Leven van de verwondering

In het rapport waarin de reactie van de classicale vergaderingen gerubriceerd zijn, lezen we dat 72 classes grote waardering voor de nota uitten. Er is behoefte aan een instrument om het kerkelijk- en geloofsgesprek te voeren. Twee classes stonden niet te juichen: de een vond de nota een ‘onvoldoende confessioneel gehalte hebben’, de ander vond de nota ‘niet uitdagend en te massief protestants’.
Wat springt er voor de classes uit?
- De pluriformiteit van de kerk is een belangrijk gegeven, maar in alle veelkleurigheid dient de eenheid van de kerk gestalte te krijgen.
- De positieve toonzetting, het belijdende karakter en de inzet bij het Woord van God worden gewaardeerd.
- Eindelijk wordt er weer over inhoud gesproken!

Wat is missionair?
In de synode gaven diverse leden hun mening.
Ds. P.L. de Jong zei namens de Commissie van Rapport dat ‘de reacties weliswaar overliepen van dankbaarheid’, maar dat die niet te rijmen zijn ‘met dat andere gevoel, namelijk dat het níet goed gaat in de kerk, zoals uit allerlei onderzoeken blijkt.’ Naar zijn mening is er behoefte aan analyse: wat is er echt aan de hand?
Mevr. ds. A. Haasnoot (classis Bommel/ Tiel) vroeg de synode contact te zoeken met de plaatselijke gemeente, die vragen heeft bij haar missionaire roeping en de apathie wil doorbreken.
Ds. P. Verhoeff (classis Alkmaar) zei onrustig van de visienota te worden. ‘De sfeer in de nota is niet de realiteit in de kerk. Er is machteloosheid, want je loopt je het vuur uit de sloffen, terwijl de neergang doorzet. Wat doen we verkeerd? Ik weet: er zijn geen makkelijke antwoorden op de secularisatie, maar zonder analyse kan het niet.’
Ds. M. J. Wattel (classis Hoofddorp) vond dat het missionaire soms eenzijdig in de zin van kerkgroei wordt uitgelegd, ‘maar er is ook diaconaat. Wat bedoelen we in de kerk eigenlijk met missionair?’
Mevr. ds. I. Fritz (lutherse synode) vroeg hoe er in een krimpsituatie voor de kerk leiding wordt gegeven. ‘We moeten krachten bundelen.’
Ds. J. Stelwagen (visitator-generaal) zei dat de nota iets gaf van een ‘samen één kerkgevoel’, maar er moet tegelijk nog veel gebeuren.

Spiraal doorbreken
Dr. B. Plaisier ging in op de spanning tussen de ‘hoopvolle nota’ en de ervaren neergang. ‘Wat zit er achter de positieve reacties? We ervaren dat we één kerk zijn, zijn dankbaar voor het perspectief, terwijl de realiteit moeilijk is.’
Opvallend noemde hij de roep om hulp vanuit de classes inzake het missionair kerk-zijn. ‘We hebben de kerk zien teruglopen, ervaren ons verdriet daarover. In de nota Leren leven van de verwondering wilden we een spiraal doorbreken, door te benoemen wat het betekent kerk te zijn, te leven van de beloften, van de Geest. Dat is geen nieuwe maakbaarheid. Het helpt niet als jonge predikanten bij een goed glas wijn zeggen dat ze de secularisatie voorbij zijn.’ Hij zei dat in de komende maanden een analyse zal volgen, zodat er volgend jaar een nota kan liggen hoe het missionaire werk wordt aangepakt.

Kerkinactie en GZB
De synode besloot met twintig stemmen tegen ook de activiteiten ten behoeve van werelddiaconaat, ontwikkelingssamenwerking en zending samen met de interkerkelijke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking ICCO onder te brengen in één werkorganisatie.
Het diaconale en missionaire werk van de kerk in binnen- en buitenland wordt uitgevoerd onder de naam Kerkinactie. Naast schaalvoordelen betekent de samenwerking voor Kerkinactie extra financiële armslag, meer expertise rond ontwikkelingswerk en een verbreding van haar netwerk.
De samenwerking houdt geen fusie in. Het Kerkinactie-werk wordt (blijvend) uitgevoerd binnen de beleidskaders van de synode. ICCO houdt zijn eigen verantwoordingsplicht aan de overheid.
Binnen de gezamenlijke werkorganisatie wordt het zendingswerk van Kerkinactie in een afzonderlijk programma ondergebracht. Op die wijze blijft het typisch kerkelijk missionair werk zelfstandig en kan het ook verder ontwikkeld worden. Tevens is besloten om het werk in het Midden-Oosten niet in de gezamenlijke werkorganisatie onder te brengen. Bij de gezamenlijke programma’s zal voor het werk van Kerkinactie het door de synode vastgestelde beleid leidend blijven.
H.J. Feenstra, de directeur van de dienstenorganisatie, merkte op dat het programma Luisterend Dienen en de relatie met de GZB geheel blijven bestaan. ‘De GZB blijft contacten houden met de zendingsafdeling van Kerkinactie. En zending zal werk van de kerk blijven.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen