INGEZONDEN

Wederkomst
In het artikel Verlangen naar de wederkomst (17 augustus) citeert drs. P.J. Vergunst ds. J.J. van Eckeveld, predikant van de Geref. Gemeenten. Deze constateerde in een lezing voor de studentenvereniging Depositum Custodi terecht dat er in de rechterflank van de gereformeerde gezindte sprake is van een verregaande secularisatie, die hij afleidde uit het ontbreken van de verwachting van de wederkomst. Het is een vorm van secularisatie die onder ons niet zoveel aandacht krijgt. Vergunst zegt daarover: ‘Hij (ds. Van Eckeveld) noemde hiermee in ieder geval een meer bijbelse graadmeter voor het christen-zijn dan allerlei criteria die mensen veelal de ander voorhouden. Want door onze geseculariseerde houding leven veel christenen te weinig bij de grote en beslissende dingen die staan te gebeuren. Als Jezus komt, zal ik en zullen mijn kinderen Hem dan tegemoet gaan?’

Het verbaast me telkens weer dat er zo bitter weinig in onze kerken gepreekt wordt over de wederkomst van Christus. Moet vanaf de preekstoel niet veel meer over het uitzien naar Jezus’ wederkomst gepreekt worden? Of worden predikanten belet door de zienswijze van de kerk op de leer van de eschatologie (de leer van de toekomstige dingen, laatste dingen)? Wordt het niet tijd dat we ten aanzien van dit punt de Bijbel meer laten spreken. Ik heb de indruk dat de leer van de kerk in dezen prevaleert boven die van de Bijbel en dat zou ik heel erg vinden. Bij het bestuderen van de Bijbel komen we tot de ontdekking dat God ons zowel de oorsprong als de voltooiing van Zijn heilsplan bekendmaakt. Een tijdlang is dit onderwerp in kerk en theologie een verwaarloosd onderwerp geweest. De boodschap van de terugkomst van Christus en daarmee de vervulling van de profetie werd naar de achtergrond gedrongen. Door de reformatoren is het begrip heilshistorie wel weer ontdekt. De Bijbel werd vertaald in de taal van het volk. Toch heeft men toen niet ontdekt dat de Bijbel heel nadrukkelijk de wederkomst van Christus weergeeft. Men kende alleen die ene zin uit de geloofsbelijdenis ‘vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden’. Omdat de leer van de kerk niet uitging van een toekomstig herstel van Israël, bleven de grote en belangrijke gebeurtenissen die aan die wederkomst vooraf zullen gaan en daarop volgen, onbekend.
Vanaf het begin van de twintigste eeuw is steeds meer aandacht gegeven aan de bijbelse boodschap van de wederkomst. Elke berekening van een tijdstip voor dit gebeuren moet radicaal worden afgewezen. Maar de grote lijnen die de Schrift aangeeft, behoren wij te kennen. Bij vele christenen blijkt er een zekere huivering te bestaan, omdat men het bijbelboek Openbaring zo moeilijk vindt. Omdat de profetieën er zo uitvoerig over informeren, hoeven wij echter niet in de eerste plaats naar het laatste bijbelboek te grijpen.
De apostel Paulus waarschuwt al ‘Veracht de profetieën niet’ (1 Thess. 5:20) en Petrus zegt: ‘Wij achten het profetisch woord (daarom) des te vaster en gij doet wel er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten’ (2 Petr.1:19). De profetieën geven niet alle details weer, maar laten heel duidelijke lijnen zien. Wat de Schrift ons openbaart mogen wij in ons verstand opnemen en door geloof verwerken. Door de genade van God hebben wij het heil ontvangen en kunnen wij daarom ‘rechtvaardig en godvruchtig in deze wereld leven, verwachtende de zalige hoop en de verschijning van onze grote God en Heiland, Christus Jezus’ (Tit. 2:12, 13).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen