GLOBAAL BEKEKEN

Uit het jaarverslag 2005 van de Nederlands Gideons:
• Bijdragen van kerken en geloofsgemeenschappen in 2005 (en ter vergelijking 2004):

Geloofsgemeenschap          2005   2004     2005      2004
                                            aantal   aantal     €              €    
Nederlands. Hervormd            68        86    9.542  13.530
Gereformeerde kerken            43        52    3.715    3.543
SoW gemeenten                        9       10       759       746
Totaal PKN                            120      148  14.016  17.819

Bond Vrije  Evang. gem.            3          1       267       600
Chr. Gereformeerde  kerk          5          5       769       320
Gereformeerde Gemeenten     25        21    2.245    2.118
Gereform. Kerk Vrijgemaakt     17        16    1.277       712
Nederl. Gereformeerde Kerk      6         10       523    1.001
Vergadering van Gelovigen        9         14    1.696    2.616
Andere gemeenschappen           4          5     1.472       884
Totaal                                      189       220  22.265   26.070

Mevr. H.G. Schuurman-Hijmissen haalt in Op weg met de ander (herv. geref. gehandicaptenzorg) een ‘Gedicht dichterbij’ van Ida Gerhardt (1905-1997) aan.

Ida Gerhardt schreef een prachtig gedicht bij het schilderij ‘Christus verschijnt voor Maria Magdalena’ dat Rembrandt maakte voor Waterloos.

CHRISTUS ALS HOVENIER
Zij dacht dat het de hovenier was. ( Joh. 20:15)

Eén Rembrandt kende als kind ik goed:
de Christus met de grote hoed
wandelend in de ochtendstond
En, naar erbij geschreven stond:
Hij was een hovenier.

O kinderdroom van groen en goud
géén die ontnam wat ik behoud.
De laatste hoven naderen schier
en ijler wordt de ochtend hier.
Hij is de hovenier.

En nòg laat ik mijn tranen gaan
als in de gaarde ik Hem zie staan,
en - wat terzijde - in stille schrik
die éne, zij die dacht als ik:
Het was de hovenier.

Op het schilderij is Jezus afgebeeld met een grote rode tuindershoed op. Hij heeft een kortgesteelde spade in de hand en een kort kapmes tussen zijn gordel. Rembrandt beeldde hem zo af als een tuinman. Dit prachtige schilderij roept bij de dichter herinneringen op aan haar kinderjaren. De herinnering aan het groen en goud van het schilderij, aan de figuur van Maria Magdalena en aan de hovenier. Niemand kan dat haar afnemen. Maar het brengt haar ook op iets anders. Ook in haar leven is de hovenier bezig. Hij zaait in haar hof, hij snoeit ranken en geeft andere ranken de goede richting aan. Daarover schrijft ze in een ander gedicht met als titel:

Wijnstok
Ze wordt ook ouder, ‘de laatste hoven naderen schier
en ijler wordt de ochtend hier’.
Zij zal eens moeten sterven.
En dan breekt de zekerheid door:
als ik naar de laatste hof moet is Hij de hovenier.
Ik kan me aan Hem toevertrouwen.
Hij kent mijn leven door en door.
Ik ben veilig bij Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen