GLOBAAL BEKEKEN
De schokkende gebeurtenissen tijdens de holocaust zijn overbekend, maar wennen nooit. Zeker niet als men de wetenswaardigheden van een Joods gezin leest, dat vlakbij je heeft gewoond, op je geboortegrond. Zo verging het mij, toen ik dezer dagen een boekje las van Janneke de Moei: In het net gevangen. Een Joods gezin in de Tweede Wereldoorlog Ridderkerk, Rotterdam, Westerbork, Polen. (uitg. Stichting Dyksynagoge, Sliedrecht).
Het gezin van slager Den Hartog in Ridderkerk-Oostendam – vader, moeder en zes kinderen – werd geheel in Hitlers vernietigingskampen omgebracht.
Over Stijntje, na aankomst in Auschwitz: ‘De mensen in de linkerrij gaan evenals de mensen die gereden zijn, in het kamp Auschwitz II – Birkenau direct door naar een paar gebouwen die eruit zien als boerderijen. Hun wordt verteld dat zij eerst gedesinfecteerd worden en moeten douchen. Na het bad zal er warme koffie zijn. In een aantal zeer schone barakken, die bij de boerderijen liggen, moeten zij zich uitkleden, hun kleren op een stapel leggen en schoenen bij elkaar binden. Op de bordjes staat in verschillende talen aangegeven ‘Kleren netjes neerleggen’ en ‘Vergeet uw zeep niet’. De mannen en vrouwen, de kinderen, de hoogbejaarden en zieken moeten, al is het winter, door de buitenlucht naar de doucheruimten lopen.
In de gebouwen zijn in totaal vijf ruimten, ieder voor 400 mensen. De SS doet er alles aan om het geheel rustig en ordelijk te laten verlopen. De ruimten zijn tevoren enigszins verwarmd, omdat dit noodzakelijk is om het gas te laten vrijkomen. Is een ruimte vol, dan wordt de deur dicht gedaan en vergrendeld. Via een opening in het plafond komt vervolgens het gas, Zyklon B, naar binnen. Stijntje den Hartog wordt op 19 februari 1943 omgebracht, 39 jaar oud.
Ds. H. Visser schreef een troostrijk boekje, met de titel Al jong naar Huis. Bijbelse troost over de zaligheid van jonggestorvenen (uitg. Groen, Heerenveen).
Onder het kopje ‘Onvoorwaardelijke belofte’ schrijft hij: ‘Het is van doorslaggevend belang dat wij het onvoorwaardelijke karakter van Gods verbondsbelofte in het oog houden of er opnieuw zicht op krijgen. Omdat het genadeverbond rust in het vrijwillig liefhebben van God Zelf, is het ook onafhankelijk van allerlei voorwaarden waaruit valt op te maken dat ons kind door God tot Zijn kind is aangenomen en dus als erfgenaam van het Koninkrijk der hemelen bij het sterven in Gods heerlijkheid is opgenomen.
We mogen ervan uitgaan dat de belofte waar is, ook al ontbreekt soms het zegel eraan. Soms sterven kinderen voordat zij gedoopt zijn of zelfs voordat zij het levenslicht zagen. Het is uiterst bijgelovig om dan te denken: Mijn kind is, voordat het stierf, niet gedoopt, dus is het verloren. Omdat ze verbondskinderen zijn, worden zij gedoopt en andersom. Wat een slagen worden er om de arm gehouden, waar de verkiezende God geen enkele aanleiding toe geeft. Integendeel! Het vaste fundament Gods staat. Bovendien brengt niet de angst om verloren te gaan, maar de belofte van zalig worden ons met onze kinderen naar de doopvont. Is dat te veel gezegd? Ik begrijp u wanneer u hier tegen inbrengt: ‘Ja, maar stel dat dit kind nu eens bij het ouder worden of eenmaal volwassen, duidelijk had laten blijken met God en Zijn verbond niets te maken te willen hebben, zou dan achteraf niet geconstateerd moeten worden dat bij zijn vroege dood een beroep op het genadeverbond toch een vergissing is geweest? ’ (…) Dergelijke vragen doen in dit verband niet ter zake. Het gaat hier immers niet over wat er later mogelijk uit het kind had kunnen groeien, maar over kinderen die jong sterven. (…).
Het teken van het verbond, dus dat God wel degelijk met ons te maken wil hebben, geldt ten volle voor wie het ontvangt. Pas toen Ezau zei dat hij niets om Gods verbond gaf, maakte hij het voor zichzelf ongeldig. ‘Allen die de eis der liefde wederstaan en niet van harte geloven met hetzelfde geloof, dat aan Abraham tot gerechtigheid gerekend werd, zullen ten slotte uit het verbond worden gestoten.' (G. Oorthuys).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 januari 2007
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 januari 2007
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's