíjven spreken!

Wat doe ik ermee?
Bijbellezen heeft geen zin als het je leven niet kleurt of verandert. Daarom is het goed om ook dáárover in gesprek te gaan met de Bijbel: wat vraagt dit gedeelte van mij? Zo kun je er bijvoorbeeld over nadenken hoe je dit gedeelte de komende dag in de praktijk kunt brengen. Of: wat wil ik hierover aan God terugzeggen? Wil je Hem iets vragen, iets belijden? Of wil je Hem vooral (ook) lofprijzen? Neem daar dan vervolgens de tijd voor: praat met Hem zelf over wat je gelezen hebt!
Op deze en andere manieren willen we proberen om jongeren opnieuw enthousiast te maken voor God en Zijn Woord. Een geruststellende gedachte daarbij is dat dat uiteindelijk ook weer niet van een bepaalde manier van bijbellezen afhankelijk is. God heeft sowieso beloofd dat Hij zegen verbindt aan het lezen van Zijn Woord. Op die belofte mogen we biddend pleiten. Maar dat betekent des te meer dat wij er serieus werk van moeten (en mogen!) maken. We hopen dat het HGJB-project Leer Me Lezen daaraan bijdraagt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen