BRIEFWISSELING

Beste Maria

Het heeft u, meen ik te merken, een beetje geraakt dat ik uw opmerking over het ontdekkende werk van de Heilige Geest ‘modern’ noemde. Toch was die opmerking serieus bedoeld, in die zin dat ook wij zogenaamde ouderwetse christenen toch behoorlijk modern geworden zijn en wij zijn daardoor een eind van de Reformatie áf. Ik wil de ‘ontdekking’ van de zonde niet uit de weg. Integendeel. Ik heb juist willen wijzen op de eenvoudige, directe, confronterende manier waarop de Catechismus onze zonde aan de orde gesteld wil hebben, namelijk in de confrontatie met Gods Wet. Voor de ontdekking aan de zonde worden we niet naar de Heilige Geest, ook niet naar ons innerlijk, maar naar het Woord en de Wet Gods verwezen! Dat het bij ons mensen door dit Woord en de Wet van God van binnen behoorlijk gaat rumoeren, dat zal waar wezen. Maar daar zullen we vooral niet dierbaar over doen! Want dat rumoeren is de reactie van ons zondige en ongelovige hart.

U stelt de snedige vraag: ‘Drukte Luther zich ook modern uit, toen hij met de vraag worstelde: Hoe krijg ik een genadige God? ’ Wanneer Luthers worsteling inderdaad dát was geweest, dan zou hij modern vóór zijn tijd zijn geweest. Maar Luthers vraag is geweest: ‘Hoe bén ik rechtvaardig voor God? ’ (Heidelberger 60/61). En dat is minder modern en bijbelser uitgedrukt. Dáár gaat het inderdaad om! Hoe kan het zijn dat ik, krom mens, recht voor God zou kunnen staan? En alweer worden we voor het antwoord op déze vraag verwezen naar het Woord van God. De ‘rumoerige’ stemmen in ons hart geven geen enkel antwoord op onze vraag: ‘Hoe ben ik rechtvaardig voor God? ’ Integendeel. De gerechtigheid van Christus staat volkomen haaks op al het rumoer in ons hart. En die wordt ons in het Woord geopenbaard. Dát ontdekte Luther en met hem tallozen in de tijd van de Reformatie.

U merkt intussen wel dat ik ‘modern’ noem de al te grote aandacht voor ons innerlijk, voor de strijd in het hart, voor het proces van ‘ontdekking’, voor de ‘worstelingen’ met het geloof. Wij vinden deze dingen soms bij Luther terug en denken dan: wat mooi. Maar hijzelf heeft ze nooit verheerlijkt, laat staan gepredikt. Luthers worstelingen hangen samen met het feit dat hij van Godswege als doctor de Heilige Schrift moest uitleggen. Zijn strijd is niet de inhoud van zijn prediking geworden, maar werd de doorbraak tót nieuwe prediking. Al ónze worstelingen hangen samen met onze concrete zonden en met ons concrete ongeloof.

U hebt wel gemerkt dat ik zeer hoog sta op de formulieren van Doop en Avondmaal en op de Heidelberger Catechismus. Trouwens, ook de Kleine en de Grote Catechismus (van Luther) en de Geneefse Catechismus (van Calvijn) zijn juweeltjes. Dáárin wordt nou werkelijk geloof en geestelijk leven uitgedrukt op een manier, dat je zeggen moet: Dit ís het.

Of ze genoeg aan de orde komen en of jeugd en jongeren ze zich genoeg eigen maken? Ja, dat is een grote vraag. Ik denk het niet. Het ‘kenniselement’ (zoals u het noemt) staat nogal onder druk. Predikanten en jeugdouderlingen worden door u verantwoordelijk gehouden. Maar deze bal speel ik toch zachtjes en beslist terug. Wanneer de jongens en meisjes bij predikant en jeugdouderling aanlanden, dan hebben ze al twaalf jaar opvoeding achter de rug, thuis en op de basisschool. Hoe het komt, komt het; maar ze zijn dan al vrij ‘modern’. Ze kunnen al beter met de computer omgaan dan hun predikant. En wij als ambtsdragers moeten dan roeien met de riemen die we hebben. Met alle lek en gebrek.

Met hartelijke groet, uw predikant

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen