Dan is alle leed voorbij

Soms kan een enkele zin je treffen. Dat was zo in het gesprek in het EO-blad Visie, waarin een oudere vrijwilligster voor deze omroep allerlei vragen mocht beantwoorden. Daaronder stond haar reactie aangaande de toekomst van de wereld. Het antwoord luidde: 'De jongste dag, de wederkomst, mag van mij morgen wel komen. Hoe ouder ik word, des te meer ik daarnaar verlang. Dan zal alle leed voorbij zijn.' Hier sprak geen vrouw in een rolstoel, geen medemens die in psychisch opzicht weet wat lijden is, maar is iemand aan het woord die bij het ouder worden weet dat de wereld waartoe wij behoren, ons geen werkelijk geluk brengt. Het is de les die de apostelen de eerste christenen voortdurend voorhouden: 'En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid; maar die de wil van God doet, blijft in eeuwigheid.'

Gebrokenheid in het leven
In dit korte antwoord wordt het uitzien naar de wederkomst vooral uitgesproken, omdat al het leed op aarde dan teneinde is. Is dat te somber gedacht? Op een zonnige dag, waarin we ons werk kunnen doen of bijvoorbeeld samen met anderen mogen genieten van een natuurtocht of een wandeling door een fraai stadje, staat een mens niet stil bij zoveel leed. Die voorrechten zijn er inderdaad in een vrij land als het onze. Echter, wie dieper ziet, merkt voortdurend de schaduwzijden van die vrijheid. Zoals onlangs in mijn omgeving, waar bloemen bij de spoorwegovergang waren gelegd voor een meisje van vijftien jaar, dat in paniek zelf afscheid van het leven nam, nadat ze ontdekte dat er pornofoto's van haar op internet te zien waren. Een kind dat slachtoffer wordt van een samenleving. De gebrokenheid van het leven krijgen wij nooit in onze vingers, alsof we een houding kunnen aanleren om hiermee om te gaan. Het lijden van deze tegenwoordige wereld is groot, als we dagelijks de nieuwsberichten volgen. In het leven van ons en onze naasten is het veelal niet anders, al kent ons land geen oorlog, hongersnood, aanhoudende droogte, vervolging. De westerse samenleving gaat gebukt onder andere noden: eenzaamheid bij ouderen, depressiviteit bij jongeren, verstoorde relaties tussen ouders en kinderen, blijvende pijn door onbehandelbare ziekten, kindergrafjes, ontwrichte gezinnen.
Wie het tot zich door laat dringen, weet dat in dit leven niet alle dingen goed komen, hoe we daarvoor ook kunnen bidden en hoezeer we ons ervoor kunnen inzetten. In dit leven blijft het onvolkomene, zo belijdt de gelovige, totdat God alles nieuw zal maken. Onze polsstok is vaak niet langer dan in het lijden van de ander de last mee te dragen. Is dit ondertussen geen wettig motief om naar Jezus' wederkomst te verlangen?
'Dan zal alle leed voorbij zijn.' Het laatste artikel van de Nederlandse Geloofsbelijdenis bemoedigt de kerk ermee. Alle tranen zullen de kinderen van God van de ogen gewist worden, tranen die God volgens Psalm 56 in Zijn eigen boekhouding geregistreerd heeft.

Bijbelse graadmeter
Nu leven christenen in een opgepepte samenleving, die een sportieve en gezonde uitstraling, carrière, vakantie, een behoorlijke portie luxe als onmisbaar beschouwt. Zelfs christenen hebben daarbij lang niet altijd voor ogen dat Jezus ons geleerd heeft ons over veel dingen niet te bekommeren, omdat slechts één ding nodig is. Het is daarom geestelijke winst als we de gerichtheid op de aarde ver ondergeschikt zouden maken aan de gerichtheid op het Koninkrijk van God. De definitieve komst van dat Koninkrijk en de wederkomst van Christus zijn immers nauw aan elkaar verbonden.
Ds. J.J. van Eckeveld, predikant van de Gereformeerde Gemeenten, constateerde onlangs in een lezing voor de studentenvereniging Depositum Custodi terecht dat er in de rechterflank van de gereformeerde gezindte sprake is van een verregaande secularisatie, die hij afleidde uit het ontbreken van de verwachting van de wederkomst. Het is een vorm van secularisatie die onder ons niet zoveel aandacht krijgt. Hij noemde hiermee in ieder geval een bijbelser graadmeter voor het christen-zijn dan allerlei criteria die mensen veelal de ander voorhouden. Her mes snijdt hier naar twee kanten. Want door onze geseculariseerde houding leven veel christenen te weinig bij de grote en beslissende dingen die staan te gebeuren. 'Als Jezus komt, zal ik en zullen mijn kinderen Hem dan tegemoet gaan?'  Het is een vraag die onze betrokkenheid op bijvoorbeeld de schoolresultaten van onze kinderen doet verbleken. En tegelijk is de verwachting van Christus voor ons een aansporing om heilig voor Hem te leven. Want als de Bruidegom komt, dient de bruid rein te zijn. Hier ligt een belangrijke reden om ons in deze wereld onbesmet te bewaren. 'Eschatologie (de leer van de laatste dingen) en ethiek hebben alles met elkaar te maken', schreef ds. A. Visser twee jaar geleden in ons blad.

Tijdverdrijf en kinderspel
Wie in de malaise verkeert, zoekt daaruit verlost te worden. Christenen in de verdrukking zenden een aanhoudend gebed op: 'Heere, hoe lang nog? Wanneer zal uw recht zegevieren?' Het Woord van God - en ook onze geloofsbelijdenis - gaat ons erin voor om te roepen om verlossing. Jezus' wederkomst heeft echter nog veel diepere dimensies, namelijk het uitzien naar de tijd dat God volkomen gediend zal worden in Zijn Koninkrijk. 'O, hoe heerlijk zal dat wezen', zingt de kerk. Met Christus' komst op aarde en Zijn overwinning over de dood is er een beslissende bladzijde in het boek der geschiedenis omgeslagen. Wie in het geloof aan deze Zaligmaker verbonden is, verkeert in deze wereld 'met een volstrekt nieuwe oriëntatie', zoals dr. H. Klink het onlangs verwoordde. Hij beziet de wereld anders - artikel 37 van de NGB spreekt in dit opzicht over tijdverdrijf en kinderspel - en heeft vooral een wenkend perspectief.

Verlost
Dat wenkende perspectief is het hulde brengen aan Hem. Het verlangen naar de wederkomst wordt in ons leven bij tijden gestimuleerd door het verlangen om God - zonder afgeleid te worden door zonden of zorgen - de eer te geven die Hem toekomt. Daarin mag de verloste kerk de strijdende kerk voorzingen, vol aanbidding voor de Levende: 'Hem die op de troon zit, en het Lam, zij de dankzegging, en de eer, en de heerlijkheid, en de kracht in alle eeuwigheid.' Die godsdienstoefening hebben wij ook in de zomer nodig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen