Toch partijpolitiek?

Ds. C. Blenk wil in De Waarheidsvriend van 2 november jonge predikanten helpen politiek bespreekbaar maken. ‘Gemeenteleden mogen meedenken.’ Bij dezen.

Pas na de oorlog kwam de eerste SGP’er in het GB-bestuur, ds. W.L. Tukker, en een ’bondsdominee’ werd zelfs voorzitter van de SGP, ds. H.G. Abma, aldus ds. Blenk. Dat ds. P. Zandt ook hervormd-gereformeerd predikant was, bijvoorbeeld te IJsselmuiden-Grafhorst, laat hij onvermeld. Het gaat toch niet om het bondsetiket? Ds. Blenk spreekt in het vervolg van zijn artikel tot tweemaal toe over ‘een ‘bonder’ in de regering’. Is het zijn van gereformeerde beginselen niet veel belangrijker? Dan ben je echter wat politieke partijen betreft snel uitgeteld. Na het met name noemen van de SGP in relatie tot ds. Tukker en ds. Abma, is ds. Blenk daar klaar mee. Dan de ChristenUnie. Die kan in de laatste twee kolommen op warme aandacht rekenen. Enkele voorbeelden. ‘De onchristelijke partij zakte weg en de ChristenUnie kwam op. Die roept: stem nu ’strategisch’ op ons! De ChristenUnie kritiseerde de coalitie terecht (...)’ en ‘De ChristenUnie sprak zich nu ook duidelijk uit voor regeringsverantwoordelijkheid’ en ‘Er lijkt nog een derde (coalitiepartner, JK) nodig. Een grotere ChristenUnie zou op een wippositie komen (...) In een nieuwe coalitie zouden zij wél tegenwicht kunnen bieden! Samen voor de Obadjataak!’
De ruime en eenzijdige aandacht voor de ChristenUnie staat in schril contrast tot de geringe aandacht voor de SGP. Dus toch partijpolitiek in De Waarheidsvriend?

Ds. Blenk merkt ten slotte nog op: ‘En: des te nodiger is dat de christen-theocratische partij vanwege het profetisch geluid geen zetel verliest.’ De lezer wordt blijkbaar geacht te weten welke partij met de christen-theocratische partij wordt bedoeld. Tot slot wil ik er graag voor pleiten het CDA niet te noemen in het kader van ‘de Obadjataak‘, gelet op de verantwoordelijkheid die deze partij draagt voor het vaststellen van de abortuswetgeving. Obadja was er op gericht profeten in het leven te laten, zonder dat dit ten koste ging van het leven van een kleiner aantal profeten.

J. Klooster, Grafhorst

Nawoord:
Hartelijk dank voor uw meedenken.
1. Ik heb ds. Zandt genoemd als mede-oprichter van de SGP. Hij was geen bonder maar zeker hervormd-gereformeerd (zie: H. Hille, Als een vogel uit een boom geschoten, Houten 1997).
2. De CU verweet mij na een artikel bij eerdere kamerverkiezingen dat strategische stemmers de kans op een bonder in de regering hadden verspeeld. Het ging ‘om herkansing’, maar het gaat om het principe.
3. Dat ik de CU noemde, kwam door de nieuwe constellatie. Ik eindigde met de hoop dat de SGP geen zetel zou verliezen.
4. Ik stel het CDA niet gelijk aan Obadja maar toetste die partij aan hem: op de balans was de abortuswet negatief.
5. Toen Obadja bij de hongersnood water zocht voor paarden, ging dat ten koste van mensen: een compromis.

Een andere briefschrijver vond dat ik het CDA had weggezet en vroeg of dat de Partij van de Arbeid niet in de kaart speelt. Ook een goede vraag. Laat de lezer letten op onze intentie. Hoe is het Woord een lamp op het politieke pad, zonder aan partijpolitiek te doen? Het gaat om sturen in een driestromenland. Ik gaf alle drie een plaats. Wij moeten bovenal leren denken vanuit de overheid, niet vanuit partijen. De Bijbel erkent alleen de overheid. Die is Gods dienares. Er moet geregeerd worden. Het is niet onverschillig wie dat doet.

C. Blenk, Lienden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen