De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Toespraak namens zes zusterbonden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Toespraak namens zes zusterbonden

4 minuten leestijd

Het verheugt me iets te mogen zeggen op de 100e verjaardag van onze jongere zuster, vijf jaar na het honderdjarig bestaan van de GZB. Maar ik spreek natuurlijk namens de hele familie, zoals we elkaar in het zevenbondenberaad mogen treffen. Het is overigens een onuitroeibaar misverstand dat alle bonden filialen zijn van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, maar wel mogen we samen deel uitmaken van de gereformeerde beweging in de Protestantse Kerk in Nederland. Eén in onze gerichtheid op de kerk en het belijdend en belijdenisgehalte van de kerk.
Als zusterbonden zijn we met u de Heere dankbaar voor de inzet van de Gereformeerde Bond de jaren door als beweging ten dienste van gemeenten en kerk. Velen van ons, ook ik, hebben daar veel zegen door ontvangen. De kerk kan misschien niet zonder de bonden, maar als bonden kunnen we zéker niet zonder de kerk. Van de kant van de kerk en de synode wordt ons in deze tijd trouwens volstrekt duidelijk gemaakt dat op onze inbreng wordt gewacht en gehoopt. En dat niet alleen vanwege de kaalslag - die trouwens ook op onze deur klopt - maar ook in verlangen naar een nieuwe inzet. Als bonden hebben we elk onze eigen taak en - de eerlijkheid gebiedt het te zeggen - we staan soms ook wat verschillend in de kerk. Maar we delen onze gezamenlijke roeping voor de kerk en voor de opbouw van de gemeenten. In die opbouw van de gemeenten hebben de mannen- en vrouwenbond een belangrijke taak in de vereniging en toerusting van gemeenteleden. Samen met het werk van onze zondagsscholen bond, ten dienste van de kinderen der gemeente. Tegelijk hebben we als bonden ook een boodschap aan elkaar. We hebben wederzijdse beïnvloeding nodig. De luxe van langs en naast elkaar leven kunnen we ons eigenlijk niet meer veroorloven. Ik zou daarom willen pleiten voor een nog meer gezamenlijk en geïntegreerd beraad en beleid vooral tussen Gereformeerde Bond en wat dan heet de 'modalitaire uitvoeringsorganisaties'.
We zijn nu, begrijpelijk, nog zeer bezig met de verwerking van het moeilijke, recente verleden. Maar laten we ons oefenen om samen een kerkelijke weg te gaan, één in onze verbondenheid met het gereformeerde belijden. En ook één in onze strijd tegen groepsdenken en zelfingenomenheid als zouden we 'het betere deel van de kerk' zijn. Gevaren die onze beweging altijd weer bedreigen. Het zal erom gaan om in vernieuwde liefde de kerk te willen dienen en de gemeenten daarin voor te gaan. Om het kerkelijk gesprek ook echt te zoeken. Die weg dienen wij ootmoedig en biddend te gaan. Want inderdaad: in het gebed blijkt echte verbondenheid met de kerk. Laten wij tegelijk met de HGJB oog hebben voor onze jongeren wie deze kerkelijke vragen vaak weinig zeggen. Laten we er alles aan doen dat ze zich diep en blijvend verbonden weten met de gemeenten waartoe ze be horen.
Komend vanuit de zending spreekt me natuurlijk vooral de doelstelling van de Gereformeerde Bond aan ' ... tot verbreiding van de waarheid'. In die zin is het van grote symbolische waarde dat er eerst een zendingsbond was en daarna een gereformeerde bond. Daarom mag het gaan: om vanuit een diepgaande verworteling in het gereformeerd belijden als vertolking van de Schrift de waarheid door te geven. En waarheid, dat is de waarachtigheid, de getrouwheid van God; en het is vooral de Heere Jezus Christus Zelf die de Waarheid is. Het met Christus gestorven en opgewekt zijn. Daar mag het om gaan in de kerk midden in de wereld waarin wij leven. Het is mijn overtuiging dat we bij dat 'verbreiden' de spiegel van de zending niet kunnen missen. De spiegel van wat we leren met de IZB in het doorgeven van de boodschap in onze eigen omgeving en van wat we leren met de GZB van Gods wereldwijde kerk. Daar mogen nieuwe impulsen vandaan komen.
Hiermee verbonden spreek ik mijn grote dankbaarheid ervoor uit dat de jubileumgift bedoeld is voor de kerk onder druk in Indonesië en Egypte. Laten we van hen leren wat het is om te volharden in het getuigenis. Ik eindig met de bede dat de GB zijn weg ten dienste van de kerk mag vervolgen in grote afhankelijkheid van de Geest van God, de Geest der waarheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 april 2006

De Waarheidsvriend | 25 Pagina's

Toespraak namens zes zusterbonden

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 april 2006

De Waarheidsvriend | 25 Pagina's