‘Ik was liever hervormd’

Ook al is ds. Vinke nu 25 jaar predikant, de meeste tijd van zijn werkzame bestaan werkte hij als beroepsmilitair. ‘Tijdens de oorlog was ik illegaal actief bij de binnenlandse strijdkrachten. Na 1945 heb ik bij de gezagstroepen gediend. Collega’s van me gingen naar Nederlands-Indië, maar mijn vader gaf mij geen toestemming.’ Tussen 1947 en 1953 was ds. Vinke weer gewoon burgerman en kwam hij in dienst bij een bedrijf in Genemuiden. Maar de militaire omgeving trok toch weer: bijna dertig jaar werkte ds. Vinke bij de Luchtmacht.
Dat een militair na zijn (vervroegde) pensioen op de preekstoel terechtkomt, heeft alles te maken met een ontmoeting in de trein. Vinke reisde van de militaire basis in Leeuwarden terug naar huis in Zwartsluis en kwam in gesprek met twee predikanten, ds. L. Vroegindeweij en ds. A.J. Wijnmaalen. Beide heren reisden na een zendingsdag in het Friese Driesum huiswaarts. ‘Ik had het meeste contact met ds. Vroegindeweij; las ook het Gereformeerde Weekblad, waar hij zijn stempel op zette. We kregen een geestelijk gesprek. Ds. Vroegindeweij zei: ‘Vriend, waarom meld je je niet aan voor de catechetencursus in Utrecht?’ Hij gaf daar samen met dr. H. Bout les. Ik heb me aangemeld. Ds. Vroegindeweij is mijn geestelijke vader geworden. Ik ontmoette hem ook, nadat de cursus was afgerond. Belde hem op als ik ergens mee zat. Hij stond altijd voor je klaar. Het klikte goed.’

In acht gemeenten
Een andere predikant met wie het klikte, was dr. A. van Brummelen. Hij bevestigde ds. Vinke in Oldebroek, waar hij in 1987 door overgangsbepaling 277 van hulpprediker officieel predikant werd. ‘Iemand zei tegen hem: ‘Ga jij die godsdienstonderwijzer bevestigen?’ Dr. Van Brummelen: ‘Nee, nee, kandidáát Vinke, die op wettige wijze predikant wordt.’ Toen ik in 1996 een koninklijke onderscheiding kreeg, heeft dr. Van Brummelen een stuk in de Waarheidsvriend geschreven.’ In totaal is ds. Vinke in acht gemeenten hulpprediker geweest: Zeist, Benschop, IJsselmuiden, Oldebroek, Wapenveld, Apeldoorn, Lelystad en Urk. Of hij achteraf eerder de stap naar de gemeente had moeten zetten? ‘Dat is moeilijk. Je leven wordt geleid. Van huis uit ben ik christelijk-gereformeerd. Voor de cursussen voor catecheet en hulpprediker kreeg toestemming van de Hervormde raad voor herderlijke zorg. De christelijke gereformeerden wilden me ook wel graag hebben. Er kwamen diverse predikanten langs. Ik zou een plaatsje in Amersfoort krijgen, en ik mocht in de Wekker schrijven, maar het werd allemaal niets.
Een paar jaar eerder had ik me al bij ir. J. van der Graaf gemeld. Ik was liever hervormd. Door de cursus en door het Gereformeerde Weekblad zat ik voor mijn gevoel al in die kerk. Ir. Van der Graaf vroeg: ‘Waarom wordt u hervormd?’ Ik zei: ‘Om hervormd te zijn.’ Mijn gezin is me gevolgd, alleen één zoon is christelijk-gereformeerd gebleven.’

Orde en regel|
Ds. Vinke is binnen de Protestantse Kerk gebleven, ook al preekte hij tot voor kort ook in hersteld hervormde gemeenten. ‘Je moet blijven staan en je beginselen uitdragen. Die houding heb ik meegekregen door mijn militaire vorming. Zolang ik mag blijven preken zoals ik nu preek, zie ik geen reden om te vertrekken.’
Zijn militaire achtergrond gaf ds. Vinke ook ‘des te meer vrijmoedigheid’. Ik houd van orde en regel, met catechisaties had ik weinig ordeproblemen. Ik had bepaald overwicht. Als militair ben je ook erg zelfstandig. Ik beweeg me gemakkelijk tussen alle predikanten. Of ze me nu wel of niet accepteren, dat laat me koud. Dr. Van Harten zei: ‘Als ik jou op de preekstoel zie staan, ben je een echte militair.'’ Terugkijkend ziet de predikant ‘zeker ontwikkelingen’ in hervormd-gereformeerde kring. ‘Een paar jaar geleden zei ds. Floor uit Elburg tegen me: ‘Er komt een generatie aan die heel anders denkt dan wij.’ Hij heeft gelijk. Het spreekwoord ‘Zoals de ouden zongen, piepen de jongen’ geldt vandaag niet meer. We moeten een open oog hebben voor de problemen van deze tijd. De invloeden van buiten gaan geen kerkdeur voorbij. Die zijn ook veel groter dan bijvoorbeeld tien jaar geleden. Momenteel ben ik de biografie van ds. G. Boer aan het lezen en dan merk je goed dat er een bepaalde ontwikkeling is, dat de tijd van nu heel anders is. Dr. Van Brummelen had dat ook goed in de gaten. In onze preken moeten we drie dingen doen: Het werk van de Geest benadrukken, duidelijk twee wegen preken, en Christus centraal stellen.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen