Schuiven met de meubels

We kennen het allemaal wel: je kijkt elkaar aan en opeens gaat het gesprek over het interieur. De kast kan eigenlijk best eens op een andere plek; de bank (oké, het zal een hele schuif worden) kan ook best eens op een totaal andere plek staan. En zo komt van het ene het andere. Wat begon als een losse opmerking, eindigt zomaar in een totale metamorfose van het hele woongedeelte.
Zo kan het ook gaan als je nadenkt over jeugdwerk in de kleine gemeente. Als je dat vitaal wilt maken en/of houden, begint dat bij een nauwkeurige analyse van de huidige situatie. Waarom doen we de dingen zoals we ze doen? En opeens ga je je afvragen: weten we eigenlijk wel waar we naartoe willen? Wat is onze visie op de jeugd? En, nog veel belangrijker: wat leren we hierover uit de Bijbel? Welke richtlijnen zijn daaruit van toepassing op onze gemeente? Zo’n analyse is niet altijd iets waar gemeenten op zitten te wachten. Maar het is soms hard nodig om het jeugdwerk eens goed tegen het licht te houden. Dit betekent inderdaad een enorme tijdsinvestering van de vaak toch al zo beperkte groep mensen. Maar wat te denken van alle uren die worden besteed aan onderdelen uit het jeugdwerk die hun doel al lange tijd mislopen? Er zijn redenen genoeg om eens flink te schuiven met de meubels, maar uit gewenning laten we de boel maar zoals het is.

Speelgoedkast
Maar het gaat toch prima zo? In gemeenten waar het jeugdwerk onder de loep genomen wordt, krijg je die opmerking nogal eens te horen. De meubels staan toch best? En ’t is waar, natuurlijk moet je zuinig zijn op de zaken die goed gaan. Maar soms moet je het ook eens door de ogen van een ander durven bekijken. Waarom wil pa zijn oude stoel nou niet verschuiven? Welk belang is daarmee gediend? Of ook: kan hij omwille van de kinderen of van moeder de ruimte bij de speelgoedkast niet eens wat praktischer maken? Het is belangrijk om het jeugdwerk te toetsen. Regelmatig moet er gekeken worden of we met het bestaande jeugdwerk ook de doelen bereiken die we hadden afgesproken. Als alles om ons heen in een rap tempo verandert, mag de kerk best een rustpunt zijn. Maar er moet wel gekeken worden of er voor de kinderen en jongeren nog voldoende aansluiting is tussen hun leefwereld en de inhoud van het jeugdwerk. Kunnen we open en eerlijk spreken over die club of vereniging waar al 25 jaar hetzelfde programma draait? Hiermee bedoel ik niet dat mensen die al jaren met liefde hun taak in de gemeente vervullen, op een zijspoor gezet moeten worden. Want jonge gemeenteleden kunnen juist van ervaren mensen leren om het evangelie uit de dragen aan de kinderen van de gemeente. Maar blijf wel positief-kritisch. Iets anders is: ga ook weer niet met de meubels schuiven enkel en alleen omdat de buren dat ook gedaan hebben!

Ondersteuning
Dit neemt niet weg dat er met een naburige gemeente contact gezocht kan worden over eventuele ondersteuning binnen het jeugdwerk. We zullen ook op die manier de zorg met elkaar moeten willen delen! Bespreek op regionaal niveau elkaars problemen en knelpunten. Vraag om hulp of bied deze aan! Maak uw probleem kenbaar op de classisvergadering. Via de HGJB zijn er bestaande overlegstructuren die hiervoor benut kunnen worden (Klein Regionaal Overleg of de Regionale Raad).
Het vuur brandende houden in de gemeente houdt ook in dat we oog hebben voor elkaar en in elkaar willen investeren! Elkaar tijdens de koffie niet alleen béspreken, maar juist met elkaar spreken. Je niet ergeren aan de kinderen of jongeren in de kerk, maar hen laten voelen en merken dat je er oprecht blij om bent dat je samen met hen gemeente van Christus mag zijn.

Groeiruimte
De angst voor het nieuwe en het onbekende? De angst dat er meer jongeren de kerk zullen verlaten? Stel je als gemeente kwetsbaar op en luister naar elkaar. Beloof niet alleen om zaken ‘mee te nemen’, maar doe er ook iets mee! Neem contact op met bijvoorbeeld de jeugdwerkadviseur van de HGJB en onderzoek de mogelijkheden.
Ontdek groei door de ogen te openen, zelf en bij de ander! Daar ligt naar mijn idee de zegen voor de kleine gemeenten. Durf binnenshuis te investeren en ontdek dat God nog heel veel wegen aanwijst om ook als kleine gemeente een baken te zijn in deze wereld. Hij wil in deze graag de binnenhuisarchitect zijn en blijven. Gebruik daarbij zoveel mogelijk de mensen en de middelen die er (bv. door de HGJB) worden geboden. Bemoedig elkaar en blijf er voortdurend voor bidden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen