Vrijgemaakt

'Maar nu zijn wij vrijgemaakt van de wet.'

Blijkbaar voelt de apostel Paulus zich één met de gemeente van de gelovigen te Rome. Mooi is dat! Hij sluit zichzelf in, als hij zegt: Wij zijn vrijgemaakt. Opvallend is het dat de tekst begint met de woorden: Maar nu. Er is nu iets dat er vroeger niet was. Wat dan? Vroeger was Paulus niet vrij en de mensen in Rome waren vroeger ook niet vrij. Alle mensen, godsdienstig of niet godsdienstig, zijn van nature gebonden. Gebonden onder de last van wat de wet van ons eist.

Ingeschapen
Maar veel mensen kennen toch niet de wet van God? Jawel, alle mensen hebben de wet van God ingeschapen meegekregen. Door de zonde is die kennis wel verduisterd, maar er zijn toch resten van over. Die gebondenheid veroorzaakt onrust in het geweten en angst voor de dood. Velen hebben voor deze nood een zelfgemaakte oplossing. Ze vervullen allerlei godsdienstige plichten om het geweten te sussen. Anderen proberen te vergeten door afleiding te zoeken in de dingen van deze wereld. Hoe velen houden dit vol tot het uur van hun dood! Maar voor de rechterstoel van Christus bieden die dingen geen uitkomst meer.

Zelfvertrouwen
Paulus heeft zichzelf niet weten te bevrijden van die banden, maar hij is vrijgemaakt. Hoe is dat dan gebeurd? Paulus is gestorven. Wat zeg je? Ja, Paulus is gestorven voor de wet. Hij is niet lichamelijk, maar geestelijk gestorven voor de wet. Nu kan de wet niets meer met hem beginnen. De wet eist volmaakte gehoorzaamheid van hem. De wet spreekt de vloek over hem uit vanwege al zijn tekort. Maar Paulus ligt op de grond als een lijk. Wat betekent dit heel concreet? Het betekent dat Paulus alle hoop en verwachting kwijt is om de wet volmaakt te kunnen gehoorzamen. Toen Paulus de wet ging begrijpen, heeft hij de kracht van de zonde ervaren. Zo kreeg het zondige zelfvertrouwen de doodsteek. Hij zag in dat hij nooit zichzelf zou kunnen verlossen. Dat is wat hij onder woorden brengt in vers 9.

Gewonnen strijd
Iemand zegt mogelijk dat hij of zij dit niet zo definitief kan zeggen. Er is veel meer de strijd tegen dat oude zondige zelfvertrouwen. En daarmee ook de twijfel: Ben ik wel echt gestorven voor de wet? Ja, zegt Paulus in vers 4: 'Gij zijt ook voor de wet gedood door het lichaam van Christus.' De gelovige is gevlucht tot Christus. Hij heeft door het geloof gemeenschap met Christus. Hij is één met Hem. In het geloof mag hij zien dat de dood van Christus ook zijn dood is. Daar op Golgotha heeft de wet zijn vervloekende kracht verloren voor de hele Kerk. Er is nog wel een strijd tegen het oude, elke dag. Maar toch een gewonnen strijd, gewonnen door Christus.
Heb ik nu niets meer te maken met de wet? Ik ben immers vrijgemaakt van de wet. Ja, ik ben vrij van de vervloekende eis van de wet, die zegt: 'Vervloekt is een ieder, die niet blijft in al hetgeen geschreven is in het boek der wet om dat te doen.' Maar die wet is en blijft de volmaakte en heilige wil van mijn hemelse Vader. Graag wil ik daarnaar horen. Graag wil ik daaraan gehoorzamen. Maar het is nu zo totaal anders als vroeger. Niet langer is mijn dienen een proberen te gehoorzamen aan iets dat mij alleen van buitenaf wordt voorgesteld. Zoals de Tien Geboden waren geschreven op stenen tafels en aan het volk werden voorgehouden.

Innerlijk verlangen
Nee, het is totaal nieuw. Er is een innerlijk verlangen in mijn hart om alles te doen wat God vraagt. Dat verlangen werkt de Heilige Geest binnen in mij.
Hij vernieuwt mijn wil. Is dat geen heerlijke, zoete vrijheid om met al mijn krachten te mogen doen wat ik wil?!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen