Nieuwe kansen na een scheuring

Onlangs was ik te gast in Bruchem, waar de classis Bommel vergaderde. Het onderwerp die avond was Missionair gemeente zijn. Ik mocht daar een verhaal over houden, maar daaraan voorafgaand waren er presentaties van twee gemeenten. De vraag was: Hoe zijn jullie in eigen gemeente bezig met het zendings- en evangelisatiewerk? De presentaties werden verzorgd door twee gemeenten met een verschillende ‘ligging’: de gemeente Aalst en de gemeente Beesd. Mij trof dat ondanks de verschillende achtergrond van deze gemeenten er een gezamenlijk verlangen was het evangelie verder te dragen over de muren van de eigen kerk heen. En om dat verlangen gaat het steeds weer. Wanneer dat diepe verlangen ontbreekt, zijn er slechts de plichtmatige vormen. Elke gemeente hoort immers een zendingscommissie te hebben en als het even kan ook een evangelisatiecommissie. De zendingscollecten worden gehouden en met Kerst wordt een evangelisatieblad verspreid. Maar wanneer er meer niet is, dan gaat er verder ook geen kracht van de gemeente uit.

Aalst
Ik werd die avond speciaal getroffen door de presentatie van Aalst. De woordvoerster van deze gemeente zei dat de gemeente een bijzonder moeilijke tijd achter de rug had. Een groot gedeelte was met de Hersteld Hervormde Kerk meegegaan. Als een veel kleinere gemeente moest men verder en kon men uiteindelijk samen met een naburige, ook gescheurde gemeente, een predikant gaan beroepen. In zo’n situatie zou het zeer voor de hand liggend zijn, wanneer de aandacht voor zending en evangelisatie de eerste tijd helemaal op de achtergrond zou raken. Men heeft immers wel andere dingen aan het hoofd.
Zo ging het echter niet in Aalst. In de presentatie sprak een diep verlangen dat God de gemeente, na alles wat gebeurd was, een nieuwe kans zou geven zendingsgemeente te worden. ‘Want er zijn ook in het dorp Aalst zoveel mensen, die Christus niet kennen’, zei deze mevrouw. En we zouden zo graag iets voor hen betekenen. Zullen ze dan allemaal in onze kerk gaan komen? Nee, daar gaat het ons niet om, maar we willen de liefde van God voelbaar maken en met hen delen. We moeten niet de kerkdeur open zetten en denken dat ze dan wel zullen komen. Daarvoor is de kloof vaak veel te diep. We moeten onszelf tussen de mensen begeven en ons aansluiten bij waar hun behoeften liggen. Voor kinderen een fijne vakantiebijbelweek organiseren, waar de buitenkerkelijke kinderen zich net zo thuis voelen als de kerkelijke. Voor ouderen en behoeftigen een luisterend oor en helpende hand zijn. Voor mensen die zoeken naar verdieping in hun leven bijvoorbeeld iets als de Alpha-cursus aanbieden.

Hernieuwde kans
Ik dacht: dit verhaal van Aalst is een stimulerend voorbeeld voor al die gemeenten, die na een scheuring verder moeten. Hoe gaan we verder? Blij dat we het hebben overleefd en nog meer met onszelf bezig dan voorheen? Of met een diep verlangen dat God een hernieuwde kans zal geven er te zijn voor anderen en zo tot eer van God?
Trouwens, dit is uiteindelijk voor onze hele Protestantse Kerk het geval. We hebben een zeer turbulente tijd achter de rug. En het einde is nog lang niet in zicht. De afbrokkeling van het traditionele kerkelijke leven zet onverminderd door en dat heeft gevolgen voor predikantsplaatsen, de opleiding tot predikant, het behoud van kerken en pastorieën. Soms bekruipt je het gevoel: er wordt geen steen op de andere gelaten. Is het mogelijk in zo’n context de blik op de roeping naar buiten en op de toekomst te richten? Ik moet denken aan het wonderlijke gegeven dat Jezus in één rede spreekt over de afbraak van de tempel en de heilige stad en tegelijk over het gebeuren dat het evangelie verkondigd zal worden tot de einden der aarde. (Matth. 24). De God, die uitrukt wat Hij geplant heeft, schept ook weer iets nieuws. Zien wij het en zijn we erbij?

‘Zijn oordeel is genade, zijn duisternis is licht’. (Gez. 130)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen