Hindernissen om te komen

Een van de kenmerken van onze tijd is dat wij daarin vluchtig onze weg gaan. De cultuurfilosoof Johan Huizinga zei lang geleden al: ‘Wij zijn daarin haastig gebakerd.’ Wij worden – om een voorbeeld te geven – overspoeld door informatie. De ene informatie hebben wij nog niet op ons in laten werken of de volgende staat voor de deur. Ook is het zo dat wij het gaan zoeken bij iets anders, wanneer de informatie ons halverwege niet bevalt. Wij leven in een zap-cultuur: even dit en even dat! Het gevolg is dat het gebrek aan concentratie steeds groter wordt.
Wat zich in het dagelijks leven afspeelt, gebeurt precies hetzelfde in het kerkelijk leven. De rust om het Woord Gods te onderzoeken in gezinsverband of persoonlijk, is grotendeels verdwenen. Ook is er geen tijd om te mediteren over wat er gelezen wordt. Vanwege de haast stelt men zich niet meer de vraag wat God ons te zeggen heeft. Het zal duidelijk zijn dat er ook minimale tijd besteed wordt aan het gebed. Soms zijn er op een dag zoveel indrukken opgedaan dat men te moe is om tot de Heere te naderen.
Dat dit alles het geloof niet ten goede komt, behoeft verder geen uitwerking. Van een overgave, zich toevertrouwen aan de Heere is geen sprake.

Gelijk aan de wereld
Ook de wereldgelijkvormigheid kan een sta-in-de-weg zijn voor de geloofsovergave. Onder wereldgelijkvormigheid moeten wij verstaan het denkpatroon en de leefwijze waarin een christen zich in niets onderscheidt van het denken en de manier van leven van de wereld. Te denken valt onder meer aan het materialisme. Alles moet steeds meer en mooier worden. Men wordt in beslag genomen door geld en goed. Genot en genoegens haalt men naar zich toe.
Van het materialisme kan men zeggen dat het tot een van de moderne afgoden behoort. Het is – om met Calvijn te spreken – een beestachtige liefde tot deze wereld.
Van dienstbaarheid is geen sprake! Ook is het rentmeesterschap uit het oog verloren. Met als gevolg dat er niet meer gesproken kan worden van het bijbelse vreemdelingschap. Waar bestaat dit vreemdelingschap uit? Uit niets anders dan uit het ‘Gij geheel anders’. Hoe het ook zij: materialisme en hedonisme (een ongebreidelde zucht naar genot) staat de geloofsovergave in de weg.

Verkeerde voorstelling
Ook kan men een verkeerde voorstelling van God hebben, die een hindernis kan zijn om zich aan de Heere toe te vertrouwen. Ik denk als voorbeeld aan de voorzienigheid Gods. Men gaat er vanuit dat daaraan toch niets te veranderen is. Alles is al beslist! Alles moet gaan, zoals het gaat. Deze gedachte werkt een lijdelijkheid in de hand die wij op die manier in de Bijbel niet vinden. Nergens wordt ons in de Schrift lijdelijkheid voorgehouden, zeker geen valse lijdelijkheid! Wanneer er van lijdelijkheid sprake, is dit een actieve lijdelijkheid, zoals die te lezen is in Psalm 130: ‘Ik blijf de HEERE verwachten; Mijn ziel wacht ongestoord; Ik hoop, in al mijn klachten op Zijn onfeilbaar Woord.’ Het hopen op Gods Woord geeft een activiteit aan.
Geen lijdelijk afwachten! Ook kan de geloofsovergave belemmerd worden, als wij denken dat God alleen liefde is. Nu zal het waar zijn dat God liefde is. Daarvan kan nooit genoeg in de prediking aan de orde komen. Maar dat de Heere ook heilig is en kan toornen, komt duidelijk naar voren op Golgotha, waar Christus ondergaat, als Hij de last van de toorn Gods tegen de zonde wegdraagt. Terecht heeft Calvijn opgemerkt dat wij de eigenschappen van God niet tegen elkaar moeten uitspelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen