BRIEFWISSELING

Beste dominee,

‘Wie zonder kruis en zonder vrees en zonder het oordeel van God leeft, die leeft niet zoals het hoort.’ Dit las ik bij Luther in zijn verklaring van Psalm 130 en dat is waar. Want het grootste kruis is toch de oude mens, die we er zo slecht onder krijgen. Dit wordt toch ook beleefd in de omgang met de Heere God, die de zonde niet zien noch verdragen kan, met name ook ten aanzien van Zijn geboden. Is dat besef er eigenlijk nog wel, dat je verantwoording moet afleggen? Dat is best een spanningsveld waarin wij leven. Enerzijds het wetticisme en anderzijds de ongebondenheid van ‘het gaat er toch niet om wat je wel of niet mag doen maar om de intentie’. Overigens is dat nogal eens een vrijbrief om van alles en nog wat te doen.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je ziet dat de satan bezig is het gezin te ondermijnen. Dat is hem in de wereld al gelukt en nu is kerk aan de beurt. Zijn werk is altijd om door discussie twijfel te zaaien in het hart. Zo deed hij het al in het paradijs en zo doet hij het nu nog. Moeten wij daar niet veel alerter op zijn? Moet de kerk ons daarin niet veel meer onderwijzen? Of ontbreekt de durf, omdat er dan te veel in eigen vlees gesneden moet worden? Zo begint het al bij jongelui die willen gaan trouwen. Beseffen zij nog wel dat, uiteraard als ze kinderen kunnen krijgen, aan een huwelijk de kinderzegen verbonden is? Hoe zouden wij het vinden als iemand aan wie we een cadeau willen geven, tegen ons zegt: ‘Ik heb dat cadeau liever over een paar jaar, want dan komt het me beter uit’? Ik zou denken, bekijk het maar, ’t is nu of nooit. Zo doet God niet, wat een wonder toch! Maar wat een slecht begin, alle woningproblemen ten spijt. Als we met de Heere rekening houden in onze beslissingen, worden we misschien ook creatiever. Creatiever in het zoeken van oplossingen, misschien door het volgen van een opleiding, waardoor je net dat stapje kunt maken om je hypotheek te financieren. En moeten wij in het begin tegelijk ‘op het pluche’ zitten, zoals eens iemand tegen me zei?

Voor een goede communicatie met je man en kinderen moet er rust zijn in het gezin. Maar waar is die rust als moeder steeds weg moet om te werken? Hoe kun je je kinderen toerusten als je bijna geen tijd hebt om jezelf te vormen? Want laten we eerlijk zijn, het eerste wat erbij inschiet, is toch de stille tijd.

Hoe graag had ik mijn oude beroep opgepakt! Telkens kwam er wat tussen, ziekte of de komst van een baby. U mag best weten dat dat voor mij een kruis is geweest. Ik wilde ook wel eens wat anders dan altijd dat huishouden. Maar ‘de Heere heeft lust tot waarheid in het binnenste’, daar ontdekte Hij mij aan. Hij ontdekte mij eraan dat ik niet tevreden was met de plaats, die Hij me gaf. Sinds die tijd ben ik de subtiele werkwijze van de satan meer gaan inzien. Want op zich is het toch ook niet verkeerd om er iets bij te doen!

Ik sprak eens een hoog opgeleide jonge vrouw, die toen ze zwanger was, stopte met werken. Door deze beslissing van haar zijn twee kennissen van haar ook gestopt met werken. Er is wel moed voor nodig om te stoppen met werken als je zwanger bent, want mensen (ook kerkmensen) kijken je meewarig aan. Moeten wij als kerk daar niet veel meer over spreken dan over het vraagstuk van de naschoolse opvang? En is het goed dat moeders de mogelijkheid bieden dat hun kinderen gaan werken door oppas-oma te worden? En wat zou er gebeuren als al dat werk pro Deo zou zijn? Want arglistig is ons hart, meer dan enig ding, wie zal het kennen?

Je moet soms als opvoeder zo tegen de stroom oproeien. Het zou fijn zijn wanneer je eens een ruggesteuntje kreeg. Ach, misschien is het beter zo.

Uiteindelijk moeten we er maar Eén overhouden bij Wie we onze nood kunnen uitklagen.

Met hartelijke groet,

Maria

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen