KERKNIEUWS

Ds. M.A. Kuyt neemt afscheid van Genemuiden
Op drie maanden na is ds. M.A. Kuyt vijf jaar aan de hervormde gemeente van Genemuiden verbonden geweest. Vanwege zijn vertrek naar Huizen werd op 14 mei in de middagdienst afscheid genomen van Genemuiden met de woorden uit Romeinen 16:24: ‘De genade van onze Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen.’ De afgelopen 1,5 jaar werd samen met ds. W.G. Hulsman in de tweede dienst de brief aan de Romeinen behandeld. Voor 14 mei stond Romeinen 16 op het rooster. Met de behandeling van dit laatste hoofdstuk uit deze brief werden de werkzaamheden van ds. Kuyt in de gemeente van Genemuiden afgerond.
Voor het oog lijkt het alsof Romeinen 16 los staat van de andere hoofdstukken en slechts enkele persoonlijke mededelingen van de apostel bevat. Toch staat Romeinen 16 niet los van de andere hoofdstukken. Gemeenteleden te Rome worden door Paulus opgeroepen om andere gemeenteleden namens de apostel te groeten.
Velen in Rome dienen in het evangelie, dat een kracht Gods tot zaligheid is (Rom.1:16). De Heere brengt jood en heiden samen in Christus. Hij neemt zondaars aan om Christus’ wil. Als vrucht van Gods opzoekende zondaarsliefde zijn jood en heiden verplicht elkaar te aanvaarden.
De dominee schilderde verschillende groepen in Rome, die in het evangelie dienden, zoals slaven. Ook vele vrouwen werden ingeschakeld (Fébé!). Een rijke schakering in Rome. Vergeleken met Genemuiden wel heel geschakeerd! Maar ook in Genemuiden schakelt de Heere mensen in, die in het evangelie dienen. Die elkaar aanvaarden in Christus’ Naam. De onderlinge verbondenheid in Rome wordt echter bedreigd door dwaalleer. Maar ook door materialisme (de buik dienen!). Paulus ziet daarin een aanval van de satan. Maar de God des vredes zal de satan spoedig onder hun voeten verpletteren. De moederbelofte licht opnieuw op! Bij alle aanvallen op Gods gemeente blijft de Heere Dezelfde. Laten we dat als gemeente beamen. En er uit leven. ‘De genade van onze Heere Jezus Christus zij met u allen! Amen.’

Na de dienst werd ds. Kuyt toegesproken door burgemeester A.C. Hofland van gemeente Zwartewaterland, door ds. H. Dekker uit Vollenhove namens de hervormde classis Kampen, ds. W.G. Hulsman als collega namens de gemeente en AK en scriba H.H. Kloosterman namens de wijkkerkenraad. Nadat ds. Kuyt en zijn gezin was toegezongen uit Psalm 119 en deze de goede jaren memoreerde, die zij als gezin in Genemuiden hadden ontvangen – ondanks de verdrietige breuk als gevolg van de kerkfusie –, legde ds. Kuyt voor het laatst als eigen predikant de zegen van de God des vredes op de gemeente.

Ds. P. Zeedijk leidt bezinning over getuigenis van de kerk in
Op zaterdag 13 mei kwam het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in het Groningse Noordhorn bijeen met vertegenwoordigers van kleine gemeenten en evangelisaties.
De voorzitter van de Gereformeerde Bond, ds. G.D.Kamphuis, opent de vergadering. Het openingswoord is naar aanleiding van Mattheüs 28:16 t/m 20. Slechts elf discipelen zijn bij de berg in Galiléa, een klein aantal. Als ze de Heere Jezus zien aankomen, bidden sommigen, maar anderen hebben nog twijfel.
Moet zo’n klein aantal mensen nu het evangelie over de wereld brengen? Dan komt Jezus bij hen: voor hoeveel telt u Hem? Aan Hem is gegeven alle macht in hemel en op de aarde. Dan kan de opdracht uitgaan aan de elf discipelen om al de volken het evangelie te gaan verkondigen, niet in eigen kracht, maar met de zekere belofte: ‘Ik ben met u al de dagen tot de voleinding der wereld.’ Deze opdracht en belofte gelden ook vandaag.

Na de opening houdt ds. P. Zeedijk uit Westerlee/Heiligerlee een inleiding over ‘Evangelisatie en getuigenis als roeping van de kerk’. Iedere zondag komen wij als gemeente van Christus bijeen in de kerkdiensten. De verkondiging van Gods Woord wordt in onze gemeenten als de kern van het gemeente-zijn bestempeld.
Wanneer nu de vraag wordt gesteld – bijvoorbeeld bij het opstellen van een beleidsplan – wat het doel van de christelijke gemeente is, dan vinden wij dat soms een zakelijke of overbodige vraag. Toch veroorzaakt de doordenking van deze vraag dat wij opnieuw gaan nadenken over de aard en roeping van de gemeente.
Vooral is het heel belangrijk, dat wij het bijbelse zicht op de gemeente houden. Die bijbelse bezinning behoedt ons voor activisme, die spoedig verzandt en teleurstelt, omdat ze meer in ons zelf rust dan in de kracht van Gods roeping. Die bezinning wil ook voorkomen dat wij moedeloos berusten in de teruggang of ons krampachtig bezig houden om de kleiner wordende gemeente in stand te houden. Want is nu het voortbestaan van de gemeente het werkelijke doel van de gemeente? Ja, de zorg voor de gemeente hebben wij zeker, maar dat is niet hetzelfde als het doel. De christelijke gemeente heeft een opdracht in de wereld. (zie Matth. 28:19 en Mark.16:15 ) Het doel van de gemeente ligt niet in de eerste plaats binnen de deur, maar buiten de deur. Er mag en moet ook aandacht zijn voor de christelijke gemeente in haar wezen, binnen de gemeente wordt het geloof door Gods Woord opgebouwd door verkondiging en catechese en binnen de gemeente vindt ook het pastoraat plaats. Maar onlosmakelijk met het ‘binnen’ van de gemeente, behoort het ‘buiten’ van de gemeente te zijn, dat wil zeggen haar bewustzijn van haar roeping in de wereld en het daaraan gestalte geven. Hiertoe zijn we geroepen. Waartoe kwam de Heere Jezus op aarde? In Mattheüs 9 lezen we: ‘Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.’ Het is bewogenheid, die de christelijke gemeente mag en moet kennen vanuit de liefde van Christus en de werking van de Heilige Geest.
Hoe krijgt die roeping gestalte in onze gemeente of evangelisatie hier in het noorden van ons land? Lezen wij niet in het Nieuwe Testament, dat elke gelovige die tot Christus kwam, niet meer kon zwijgen over de grote dingen die de Heere aan hem of haar had gedaan. En dat elke gemeente door Paulus en anderen gesticht gemeenten werden die het evangelie doorgaven. De kracht van een kleine gemeente is niet in de eerste plaats haar isolement, maar dat Christus haar Heere en Heiland is. De getuigen en dienaars worden met aarden, brozen vaten vergeleken. Zwak in zichzelf. Maar de Heere is machtig!
We vragen ons af: Hoe moet het verder? Is dit niet de tijd van de grote afval? Ds. Zeedijk denkt van wel. Maar de hand van de Heere is niet verkort. Nog is de deur van Gods reddingsark in Christus geopend. O, wat blijven wij dan steken in veel wereldsgezindheid en menselijke kleinzieligheid in onze gemeenten. Maar de Heere roept ons op. De velden zijn wit om te oogsten, ondanks de verharding van vele mensen. Omdat mensen zijn als schapen zonder herder. Buiten de Goede Herder Christus komen mensen om. Dat moet ons tot bewogenheid brengen.

Na de inleiding volgt een uitgebreide discussie aan de hand van enkele vragen. Bij deze discussie komt de vraag naar voren of het mogelijk zou zijn een parttimer aan te stellen (bv. voor twee dagdelen in de week) voor het toerusten van kleine gemeenten en evangelisaties in het noorden. Het Platform Noord – door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in het leven geroepen om de vragen van de gemeenten uit het noorden te coördineren – zal dit nagaan. We mogen met elkaar terugzien op een gezegende morgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen