Ds. J. Vis

Vrijdag 28 april, een dag zoals er zovele zijn, een ‘gewone’ vrijdag. In de pastorie aan de Prinses Marijkeweg 15 in Meerkerk komt het leven weer op gang. Zoon Gerrit stapt in de auto en gaat op weg naar zijn werk. Enkele momenten later verlaat ook de pastor zijn huis. ’t Is vrijdagmorgen, dus godsdienstlessen geven op de openbare lagere school. Alleen (heel ongebruikelijk!) maakt zijn vrouw nog een opmerking over zijn stropdas. Vanuit zijn lokaal, waar de lessen gegeven worden, heeft hij het zicht op het schoolplein. Daar ziet hij twee broeders van de kerkenraad zich spoeden naar de ingang van de school, de één met wat bouwtekeningen onder de arm. ’t Is even schrikken: is er iets aan de hand? ‘Er is aanstonds op het gemeentehuis een bespreking met de burgemeester over de parkeerplaatsen bij de kerk!’ ‘Kan dat niet om elf uur?’ ‘Nee, want dan kan de burgemeester niet!’
Op het gemeentehuis aangekomen, waar zich vele bekenden hadden verzameld in de raadskamer, kwam de gedachte bij hem op dat er toch wel iets aan de hand was. Daar mocht hij, samen met zijn echtgenote, plaatsnemen naast nog vijf andere decorandi, op een zetel van de raadsleden van de gemeente Zederik, waartoe de gemeente Meerkerk behoort. Toen het moment daar was, richtte de ‘geketende’ burgemeester het woord tot ds. Vis en plechtig klonk het: ‘Het heeft hare Majesteit de Koningin behaagd aan U een koninklijke onderscheiding uit te reiken’, waarbij enkele regels uit de brief van de Commissaris van de Koningin werden geciteerd.
Veel werk heeft de dominee mogen verrichten, zowel in als buiten de gemeente. Om bij het laatste te beginnen: jaren was hij in de classis Heusden en Gorinchem visitator. Bovendien is hij van de laatstgenoemde classis lid geweest van het moderamen, de laatste jaren in de functie van preses van de classis.
Veel tijd heeft hij besteed aan de kerkbode De Zaaier, vele jaren als eindredacteur. Ook het werk van Filadelfia lag hem na aan het hart. Eveneens werden zijn activiteiten voor de openbare bibliotheek van Meerkerk vermeld. Zijn arbeid in de kerkelijke gemeente van Meerkerk kreeg de volle aandacht, de gemeente, waar hij onlangs mocht gedenken dat hij 25 jaar predikant van de gemeente mocht zijn en waar hij al die jaren met vreugde (dat geldt voor hemzelf, maar ook voor de gemeente!) en zegen mocht werken. Straks verlaat hij een zeer bloeiende gemeente! Duidelijk werd gememoreerd: ds. Vis is een bruggenbouwer. Al zijn werk werd gedragen door drie duidelijke kenmerken: trouw, bescheidenheid en oprechtheid.

Ds. Vis was duidelijk geroerd, toen burgemeester Koen hem de versierselen opspeldde: ds. Vis voortaan lid in de Orde van Oranje-Nassau. Hartelijk willen wij hem feliciteren met deze koninklijke onderscheiding, die wij hem van harte gunnen. Aan het einde van de samenkomst, die plechtig en indrukwekkend was, wilde ds. Vis nog een enkel woord spreken. Daar had hij best wat moeite mee, geroerd als hij was. Toen was hij weer even de ‘echte Vis’: ‘Ik heb dit alles mogen en kunnen doen dankzij de kracht en zegen van mijn grote Opdrachtgever, de Heere God Zelf. Hem komt daarvoor alle dank toe.’
En zo is het! Moge God de gedecoreerde dominee nog meerdere jaren voor zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen sparen. We weten dat ds. Vis deze koninklijke onderscheiding met ere zal dragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen