Gebedsverhoring in Gethsémané?

Vanuit het verband is het duidelijk dat het om Jezus’ gebedsworsteling in Gethsémané gaat. Voor de vraagsteller is het echter niet duidelijk waar dat ‘verhoord zijnde’ op slaat. Onze Middelaar heeft de drinkbeker van het lijden toch tot op de bodem moeten leegdrinken? Dan is Zijn bede in Gethsémané toch niet verhoord? Een boeiende vraag die ons bepaalt bij het diepste geheim van  Christus’ lijden. Het is niet verkeerd om daar ook buiten de eigenlijke lijdenstijd bij stil te staan.

Een aangrijpende strijd
Gethsémané is een aangrijpend onderdeel van de lijdensweg geweest. Als we érgens zien hoe zwaar het lijden Christus viel, dan is het wel in de hof. Wij kunnen daar als mens nooit helemaal in komen. Het was tekenend dat Jezus Zich ongeveer op een steenworp afstand van Zijn discipelen verwijderd had. Geen mens kon met Hem mee. Het lijden kwam in alle hevigheid op Hem af. Hij begon droevig en zeer beangst te worden (Matth. 26:37). Hij kroop als een worm tussen de olijfbomen over de grond (Ps. 22:7). Christus heeft het uitgekermd. En hoe! ‘Met sterke roeping en tranen’ (Hebr. 5:7).
Zijn nood werd vooral veroorzaakt door het feit dat God de fiolen van Zijn toorn over Hem ging uitstorten. De drinkbeker was een toornbeker, tot aan de rand gevuld met klinkklaar gericht, onverdund. Eén druppel uit deze beker was/is al dodelijk. Laat staan een beker vol. Op een gegeven moment werd de worsteling zo hevig dat er een engel aan te pas moest komen om Christus bij te staan. De vrees voor Gods toorn heeft Hem het bloedig zweet uit de poriën gedrukt (Avondmaalsformulier). Overigens hebben wíj de drinkbeker gevuld met onze zonden. Neemt u dat maar heel letterlijk: elke zondige daad, elk onvertogen woord en elke onzuivere gedachte is/was een druppel in de drinkbeker die de Vader Jezus aanreikte.

Wat bad Jezus?
Het is belangrijk om scherp te hebben wát de Heere Jezus precies heeft gevraagd. Eigenlijk waren het twee dingen. Niet alleen het dringende verzoek of de drinkbeker nog van Hem weggenomen kon worden, maar ook het gebed dat niet Zijn wil maar die van de Vader zou geschieden. Die eerste bede is niet verhoord. En we schrijven er meteen bij: gelukkig niet. Want dan zou er geen verlossing geweest zijn, geen verzoening, geen eeuwig behoud. De volle laag van Gods toorn is op Christus neergekomen, opdat wij die toorn zouden ontgaan.
Maar die tweede bede om eenswillendheid met God is wél verhoord. Het mag ons wel diep verwonderen dát Jezus dit gebeden heeft. Hij is niet op het laatste moment voor Zijn roeping als Middelaar weggelopen. Daar hebben wij ons heil en ook het evangelie aan te danken. Al biddend is Christus tot overgave en aanvaarding gekomen. Het geloofsvertrouwen brak door dat de Vader tóch achter Hem stond. Zo werd de angst overwonnen, en kon Christus moedig het arrestatieteam tegemoet treden. Dat bedoelt Hebreeën 5:7 met de woorden ‘en verhoord zijnde uit de vreze’. Daarom vervolgde onze Heere Jezus Christus gehoorzaam Zijn lijdensgang. Door de worsteling heen is Gethsémané geen breekpunt maar een doorgang naar Golgotha geworden.

Verhoord vanwege de vreze
Er is vanuit het Grieks nog een andere vertaling mogelijk. Christus is verhoord vanwege, op grond van de vreze. We hebben dan niet te denken aan Zijn angstige vrees maar aan Zijn vreze des Heeren, aan Zijn vroomheid. Als het om ónze gebeden gaat, kan God die nooit verhoren op basis van ons geloof. Daarvoor mankeert er te veel aan onze vreze van Zijn Naam. Geloof is helaas altijd vermengd met ongeloof. Zondige mensen ontvangen alleen gebedsverhoring om Jezus’ wil. Maar bij Christus lag – en ligt, (want Hij is nog altijd de biddende Hogepriester) – dat anders. In Gethsémané worstelde Hij als de heilige Zoon van God. Zonden waren Hem vreemd. Te midden van Zijn gebedsstrijd hield Hij aan de wil van Zijn Vader vast. Daarom is Híj ook verhoord vanwege Zijn Godvrezendheid.

De vrucht
Treffend lezen we in Hebreeën 5 wat de vrucht van Jezus’ overgave is. Hij is een oorzaak van de eeuwige zaligheid geworden (vers 9). Voor wie? ‘Voor allen die Hem gehoorzaam zijn.’ Een van de voornaamste lessen in de navolging van Christus is de bede ‘Uw wil geschiede’. Hoe leren we dit van harte bidden? Door de Heilige Geest Die het uit Christus neemt.

Nieuwe vragen voor de rubriek ‘Bijbeltekst begrepen’ kunnen worden ingestuurd naar de redactie (adres zie colofon op pag. 17) of gemaild worden naar geref.bond@tiscali.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen