In mij geen goed

‘Want ik weet, dat in mij, dat is in mijn vlees, geen goed woont.’

In onze tekst is een kind van God aan het woord. Paulus spreekt hier over zijn ervaring niet voor, maar na zijn bekering. Het blijkt uit een aantal gegevens in dit gedeelte. In vers 14 blijkt Paulus zelfkennis te hebben gekregen. Hij ziet zijn eigen verlorenheid. Dat niet alleen, maar er spreekt uit vers 18 een verlangen om het goede te doen. In vers 22 belijdt hij zelfs een vermaak te hebben in Gods wet. Ja, hij dankt God door Christus in vers 25. En in vers 26 zegt hij de wet van God met zijn gemoed te dienen. Deze dingen kunnen niet gezegd worden van iemand die niet opnieuw geboren is. Uit dit alles blijkt duidelijk het ontdekkende en vernieuwende werk van de Heilige Geest!

Krachteloosheid
Maar wat is er dan toch aan de hand met Paulus, dat hij zo over zichzelf spreekt? In vers 14 zegt hij verkocht te zijn onder de zonde. En even later belijdt hij dat hij het doen van het goede niet vindt. Paulus spreekt over de pijnlijke ervaring van zijn eigen krachteloosheid. De wet heeft geen kracht om hem te helpen het goede te doen. Maar zelf heeft hij ook geen kracht om het goede te doen. Hij wil het wel. Dat is een wonder van Gods vernieuwende genade. Maar hij kan het niet. De zonde is te sterk voor Paulus. De zonde is te sterk voor elk mens, voor elk Adamskind.
Mogelijk vraagt iemand hoe het zit met mensen die goede dingen doen, terwijl ze toch niet gelovig leven uit Christus. Het is waar dat de Heere in Zijn algemene genade noch veel goede dingen geeft onder de mensen. Daarin blijkt Gods goedheid. Hij houdt mensen terug van het doen van veel kwaad dat wel in de harten leeft. Toch zijn die dingen niet zaligmakend goed. Ze zijn niet goed naar de maatstaf van Gods volmaaktheid. De Heere wil dat de dingen uit het geloof gedaan worden. En dat ze gedaan worden tot Zijn eer. Ook moeten ze zijn overeenkomstig zijn wil en wet. Wij hebben niet de kracht om de dingen zo te doen.

Spanning en strijd
Is het echter niet tegenstrijdig wat Paulus zegt? Hij belijdt dat hij vleselijk is. En in hoofdstuk 8:7 staat dat het bedenken van het vlees vijandschap is tegen God. Toch zegt hij het goede te willen doen en een vermaak te hebben in de wet van God. Het is duidelijk dat Paulus een geweldige spanning en strijd ervaart in zijn leven. Hij is zijn vlees, zijn oude zondige natuur, niet kwijt. Toch is er tegelijk de vernieuwende werking van de Heilige Geest. Hij ervaart grondig en pijnlijk geen kracht te bezitten om het goede te doen. Het antwoord voor deze nood ligt steeds en voortdurend in wat staat in hoofdstuk 8:13: ‘Indien gij door de Geest de werkingen van het lichaam doodt, zo zult gij leven.’ We hebben de kracht van de Heilige Geest nodig.
Hoe rijk en heerlijk is het om je niet te laten leiden door het vlees, maar wel door de Geest van God. Allen die dat doen, zijn kinderen van God. Om alleen, steeds weer en steeds meer ons door die Geest te laten leiden, is deze diepe kennis nodig: Ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees, geen goed woont.
In Galaten 5:16 zegt Paulus het zo: ‘Wandelt door de Geest en volbrengt de begeerlijkheden van het vlees niet.’ Hoe troostvol om te weten door het geloof vrijgemaakt te zijn van de slavernij van de zonden. Ook al schreeuwt de ervaring het tegendeel. In deze gelovige wetenschap is het leven voor onze ziel. En in het wandelen door de Geest zullen de vruchten van de Geest niet uitblijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen