‘Het is volbracht’

Daar hangt de Heere Jezus. Ze hebben Hem gegeseld, Hij is bespot, Hij hangt daar zonder kleding, bloedend en uitgedroogd. ‘Als we Hem aanzagen, zo was er geen gestalte, dat wij Hem zouden begeerd hebben’ (Jes. 53:2).
Soms zijn mensen zo toegetakeld dat je niet meer naar hen kunt kijken. Wie wel naar Hem kijkt, kan maar tot één conclusie komen; Hij faalde, het ging mis. Ze hebben Hem niet begrepen en dat heeft Hem aan het kruis gebracht. Wie naar Hem kijkt, krijgt een brok in de keel en pijn in het hart.
Soms sta je bij mensen wier leven afbrokkelt en in machteloos medelijden hoop en bid je dat het snel voorbij zal zijn. Zullen er zo bij het kruis gestaan hebben? Dat lijkt toch voor de hand te liggen. Een groot aantal zal Hem hebben gezien als een boosdoener die de dood verdiend heeft. Toch zullen er ook zijn geweest die anders keken. Velen onder hen zullen in medelijden hebben gekeken. Daar hangt Hij: Slachtoffer van Zijn idealen en een omgeving die Hem niet begreep.

‘Het is volbracht’
Vanaf het kruis klinkt andere taal. Wat horen we? Een laatste wanhoopskreet? Een doodssnik? De schreeuw van een mens die beseft dat het allemaal verkeerd gelopen is? Nee, juist het tegendeel. Hij roept: 'het is volbracht'. Hij laat (wie kan het begrijpen) juist op dit moment een overwinningskreet horen. Dit is geen taal van een ‘idealist’ die ziet dat Zijn aspiraties op de klippen zijn gelopen. Nee, het is meer een triomfkreet. Hij roept uit dat Zijn missie geslaagd is.

‘Het is volbracht’
Letterlijk staat er ‘iets tot een einde brengen, iets compleet maken’. Hier stuiten we op de grote paradox van het lijdensevangelie. Daar waar het lijkt alsof Hij de strijd verliest, wordt nu uitgeroepen dat in dit alles de Heere Jezus volbracht heeft wat Hem te doen stond. De evangelist Johannes verhaalt dat de Heere Jezus geregeld over Zichzelf sprak als ‘gezonden van de Vader’. We lezen dat Hij zegt dat Hij ‘het werk had voleindigd wat de Vader Hem gegeven had om te doen’ (Joh. 17:4). In een van zijn brieven vertelt Johannes nog eens wat dat werk was. ‘En wij hebben het aanschouwd, en getuigen, dat de Vader [Zijn] Zoon gezonden heeft [tot] een Zaligmaker der wereld’ (1 Joh. 4:14). Deze woorden verwijzen naar die zending, die ‘missie’.

‘Het is volbracht’
Hij heeft volbracht, tot een goed einde gebracht waartoe God Zijn Vader Hem gezonden had. Hij was uit liefde tot Zijn Vader gehoorzaam en trouw tot het einde. Hij toonde te willen buigen onder de wil van Zijn Vader. De woorden klinken als een eindrapportage, krachtig uitgesproken door een militair die terugkeert van een geslaagde missie. Meer nog, als een zoon die na een opdracht thuiskomt en zijn vader meldt dat hij de opdracht gedaan heeft, zoals zijn vader die gegeven had. Hier is het de Zoon Die aan de Vader meldt dat Hij voldaan heeft aan datgene waartoe Hij gezonden was.

‘Het is volbracht’
Hij heeft dat gedaan waardoor zondige, van God vervreemde mensen gered kunnen worden. Door Zichzelf over te geven aan het kruis wordt Hij de Zaligmaker, de Redder, Degene Die de straf ondergaat en sterft, terwijl Hij onschuldig is. Degene Die de prijs betaalt voor anderen. Vaak hebben we moeite met de gedachte dat iemand voor mij in de bres zou moeten springen. Hij deed het. Gelukkig maar. De kloof dichten tussen God en mij kan ik nooit. De schuld wegnemen die ik heb opgebouwd tussen God en mij kan ik nooit. Hij wel. Hij deed het op Golgotha.

‘Het is volbracht’
Het zijn ‘gouden woorden’. Nu mag ik geloven dat er in en door Hem vrede is tussen God en mij. Dat ik in en door Hem leven kan en leven mag met God. Deze woorden worden ons verkondigd. Het is de Heilige Geest, Die ons deze woorden in het hart wil prenten.
Deze woorden vormen de grond waarop we staan kunnen, wanneer we ons wenden tot de Heere in de hemel. We komen niet met iets van onszelf. Nee, het fundament waarop we staan, is Zijn werk. Wanneer ik bid om vergeving van al het kwaad dat ik gedaan heb, mag ik wijzen op deze woorden.

‘Het is volbracht’
Zijn het alleen Zijn woorden? Soms zeggen mensen die geëxecuteerd worden vlak voor hun sterven nog dingen waarmee ze hun handelen rechtvaardigen. Valt wat Hij zegt in deze categorie? Nee, want op de Paasmorgen komt een machtig ‘amen’ op deze woorden. Als God de Vader Zijn Zoon opwekt en ons zo laat zien dat Hij instemt met dit getuigenis. Op de Paasmorgen is het alsof de Heere zegt: het is waar, Mijn Zoon, U hebt het allemaal gedaan. God de Vader getuigt het op deze bijzondere dag mee met God de Zoon.

‘Het is volbracht’
Geen kreet waarin de pijn van mislukking doorklinkt. Een overwinningskreet. Een woord om aan vast te houden. Een woord om op te rusten. Mijn Heiland kocht me vrij. Mijn Heiland bracht het tot een goed einde. Mijn Heiland riep: ‘Het is volbracht’.

P. VAN DUIJVENBODEN, APELDOORN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen