Herinneringen aan dr. J. Haitsma (1913-2007)

Voor het eerst ontmoette ik de vorige week maandag overleden dr. J. Haitsma in de tijd dat ik predikant was in Woerden. Hij was daar een van mijn voorgangers, die deze gemeente bijna dertig jaar gediend had. Hoewel hij toen al geruime tijd met emeritaat was, hoorde ik zijn naam nog vrijwel wekelijks noemen. Ik ken weinig predikanten over wie zoveel anekdotes en opmerkelijke uitspraken de ronde doen als Haitsma. Het eerste negatieve woord over hem moet ik nog vernemen. Hoewel ‘confessionelen’ en ‘bonders’ in het verleden in Woerden nogal eens met elkaar botsten, wist de confessionele Haitsma bruggen te bouwen. Aan hem was het vooral te danken dat de nieuwe, vierde predikantsplaats werd bezet door een predikant van de Gereformeerde Bond. Zoals er in Woerden over hem werd gesproken, zo heb ik hem zelf ook leren kennen: een innemende, irenische, enthousiaste en markante persoonlijkheid. Treffend vond ik altijd de manier waarop hij reageerde op de vraag hoe hij het maakte. Steevast luidde dan zijn antwoord: ‘God zij dank gaat het goed met me.’ En dat was voor hem meer dan een cliché. Hij was een mens die zelf wist dat hij van genade moest leven en dat maakte hem mild voor anderen. De positieve wijze waarop hij over collega’s en gemeenteleden sprak, is mij altijd bijgebleven. Hij kon er niet goed tegen als mensen elkaar om het minste of geringste bekritiseerden of vliegen afvingen.
De jaren door is Haitsma blijven studeren. Wie zijn boeken leest, staat verbaasd over de werkkracht die hij heeft weten op te brengen. Het geheim was zijn ijzeren discipline. Voor dag en dauw stond hij op om zich aan de studie te wijden. De keerzijde daarvan was dat hij ’s avonds op tijd naar bed ging. Toen ik hem nog maar kort kende, zocht ik eens rond negen uur telefonisch contact. Ik kreeg zijn vrouw aan de lijn: ‘Hij is er wel, maar hij is niet meer te spreken. Rond deze tijd ligt Jaap altijd al op bed.’ Zijn jongere collega’s stimuleerde hij zonder ophouden om niet te verdrinken in het gemeentewerk, maar voldoende tijd te nemen voor studie. Hij reikte mij eens aan dat hij zelf van dr. B. Wielenga te horen had gekregen: ‘Je moet als dominee ’s morgens op de studeerkamer verkeren met de grote geesten, dan kun je het ’s middags en ’s avonds beter uithouden met de wat mindere geesten.’

Christiaan Salomon Duijtsch
De meeste publicaties van dr. Haitsma liggen op kerkhistorisch gebied. Hij hield ervan archieven om te spitten, met name als het ging om plaatselijke kerkgeschiedenis. Zo verschenen prachtige boeken over de hervormde gemeenten van Woerden en Mijdrecht. Behalve de belangstelling voor kerkgeschiedenis deelden wij onze interesse voor Gods weg met Israël. Onze vriendschap is ontstaan rond onze gemeenschappelijke betrokkenheid bij het messiasbelijdende jodendom. Jarenlang heeft hij zich verdiept in het leven en de geschriften van Christiaan Salomon Duijtsch. Op meesterlijke wijze kon Haitsma vertellen over deze voormalige Hongaarse rabbijn die later predikant werd in Mijdrecht. Samen voerden wij de redactie over de serie Vergeten Eerstelingen, waarin een aantal boekjes over messiasbelijdende joden is verschenen. Tot op het laatst van zijn leven heeft dit thema hem beziggehouden. Nog in zijn laatste brief – amper een maand geleden – schreef hij me dat hij zich grondig verdiepte in de bijbelcommentaren van de messiasbelijdende joodse auteur David Stern en dat hij daardoor steeds weer nieuwe aspecten in de Schrift zag oplichten. Een trouwe vriend van Israël is heengegaan. Zijn gedachtenis zij tot zegening.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen