Petrus’ belijdenis

'Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.'

De Heere Jezus heeft een vraag voor Zijn discipelen. Hij wil graag van hen weten, hoe de mensen tegen Hem aankijken. ‘Wie zeggen de mensen dat Ik, de Zoon des mensen, ben?’ Jezus vraagt dus niet wat de mensen van Hem vinden. Zoals wij dat vaak belangrijk vinden, wat andere mensen van ons vinden. Nee, Hij wil graag weten of de mensen zich wel bewust zijn wie Hij is! Of ze Hem herkennen en erkennen als de Zoon des mensen, dat wil zeggen de beloofde Messias.

Hoge achting
Er komen verschillende antwoorden op die vraag. Grote namen weliswaar. Namen van profeten. Daaruit blijkt wel een hoge achting voor Jezus. Maar (nog) niet de hoogste achting! Hij wordt gezien als een profeet, maar niet als de hoogste Profeet.
Vele antwoorden. Wat dat betreft is er nog niet veel veranderd. Als Jezus nu die vraag opnieuw zou stellen, komen er ook verschillende antwoorden. Voor velen heeft Hij nooit bestaan en betekent Hij niets. Anderen noemen Hem het grote Voorbeeld. Een voorbeeldig mens, die qua levenshouding navolging verdient. Volgens de moderne theologie is Hij de zoon van Jozef en Maria, die aan zijn eigen idealen ten onder is gegaan.

Zaligmaker van zondaren
Dan komt de Heere Jezus echter dichterbij en stelt Hij een tweede vraag: ‘Maar Gij, wie zegt Gij dat Ik ben?’ Wat anderen van Hem vinden, daar kunnen we onze mening over hebben. Maar wie is Hij voor ons?!
Dat is de vraag waar het op aan komt in ons leven. Hebben wij in Hem de ware Christus, de Zaligmaker van zondaren mogen ontdekken? Want het gaat niet om een mening of een discussie over Jezus, maar om een belijdenis vanuit het hart.
Ja, en dan is het Petrus (hoe kan het ook anders, zou je bijna zeggen), die namens de andere discipelen het woord neemt en die heerlijke belijdenis uitspreekt: ‘Gij zijt de Christus!’ Let op dat woordje ‘de’. Petrus wil ermee zeggen dat er geen andere Christus is, maar in Jezus dé Christus te hebben gevonden. Wat is dat heerlijk, als de Geest ons brengt tot dat belijden. Als Hij de eerste plaats in ons leven krijgt. Als we in Hem, Die tot ons komt vanuit het Woord, onze Redder en Zaligmaker mogen vinden. Door Hem als zodanig te erkennen. Dat is de vrucht van het werk van de Heilige Geest, Die Christus verheerlijkt in het hart en het geloofsoog op Hem richt.

Steeds meer
Dat blijkt ook uit het vervolg. Leest u vers 17 maar. Christus moet geopenbaard worden in het hart. Zeker, Hij wordt aangewezen in de Schriften en aangeboden in de evangelieverkondiging. We kunnen veel over Hem gehoord en gelezen hebben. Maar het moet komen tot een persoonlijke overgave in geloof. Zo werkte de Geest dat bij Petrus. En zo werkt de Geest dat gelukkig in onze tijd nog net zo. Ook nu wil de Geest ons brengen tot het belijden van dé Christus! Wie Hem nederig valt te voet, zal van Hem Zijn wegen leren. En in Hem steeds meer heerlijkheid en waarde gaan zien. Ja, steeds meer, want niet alles wordt op één dag geleerd. Ook Petrus heeft de volle betekenis en diepte van zijn belijdenis hier nog niet gepeild. Hij moest nog veel leren, en misschien nog wel veel meer afleren. Is dat niet de ervaring van allen die tot deze belijdenis mochten komen?

Wie zegt gij dat Ik ben?
Christus stelt deze vraag ook aan ons. Wie en wat is Christus voor u en voor jou? Petrus mocht het door genade belijden: 'Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.' Jezus sprak hem vervolgens zalig. Zalig hij en zij die hem die belijdenis van harte mogen nazeggen. Al is het misschien nog aarzelend en gaat het gepaard met veel strijd. Maar wie zich vastklampt aan Hem, die laat Hij nooit meer los.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen