Veelzijdig en onvermoeibaar

De naam Vroegindeweij behoeft binnen de kring van de Gereformeerde Bond niet geïntroduceerd te worden. Regelmatig zien we in boeken en periodieken de bekende foto van de heer J. Vroegindeweij met zijn vier zoons:
ds. L. Vroegindeweij,
ds. Wr. Vroegindeweij,
ds. W. Vroegindeweij en
ds. A. Vroegindeweij.
Over de laatste schrijf ik in dit artikel. Het gaat over een veelzijdige predikant die ik in Veenendaal heb leren kennen als mijn wijkpredikant, voorzitter van de kerkenraad en als mijn leermeester.

Arend Vroegindeweij werd op 28 februari 1913 in Middelharnis geboren. Hij deed eindexamen aan de Rijks-HBS en werd na aanvullende examens toegelaten aan de Universiteit in Utrecht. Een half jaar was Vroegindeweij hulpprediker in Waddinxveen en in het jaar 1937 ontving hij een beroep van de hervormde gemeente Loon op Zand, dat hij aannam. Op 3 april volgde de intrede. Zijn verblijf daar duurde bijna tien jaar.
Hier werden de oorlogsjaren doorgebracht. Op 5 oktober 1947 vond het afscheid plaats en op 12 oktober werd hij bevestigd door zijn broer ds. Leen Vroegindeweij in de Oude Kerk te Veenendaal. Tot aan zijn overlijden woonde hij met zijn gezin op Kerkewijk 102. Op maandag 30 april 1978 kwam plotseling na een kortstondig ziekbed het einde van een sterke man. In de week voor zijn sterven wist hij zich in het ziekenhuis bijzonder gesterkt door de liefde van Christus. Vurig was zijn hoop dat hij nog enige tijd mocht arbeiden in de wijngaard van de Heere, maar God nam hem tot Zich. Ds. W.L. Tukker ging voor in de rouwdienst en sprak uit Hebreeën 13:7 en 8.

Allerlei functies
Het is nauwelijks voor te stellen dat een fulltime predikant, behalve de gewone dagelijkse ambtelijke werkzaamheden, er zoveel dingen bij kan doen. Vroegindeweij was voorzitter van de Hervormde Mannenbond, voorzitter van de Pedagogische Academie ‘Felua’ te Ede, bestuurslid van de Evangelische Omroep, voorzitter van de Hervormde Scholen en van de Stichting Samenwerkende Christelijke scholen, voorzitter van de Stichting Interkerkelijk Bejaardenwerk en het Centrum voor Maatschappelijk Dienstverlening en redactiemedewerker van verschillende kerkelijke bladen. Het leiden van vergaderingen ging hem goed af. Daarom lieten anderen dit al gauw aan hem over. Het christelijk onderwijs had de liefde van zijn hart. Er diende volgens hem een goede samenwerking tussen kerk en school te zijn. Dagboeken verschenen onder zijn redactie. In preekbundels komen we zijn naam tegen. Hij leek onvermoeibaar en werkte zeven dagen in de week. Zondagen waarop hij viermaal preekte, waren geen uitzondering. Veel werk werd met volle inzet gedaan. De kopij voor de bladen leverde hij op tijd in. Meestal schreef hij zelfs zijn artikelen ver vooruit. Bij zijn dood lag de kopij klaar voor zes nummers van het Gereformeerd Weekblad. We kunnen zeggen dat hij zijn werkkracht en talenten in dienst van God heeft gesteld. Door zijn landelijke activiteiten werkte hij breder dan zijn eigen gemeente.

Vergelijking met ds. M Jongebreur
Vanwege de bergen werk die hij verzette, vergeleek men hem met ds. M. Jongebreur, die van 1904 tot 1930 predikant in Veenendaal was en jarenlang deel uitmaakte van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond. Jongebreur was een predikant met een groot doorzettingsvermogen en organisatietalent. Een charismatische leider die een stempel heeft gezet op de gemeente.
Hoewel mensen niet konden begrijpen dat één persoon zoveel werk kon verzetten, heb ik nooit kunnen merken dat ds. Vroegindeweij zichzelf geweldig vond. Als bestuurder had hij geen moeite taken over te laten aan mensen in wie hij vertrouwen had. Dit is een van de redenen waarom hij zoveel werk kon doen. Een advies aan mij was: ‘Zorg dat je goede mensen om je heen hebt’. Voor God was hij klein. Het liefst wees hij van zichzelf af naar de enige Redder en Zaligmaker, naar de enige Naam die onder de hemel gegeven is tot zaligheid.
Bovendien hoorde je hem nauwelijks praten over zijn eigen druk bestaan. Eerder ging zijn belangstelling naar de ander uit. Ook heb ik altijd zijn toegankelijkheid gewaardeerd. Als je eenmaal via de telefoon of een ontmoeting met hem in contact was gekomen, nam hij alle tijd.

Plaats midden in de kerk
Vooral als eindredacteur van het Gereformeerd Weekblad bereikte Vroegindeweij veel mensen. Hij had een heldere visie op de samenleving en schreef over diverse onderwerpen. In de referaten op de jaarvergadering van de Mannenbond ging hij in op de actualiteit van de kerk en samenleving en stelde ze onder de kritiek van het Woord van God. Zijn liefde voor de kerk en de gemeente is mij bijgebleven. Vroegindeweij trok zich niet terug, maar stond er middenin zonder zijn principes los te laten.
Moeite had hij met hen die zich afzonderden en geen constructieve bijdrage aan de kerk en de gemeente leverden. Ik herinner mij dat hij eens in de kerkbode van Veenendaal een artikel schreef over ‘Samen Gemeente Zijn’. De eenheid van de gemeente was hem veel waard. Hij spande zich er voor in die vast te houden. In het beroepingswerk heb ik meegemaakt dat vooral jonge predikanten hun voorkeur uitspraken om het meest in hun eigen wijkkerk te preken. Vroegindeweij benadrukte dan altijd dat ze predikant voor heel Veenendaal waren.

Persoon
Als pastor had hij hart en oog voor de problemen van de enkele mens. Door zijn gemoedelijke omgang en humor stond hij dicht bij de gewone man. Wie zijn steun nodig had, kon bij hem terecht. In een gesprek zei hij niet zoveel, maar luisterde op een meelevende en meevoelende manier. Heel sterk was hij in het communiceren.
Contacten die mensen moeilijk konden leggen, deed hij gemakkelijk. Vroegindeweij kwam aan de andere kant van deuren, waar de meeste mensen geen toegang kregen. Bewondering had ik voor zijn incasseringsvermogen. Wie aan de weg timmert, krijgt veel kritiek. Mensen meenden dat hij daar niet omgaf. Gelukkig was hij ook een mens met gevoel. Zondags kon je aan het preken merken wanneer hij ergens door geraakt was. Zijn emoties hield hij dan niet voor zich. Eén keer kon hij na een schokkende gebeurtenis een bepaalde preek niet houden en sprak hij over een andere tekst.

Prediking
Als ik de prediking van mijn leermeester moet samenvatten, dan doe ik het met de woorden uit Johannes 1:29: ‘Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt.’ Het gaat erom dat we niets en niemand overhouden dan Christus alleen. Met zijn krachtige stem prees Vroegindeweij Christus aan als Borg en Zaligmaker. De uitnodiging van het evangelie ontbrak niet. In elke preek werd met diepe ernst de twee wegen verkondigd. Het ging hem om de rijkdom van Gods genade tegenover de verlorenheid van een zondaar. In het bijzonder houd ik de preken in mijn gedachten die ik op Oudejaarsavond hoorde. In de kerk bracht hij op gevoelig wijze de sfeer van de vergankelijkheid van de mens en de noodzakelijkheid van de wedergeboorte. Stil en onder de indruk gingen we naar huis. Vanwege zijn brede positie in de kerk en samenleving heeft hij om mensen te helpen voor velen een goed woord gedaan. Het meest was hij in zijn element als hij voor alle mensen een goed woord sprak van zijn Meester en Zaligmaker Jezus Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen