Jezus Zelf is bij ons geweest

Midden in Caïro kwam ik op het kerkplein van een van de protestantse kerkgebouwen van de Coptic Evangelical Church de tekst uit Mattheüs 2:15b tegen; gebeiteld op een grote granieten sokkel: ‘Uit Egypte heb ik Mijn Zoon geroepen.’ Ja, zeggen de christenen in Egypte: ‘Jezus Zelf is bij ons geweest.’
Zoals u weet, is dat inderdaad het geval. Als de Heere Jezus geboren is en de toenmalige koning Herodes er op uit is om Hem te doden, vluchten Jozef en Maria met Jezus naar Egypte. Ze blijven daar – zo vertelt hetzelfde vers uit Mattheüs 2 – net zolang totdat koning Herodes dood is. Bezoekers van de Sergiuskerk in Cairo wordt verteld dat Jozef en Maria daar met het kindje Jezus geweest zijn en dat Jozef daar zijn timmermanswerk heeft opgevat. Of dat allemaal klopt, weet niemand.

Hosea
Wel is duidelijk dat de tekst uit Mattheüs 2 een heenwijzing is naar wat zoveel eerder door de profeet Hosea is geprofeteerd: ‘Toen Israël een kind was, toen heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mijn zoon uit Egypte geroepen’ (Hos. 11:1). Wellicht vraagt iemand: ging dat daar wel over de Heere Jezus? Is die tekst niet meer van toepassing op het volk Israël?
Ik meen dat inderdaad de tekst uit Hosea laat zien dat de Heere God vol van liefde om Zijn volk Israël bewogen is. Die liefde van God schittert tegen de achtergrond van de ontrouw en ongehoorzaamheid van het volk Israël. Gods vaderlijke liefde voor ‘zijn zoon Israël’ doorbreekt al die ontrouw en ongehoorzaamheid.
Dat alles is een ‘voorspel’ van wat het Nieuwe Testament zo uitbundig getuigt: ‘God is liefde’. Want nergens komt de liefde van God zó naar voren als in de roeping van Zijn eigen Zoon, de Heere Jezus Christus. Hij is als God en mens in de plaats getreden van de ongehoorzame zoon en het trouweloze volk. En omdat ook wij daaraan gelijk zijn: ook in onze plaats.

Beeld van slavernij
Laten we ons nooit verheffen boven Israël omdat het Zijn roeping verzaakt heeft om te zijn tot een licht voor de volkeren (Jes. 49:6). Wij zijn geen haar beter. Of heeft u geen weet van ontrouw en ongehoorzaamheid in uw eigen leven? Wat is het een heerlijk evangelie als de evangelist Mattheüs schrijft: ‘Uit Egypte heb ik Mijn Zoon geroepen’ want in Jezus, de Zoon van God komt de profetie van Hosea tot zijn eigenlijke bedoeling: liefde van God zowel voor Israël als voor de volken. Het ‘alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar het eeuwige leven hebbe’ ( Joh.3:16) wordt hier zichtbaar.
Daarom ontroert op het kerkplein in Egypte die bijbeltekst. Juist in Egypte. Want Egypte staat in de Bijbel als het beeld van het ‘diensthuis’, van de slavernij. Heel de geschiedenis door is Egypte de vijand van Israël. Het is het land dat het volk onderdrukte. Dáár – en wereldwijd – is nu het evangelie van Gods ontfermende liefde uitgegaan.

Markus
Volgens overleveringen is het de evangelist Markus geweest die het evangelie in Egypte heeft gebracht. Hij zou de eerste bis-
 

Tot eind 2006 kunnen giften voor de vervolgde kerk in Egypte worden overgemaakt op giro 138421 t.n.v. Geref. Bond, Apeldoorn, o.v.v. vervolgde kerk. Meer informatie is te vinden op www.gereformeerdebond.nl/nieuws

schop van Alexandrië geweest zijn. Hoe dat ook zij, in Egypte heeft het evangelie met kracht vanaf het allervroegste begin geklonken. Denk aan de kerkvaders Clemens, Origenes en Athanasius. Zij kwamen allen uit Egypte. Lang voordat wij hier in de lage landen aan de zee het evangelie hoorden, was het al in Egypte.
In onze tijd gaat het om een minderheid van christenen temidden van een sterk overheersende islam. Slechts 10% is christen in Egypte. En hoewel er formeel godsdienstvrijheid bestaat, is de druk vanuit fundamentalistische kringen in de islam groot. Maar Gods beloften voor Egypte staan!
Ik lees in Jesaja 19:19: ‘Te dien dage zal de HEERE een altaar hebben in het midden van Egypte, en een opgericht teken aan haar grenzen voor de HEERE.’ En verder in vers 21a: ‘op die dag zullen de Egyptenaren de Heere erkennen, Hem dienen’.

Jezus’ godheid
Hierboven noemde ik het God en mens zijn van Jezus. Voor de Koptische kerk is dat een heel punt. Op het concilie van Chalcedon (451) is het op dát punt tot een scheuring gekomen tussen de Koptisch kerk en de Europese kerken. De Kopten kenden slechts één natuur van Christus, namelijk de goddelijke. In Chalcedon werd beleden vere homo, vere Deus, waarachtig God en waarachtig mens’.
Tegenover de moslims is het van groot belang zó nadrukkelijk de godheid van Jezus te belijden. Want dat wordt door moslims stellig afgewezen. Voor hen is Jezus niet anders dan een profeet. Wat een wonder dat dwars tegen allerlei (openlijke en verborgen) vormen van verdrukking heen de christenen daar leven mogen vanuit de Enige troost in leven en sterven: het werk der verzoening van Gods Eniggeboren Zoon, die Hijzelf uit Egypte geroepen heeft. Met minder kunnen ook wij niet toe!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen