Paasmorgen

Hij was het graf al uitgegaan
Vóór ik zijn dood bezoeken kon.
Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.

O wàt ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar dien ik door den dood verloor
Vind ik ook levend niet.

De olijven met den lichten wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar ‘t hart niets dan zijn oude pijn
Langs alle paden vindt.

Maar om de donkre nauwe bocht
Wappert een oogwenk zijn gewaad.
Mij blindt de glans van zijn gelaat.
Hij had mij lang gezocht.

Willem de Mérode

Uit: ‘Onweerstaanbaar komt de morgen; uitg. De Groot, Goudriaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen