Reactie uit Zwartebroek-Terschuur

Laat ik beginnen mijn erkentelijkheid uit te spreken voor het feit dat de heer Grijzenhout de moeite heeft genomen om te reageren op mijn artikelen over mentorcatechese. Het is goed dat hij nog wat meer vertelt en verduidelijkt over de Veenendaalse methode. Ik had eerlijk gezegd ook wel een reactie uit deze kring verwacht. Jaren geleden reeds heb ik me tijdens colleges op de CHE laten ontvallen dat ik enige moeite had met bepaalde aspecten van deze methode. Ik heb er lang mee gewacht om daar publiekelijk mee voor de draad te komen, omdat ik merkte dat kritiek op ‘Veenendaal’ tamelijk gevoelig ligt. Mijn intentie was en is geen andere dan met elkaar in gesprek te gaan over een zaak die de hoogste prioriteit verdient in de gemeente. Ik denk dat we elkaar daarbij hard nodig hebben, aangezien niemand de wijsheid in pacht heeft als het gaat om het geloofsonderricht aan onze jeugd.
Ik ben gaandeweg wel versterkt in mijn bezwaren tegen dit model. Studenten die tijdens hun stage ervaring opdeden met deze aanpak, hebben me daarin bevestigd. In hun reflecties kwamen zij in meerdere of mindere mate tot dezelfde conclusies, zonder daarbij de positieve elementen over het hoofd te zien. In de afgelopen jaren ben ik ook nogal eens uitgenodigd in gemeenten waar deze methode was ingevoerd en waar men tegen problemen aanliep. Ik hoorde daar soortgelijke geluiden, vooral in situaties waar mensen uit het onderwijs participeerden in het geven van catechese. Het is jammer dat de heer Grijzenhout nauwelijks concreet ingaat op de kwetsbare facetten van het Veenendaalse model die door mij naar voren zijn gebracht. Het lijkt me niet erg zinvol om mijn eerder geuite kanttekeningen te herhalen. Ik ben oprecht dankbaar voor alle initiatieven die jongeren meer betrokken willen maken en tegelijkertijd beogen de kwaliteit van de catechese – met name ook als het gaat om kennisoverdracht – te bevorderen. Tegelijkertijd hoop ik dat we over en weer open kunnen staan voor positief bedoelde opmerkingen die wellicht kunnen leiden tot verbetering van onze aanpak.
Het schrikbeeld dat prof. G. Heitink schetste van de ontwikkelingen in de Gereformeerde Kerken en dat de heer Grijzenhout terecht schokte, geldt overigens niet alleen het Veenendaalse model, maar evengoed de door mij bepleite duo-catechese en andere vormen van catechese waarbij gemeenteleden worden ingeschakeld. Als catecheten onvoldoende gekwalificeerd zijn, wanneer mentoren niet of nauwelijks worden toegerust en als het catechesemateriaal niet het vereiste niveau heeft, zal het op langere termijn met de catechese onder ons niet goed gaan. Reden te meer om er – in afhankelijkheid van de Heilige Geest – alles aan te doen om dat te voorkomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen