Petrus’ verloochening
MEDITATIE: MARKUS 14:71
In het leven met de Heere komt er nooit een moment dat we kunnen denken: Nu ben ik er, nu kan mij niets meer gebeuren. Tot hinken en zinken telkens weer gereed. Dat is de levenslange les voor elk kind van God. Wie meent te staan, zie toe dat hij niet valle!
'En hij begon zichzelf te vervloeken en te zweren: ik ken deze Mens niet.'
Wat een tegenstelling! Nog maar zo kort geleden had Petrus het met heel zijn hart beleden: ‘Gij zijt de Christus.’ En nog korter geleden, slechts een paar uur maar, had Petrus met Jezus avondmaal gevierd. En hij was zo vol van liefde voor de Heere Jezus dat hij Hem verzekerd had nog liever voor Jezus te sterven dan dat hij Hem zou verloochenen. Terwijl de echo van die woorden nauwelijks verstomd is, klinken deze woorden uit dezelfde mond: ‘Ik ken Hem niet!’ Vloekend en zwerend gooit Petrus het er uit.
Hoe is het toch mogelijk, ben je geneigd te denken. Wie echter zichzelf enigszins heeft leren kennen door het ontdekkende licht van de Heilige Geest, weet inmiddels beter. Vol goede moed was je de maandag na je belijdenis weer aan het werk gegaan. Jezus volgen, jazeker dat was je hartelijke begeerte. Maar al snel ging het mis. En nog eens. En telkens maar weer.
Petrus’ levensboek vertelt ook dat verhaal. Tot troost. En tot vermaning. Petrus had een nieuwe naam gekregen, toen hij die heerlijke belijdenis deed. Van Simon werd hij Petrus. De rotsman. En hij dacht het misschien ook wel te zijn. Vastberaden en zelfverzekerd ging hij op weg met Jezus.
Petrus wilde zijn geloof bewijzen op het Meer van Galilea, maar zonk weg in de golven. Petrus wilde zijn liefde bewijzen in Gethsémané, maar sloeg op de vlucht.
Petrus wordt hier in het nauw gedreven door een eenvoudig dienstmeisje en zweert Jezus af. Wat is het een les om te moeten leren dat je ook na ontvangen genade een zondaar blijft en geen heilige wordt. En daarom ook weer zo diep kan vallen. Na de belijdenis ‘Gij zijt de Christus’, moet ook de belijdenis geleerd worden: ‘Ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde.’ Petrus moest een diepe les leren. Nu blijkt zonneklaar dat als Petrus de band met Christus moest vasthouden, het voor hem een verloren zaak is. Niet hij is de man van stavast, de rotsman. Maar hij heeft een Rots nodig om vast op te kunnen staan. Om zo een rotsman te worden.
Ogen vol zondaarsliefde
En die Rots is er. Heel dichtbij hem. Jezus! Op een steenworp afstand staat Hij daar voor Kajafas. Ondervraagd, bespot en geslagen. Terwijl Petrus zweert, zweert Jezus ook. Petrus zweert af en tegelijkertijd zweert Jezus trouw. Petrus zegt: ‘Ik ken Hem niet.’ En Jezus zegt: ‘Maar Ik ken hem wel. En Ik leg ook voor hem Mijn leven af.’ Om stil van te worden, toch? Echt stil.
Hier past enkel aanbidding en verwondering. Dit is genade. Hier schittert Gods liefde. Dit is het eeuwige wonder van Gods liefde en ontferming. Christus houdt de Zijnen vast, omdat Zijn liefde eeuwig en onveranderlijk is. Die liefde kan wel verzondigd worden, maar niet tenietgedaan! En die liefde heeft Petrus gezien, toen de Heere hem vervolgens aankeek. Geen afwijzende blik, zoals wij dat kunnen doen tegenover mensen die ons iets hebben aangedaan. ‘Als blikken konden doden’, weet u wel? Wie Jezus aankijkt, ziet ogen vol van zondaarsliefde. Liefde, die niet doodt, maar levend maakt. Liefde, die het hardste hart versmelt.
Liefde, die ook het verschrikkelijke van de zonde doet zien en voelen. Liefde, die de ogen opent voor eigen ontrouw en voor Christus’ trouw!
Tranen
Petrus gaat naar buiten. Het is donker in zijn hart. Hij heeft de band met Jezus doorgesneden, dat voelt hij. Maar hij heeft zich ook nooit meer verbonden gevoeld aan Hem dan nu! Zijn tranen zijn tranen van berouw en liefde. En er is hoop voor Petrus. En voor alle ‘Petrussen’ die dit lezen. Want terwijl hij de nacht ingaat, wordt Jezus veroordeeld en gaat de profetie van Jesaja in vervulling: ‘Doch de HEERE heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen.’ Daarom is er maar één weg: (opnieuw) vluchten tot Hem, als ook u Hem hebt verloochend, misschien al zo vaak en zo lang. Of als het nog niet kwam tot het doen van belijdenis. Zie nog eens naar die blik in de ogen van Jezus. Is Hij het niet meer dan waard?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 september 2006
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 september 2006
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's