Waken voor een vervolgde

Paulus dankt voor de gemeente in Filippi, zo dikwijls hij aan haar denkt, want hij weet dat Christus, die in het leven van de gemeenteleden een goed werk begonnen is, dit zal voleindigen tot op Zijn wederkomst. Daarom is er bij de apostel blijdschap, hoewel hij met de Filippensen nadrukkelijk weet van vervolging en verdrukking. ‘Dezelfde strijd hebbende, en hoedanige gij in mij gezien hebt, en nu in mij hoort.’ Waar Petrus aan de vreemdelingen in Azië schrijft dat het lijden bij de gemeenschap van Christus hoort en zij niet moeten denken dat er iets vreemds in hun leven gebeurt als ze vervolgd worden, noemt Paulus het een voorrecht dat de gemeente in de navolging van Jezus Christus mag lijden. ‘Want u is uit genade gegeven in de zaak van Christus, niet alleen in Hem te geloven, maar ook voor Hem te lijden.’ (Filipp. 1:29)

Voedseltekort
Dat zijn woorden die wij in Nederland niet verstaan, hoewel de Heere ons de opdracht geeft mee te lijden, als leden van Zijn lichaam. Daarom is het goed dat er jaarlijks een zondag op het rooster staat, waarin de lijdende kerk bijzonder onze aandacht verdient, dat er jaarlijks veel christenen zijn die een nacht biddend doorbrengen, gericht op degenen die vervolgd worden. Niet nodig, ‘acties’ om het gebed te stimuleren? Ik citeer uit de brief die alle bidders voor Noord-Korea vorige week ontvingen.
In Noord-Korea zitten veel mensen al jaren onschuldig in de gevangenis. De omstandigheden in de gevangenis zijn erbarmelijk, gevangenen krijgen weinig eten per dag, veel minder dan de dagelijkse behoefte. Hierdoor raken ze uitgeput.
Kim Chol-Soo (schuilnaam) overleefde een jarenlang verblijf in een gevangenkamp. Hij heeft gezien hoe veel van zijn medegevangenen bezweken onder het harde werk en gebrek aan voedsel. ‘De meeste mensen stierven als gevolg van voedseltekort’, zo vertelt hij. Een andere ex-gevangene was gearresteerd, omdat hij illegaal de grens overstak. Hij heeft vastgezeten in een gevangenis waar gevangenen tijdelijk (van drie maanden tot twee jaar) vastzitten, om na het vonnis overgeplaatst te worden. Ook hier was er gebrek aan voedsel. Verder zag het dagelijkse rooster voor de gevangenen er vreselijk uit. Zo moesten ze 11 uur per dag, zonder te bewegen (van 07.00-09.00 uur, 10.00-17.30 uur, 18.30-22.00 uur) knielen. Wie bewoog tijdens het knielen, werd door andere gevangenen afgetuigd. Door deze lichamelijke kwellingen hebben veel gevangenen te kampen met ontstekingen, soms zelfs zo erg dat de botten beginnen te rotten.
Bid voor bevrijding van onschuldige gevangenen die uit alle macht proberen te overleven. Bid voor voldoende eten en een goede behandeling, ook voor de christenen. Bid regelmatig dat christenen in de gevangenis mogen zijn als een stralend licht in de duisternis.
Eigenlijk zou dit artikel hier moeten stoppen, want elk woord dat je na het lezen van dit aangrijpende lijden schrijft, kan te veel zijn. Moeten we alleen de zondag na Pinksteren in de eredienst stilstaan bij de vervolgde kerk of mag er van deze zondag een impuls uitgaan om hen nooit meer te vergeten?

Hoorder van gebed
Christenen beoefenen het gebed, omdat ze geloven dat God een Hoorder van gebeden is. Zoals de dochter van Edith Schouten – auteur van boeken over opvoeding – ervoer dat het moeilijker (!) is van God los te komen dan om Hem te dienen, omdat ze wist dat haar moeder onophoudelijk voor haar bad. Die wetenschap maakt dat christenen van vrijdag 8 juni 22.00 uur tot zaterdag 9 juni 6.00 uur zich in afzondering concentreren op het lijden in vijftig landen waar vervolging is.
Wij geloven dat God de gebeden die voor Zijn troon opgezonden worden, als reukwerk ervaart en dat Hij verhoort. Wat Zijn liefde wil bewerken, ontzegt Hem Zijne almacht niet. Dat mag alle rechtvaardigen aansporen tot volharding in het gebed. Het is bekend dat in het verleden kort na de Nacht van Gebed veel gebeden zijn verhoord. Een medewerker van de stichting Open Doors zei erover: ‘Dat komt natuurlijk niet door die nacht, maar het is toch bijzonder dat God zo’n moment kiest, nadat in Nederland massaal ’s nachts is gebeden.’ Vorig jaar was het opvallend dat de Iraanse christelijke leider Hamid Pourmand een week na de Nacht van Gebed door een sharia-rechtbank werd vrijgesproken, terwijl er voordien grote druk op hem werd uitgeoefend om zijn geloof in Jezus te verloochenen. ‘Ik weet niet wie u bent, maar de rest van de wereld weet dat blijkbaar wel’, aldus de rechter.

Filmpje of dvd
Wie deelneemt aan de Nacht van Gebed, is allereerst op de ander gericht. Dat hiervoor een nacht is gekozen, heeft alles te maken met deze tijd als periode van rust en
concentratie in een samenleving waarin stilte schaars is. Vooral echter wil men met de vervolgde kerk meeleven op de tijd dat ze haar lijden als het zwaarst ervaart, in donkere nachten van pijn, aanvechting, eenzaamheid. Zo waken we in het uur dat de ander ons gebed het meeste nodig heeft. Christus heeft Zijn discipelen in Gethsémané getoond hoe belangrijk het waken in de gebeden in het uur van het lijden is.
Deelnemers aan de nacht van gebed zijn overigens geen acht uur achtereen in gebed. Veelal wordt er eerst een filmpje of een dvd over de situatie in een bepaald land vertoond, waarna mensen in groepjes bij voorbeeld twee uur voor christenen in dat land bidden. Wie het te zwaar vindt om heel de nacht deel te nemen, kan daarom ook een deel van de nacht aanwezig zijn. Nogal eens klinkt echter na afloop de reactie: ‘De nacht was veel te kort.’ Is het daarbij niet beschamend te vernemen dat christelijke voorgangers in gevangenschap bidden voor de kerk in het Westen, waar de verleidingen voor de christenen groot zijn, waar genotzucht het zicht op Gods komende Rijk beneemt?

De Nacht van Gebed begint bij de individu, coördineert het gebed van de enkele mensen. Dat neemt niet weg dat christenen die weten dat mondiaal ongeveer 200 miljoen christenen vervolgd worden, bij de overheid aandacht voor de vervolgde kerk moeten blijven vragen. Schending van de rechten van een mens die christen is, moet ook op politiek niveau aan de orde komen. Gelukkig doen diverse christenpolitici dit van tijd tot tijd. In dit verband wijzen we speciaal op de taak van de Wereldraad van Kerken, bedoeld als een oecumenisch platform dat aandacht vraagt voor gerechtigheid en oecumene. Tijdens de zevenjaarlijkse assemblee, dit voorjaar in Brazilië, hebben we inzake de vervolgde kerk helaas weinig vernomen – en daarmee verzaakte de Wereldraad een belangrijke taak.

Na Pinksteren
De Nacht van Gebed leert ons zicht te krijgen op Gods wereldwijde kerk, op de strijd tussen het zaad van de vrouw en het zaad van de slang. Die strijd heeft zich na Pinksteren voortgezet, waar Petrus en Johannes in de gevangenis belandden, waar Stefanus gestenigd werd, Jakobus onthoofd en Saulus de gemeente ‘verwoestte, gaande in de huizen’.
Is het daarom dat het Nieuwe Testament een doorlopend getuigenis is ‘geen van de dingen te vrezen, die gij lijden zult’ (Openb. 2:10). Tegenover een verdrukking van tien dagen staat de belofte: ‘Weest getrouw tot de dood, en Ik zal u geven de kroon des levens’. Om die volharding mogen we samen bidden – een nacht, een zondag, alle dagen

Ranglijst christenvervolging
Op de ranglijst christenvervolging die Open Doors onlangs weer uitbracht, staat Noord- Korea voor de vierde keer bovenaan.

1. Noord-Korea 2. Saudi-Arabië 3. Iran 4. Somalië 5. Malediven 6. Bhutan 7. Vietnam 8. Jemen 9. Laos 10. China 11. Afghanistan 12. Oezbekistan 13. Turkmenistan 14. Eritrea 15. Comoren 16. Pakistan 17. Egypte 18. Birma 19. Azerbeidzjan 20. Marokko 21. Brunei 22. Libië 23. Irak 24. Cuba 25. Djibouti

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen