Een up-to-date ds. C. den. Boer

Ook al ken je ds. C. den Boer niet persoonlijk, is het niet zo moeilijk toch veel van hem te weten te komen. Met het zoekprogramma ‘google’ zocht ik op internet ‘Ds. C. den Boer’ en het eerste resultaat van deze zoekpoging was een uitgebreide website van hem met levensloop, publicaties en preken. Dat zul je van niet veel emerituspredikanten op de leeftijd van 75 jaar tegenkomen. Daaruit blijkt dat hij bij de tijd is en dat kenmerkt hem.
Technisch is ds. Den Boer dus bijgebleven, maar theologisch niet minder. Als je zijn publicaties leest, zijn deze bijna altijd voorzien van noten. Er wordt verwezen naar oudere, maar ook naar nieuwere publicaties en onderzoeken. Ook al kan hij vanwege zijn gezondheid niet meer voorgaan in de diensten, hij is volop bezig om zijn gaven en talenten en werk dienstbaar te maken voor de kerk en voor de gereformeerde beweging in de kerk. Een echte gereformeerde-bonder kunnen we hem noemen. Hij is immers meer dan vijftig jaar bezig geweest om de Waarheid te verbreiden en te verdedigen in de Nederlandse Hervormde Kerk en nu nog in de Protestantse Kerk in Nederland.

Studie van bijbeltalen
Op 20 april 1931 werd hij te Puttershoek geboren. Al jong ontstond bij hem het verlangen om de Heere te dienen. Hij bezocht vanaf 1944 het stedelijk gymnasium te Dordrecht en werd in 1950 ingeschreven als student aan de theologische faculteit van de Rijksuniversiteit te Utrecht. Vooral de studie van de bijbeltalen had zijn hart en dat is ook te merken in zijn preken, bijbellezingen en andere publicaties. Het valt altijd weer op dat hij het Grieks, Hebreeuws, Latijn door en door beheerst. Ook Griekse en Romeinse mythen en sagen worden door hem menigmaal als illustratie bij het een en ander gebruikt. Het was dan ook niet zo opmerkelijk dat dr. H. Bout hem in 1966 gevraagd heeft om les te geven aan de catechetenopleiding om het Nieuwe Testament in te leiden. Een taak die op latere leeftijd een gevolg heeft gekregen aan de THGB en CHE.

Liefde als kernwoord
Een heel existentiële beleving heeft – dunkt me – zijn leven en werk gestempeld. In een interview in 1996 zegt hij: ‘Toen ik een jaar of achttien was, leefde in mijn hart sterk de begeerte voor de Heere te leven en Hem te dienen. Ik wilde dankbaar leven en God behagen. Daar heb ik uren, ja ook wel dagen en maanden om gebeden en mee geworsteld. Tot het me duidelijk werd dat ik met mijn vroomheid probeerde voor God wat te zijn. Ik heb toen mijn vonnis leren tekenen en mezelf het oordeel waardig gekeurd. Langs die weg behaagde het de Heere me oog te geven voor de Zaligmaker, Jezus Christus, Wiens gerechtigheid, buiten mij en zonder mij tot stand gebracht, genoeg was om voor God te bestaan. Toen ik dat zag, begreep ik pas wat liefde betekent, die de Heere mij had bewezen. Die liefde is het kernwoord van mijn leven geworden.’
Hij zal het bevestigend hebben kunnen beantwoorden, toen hij prof.dr. Maarten van Rhijn in de collegezaal aan een student hoorde vragen: ‘Mijnheer, bent u wel eens voor God in elkaar gezakt?’ Juist deze beleving heeft hem ertoe gebracht de gerechtigheid van Christus te verkondigen en met liefde en ijver zijn ambtelijk werk in de kerk en de gemeente te verrichten.

Bunyan
Op 25 september 1955 werd hij bevestigd als predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk, verbonden aan de predikantsplaats te Veen. De tekst voor de intrede, Johannes 10:1, 2 ligt mijns inziens in het verlengde van bovengenoemde ervaring. Na Veen volgde in 1960 Sliedrecht en daar werd toen een grote hervormd-gereformeerde evangelisatie opgenomen in de kerk. De Heere gebruikte hem om het gereformeerde erfgoed binnen de brede gemeente te Sliedrecht uit te dragen. Daar behandelde hij tijdens doordeweekse samenkomsten Bunyans Christenreis en dit resulteerde in de uitgave van een lijvig boekwerk. Veel belangstelling was er voor zijn pennenvrucht en het heeft hem blijkbaar gestimuleerd om daarna nog veel te publiceren.
In het jaar 1966 verwisselde hij van standplaats. Hij werd predikant van Zeist en is de gesprekken met zijn collegae in Zeist niet uit de weg gegaan. Lid werd hij van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond en hij startte met het lesgeven aan de catechetenopleiding. Zijn inzet voor het geheel van de kerk en de gereformeerde beweging daarin nam toe. Te Wageningen werd hij in 1972 predikant. Ook daar werd een hervormd-gereformeerde evangelisatie opgenomen in de kerk, schuwde er de discussies met collegae niet, kwam in contact met vele studenten en begeleidde leervicarissen naar het ambt. Het lijkt er veel op dat dit een bakermat geweest is om van 1978 tot 1991 studiesecretaris te worden van de Geref. Bond en mentor te worden van een kring van studenten theologie. Op deze wijze heeft hij veel contacten met hen gekregen en ook veel mogen betekenen voor de gereformeerde beweging. Tijdens deze periode is hij met een commissie reflecterend bezig geweest met betrekking tot ‘de vrouw in het ambt’. Het boek Man en vrouw in bijbels perspectief is de vrucht van deze bezinning.
Daarnaast was hij gedurende die jaren eerst in Woudenberg en daarna in Bilthoven parttimepredikant. Bovendien ook nog een aantal jaren voorzitter van de Bond van Zondagsscholen op Gereformeerde Grondslag. Het is geen wonder dat het niet allemaal meer te combineren was en in 1991 werd hij vrijgesteld voor het werk aan de opleiding tot Godsdienst-Pastoraal Werker en Godsdienstleraar van de THGB te Ede, die in 1992 een samenwerking aanging met de CHE. Hij werd bevestigd tot predikant voor buitengewone werkzaamheden. Reeds vele jaren tevoren had ds. Den Boer aandacht voor de vragen van Kerk en Israël, maar met name tijdens die periode heeft hij dat ook een plaats gegeven in de studieprogramma’s van de opleiding. Vrucht van deze doordenking zijn toch wel de drie delen Zicht op Israël en Messiasbelijdende joden, vroeger en nu en zijn laatste boek Pasen, feest van bevrijding.
In de Wageningse periode heeft het gezin een jaar een joodse jongen op kamers gehad, die nu voorganger is van een Messiasbelijdende joodse gemeente. Heeft God op Zijn eigen wijze zijn leven geleid om over bepaalde vragen dieper te gaan nadenken?

Dienenswaardig
We hebben publicaties van hem genoemd, maar we kunnen ook nog denken aan zijn vele artikelen in De Waarheidsvriend, in Theologia Reformata, aan zijn lezingen op ambtsdragersvergaderingen en de contio van predikanten, aan zijn bijbellezingen voor de EO over al de brieven van Paulus, die ook in boekvorm zijn uitgegeven en gebruikt worden op bijbelkringen, aan zijn nog steeds in boekvorm samengestelde en uitgegeven bruikbare handreikingen voor ambtsdragers en uitgegeven brochures. Géén oud-hoofdbestuurslid heeft meer gepubliceerd dan hij.
Als we dit alles overzien, kunnen we niet anders zeggen dan dat God deze herder en leraar vele gaven en krachten gegeven heeft om dienstbaar te zijn in Zijn Koninkrijk, van betekenis te zijn voor Christus’ Kerk en de gereformeerde beweging daarin.
Als jongen voelde hij reeds hoe dienenswaardig de Heere is en hij heeft het leven en de gezondheid mogen ontvangen om dat in praktijk te brengen. Het zou dan ook niet goed zijn een mens de eer te geven en te roemen, maar wij danken God voor wat Hij de kerk, de gemeenten en de Gereformeerde Bond in deze predikant gegeven heeft.
Soli Deo Gloria.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen