Investeren in echt gesprek
Geref. Bond spreekt jongeren op kerstconferentie
Het gebeurde in een pauze, aansluitend aan onze workshop op de kerstconferentie van de Windroos/HGJB. Een jongen wandelde over het terrein van de Bron in Dalfsen, dopjes in de oren voor zijn muzikale vitaminen: Die mensen van de Gereformeerde Bond zijn kíck. Zo zouden de oprichters van de GB het niet gezegd hebben, maar toch: een bewijs dat het mogelijk is om met jongeren het gesprek te voeren over wat een honderdjarige vereniging in de kerk ten diepste bezielt.
‘Binnen de Protestantse Kerk is de Gereformeerde Bond al honderd jaar als vereniging actief. Veel jongeren kennen de Gereformeerde Bond. In positieve zin, maar soms levert het ook kritische reacties op als ‘ouderwets’, ‘niet meer van deze tijd’. Misschien ken je het blad De Waarheidsvriend ook alleen nog maar als ‘dat blad dat mijn oma leest’. Wat doet die Bond precies? Wat is zijn kracht, waar staat hij voor – of is hij alleen maar tégen dingen? Waarom wordt er vastgehouden aan de traditionele inrichting van de eredienst? Heeft de Gereformeerde Bond oog voor jongeren en zo ja, hóe dan? Jouw vragen zijn welkom! Tot slot: wist jij dat de Gereformeerde Bond uniek is, omdat hij zijn eigen opheffing nastreeft?’
Interesse
Met bovenstaande woorden hebben we de deelnemers aan de kerstconferentie van de Windroos/ HGJB vooraf geprikkeld, om het gesprek met de Gereformeerde Bond te zoeken. Voor het beleid is het belangrijk om te weten wat er onder jonge, betrokken gemeenteleden leeft. Voor het werk in de kerk is het nodig om interesse te tonen in wat zij die later leiding gaan geven, bezighoudt. Jongeren zijn daarbij niet de toekomst van de kerk – ze zijn de kerk nú, ze behoren nu volwaardig tot Christus’ gemeente.
En, omgekeerd: wie twee keer anderhalf uur in een volle zaal met jongeren mag spreken, krijgt een kans om over te dragen waarom de Gereformeerde Bond zo denkt over de Bijbel, de eredienst, de belijdenis, de ambten en de gaven in de gemeente, de bijbelvertaling, de positie van de vrouw. Het waren ds. H.J. Lam en ondergetekende die daarom die laatste donderdag van 2006 in Dalfsen waren.
Leef- en gedachtewereld
Ter afronding van de workshops werd de jongeren gevraagd een advies aan de Gereformeerde Bond te formuleren. Daarop heb ik beloofd de adviezen niet voor kennisgeving aan te nemen, maar er wat mee te doen. Op de pagina hiernaast staan de meest concrete adviezen gerubriceerd weergegeven. Het mooie ervan is dat we de jongeren erdoor leren kennen, althans in hun betrokkenheid op de gemeente. Jongeren spreken zich eerlijk uit, formuleren niet zo diplomatiek als een ouderling op huisbezoek wel eens nodig acht, maar laten hun hart zien. Daarmee verwerven ze het recht op een antwoord dat hun vragen serieus neemt en hen zo concreet mogelijk tegemoet treedt.
Persoonlijk ervoer ik deze ontmoetingen als waardevol en leerzaam. Ik besef dat elke predikant tijdens zijn catechese-uren kansen heeft om te ontdekken waarmee jongeren bezig zijn. Toch lijkt het me goed dat hun leef- en gedachtewereld in kerkenraden breder bekend is dan bij dominee en jeugdouderling. Onderlinge ontmoetingen kunnen de leiding van de gemeente en de jongeren veel bieden.
Vernieuwing?
Is de conclusie terecht dat jongeren vooral willen vernieuwen? Gebruik van de NBV, de bundel Opwekking of andere vrije liederen in de eredienst, meer dan het orgel in de kerk. Het is niet wat er sterk naar mij toegekomen is. Het meest is de gedachte blijven hangen dat jongeren serieus genomen willen worden. Ze willen hun vragen kunnen stellen en daarover het gesprek voeren. Ze zijn bereid over het standpunt van de ander na te denken en dit te integreren in hun opvattingen, als ze goede (in dit geval: bijbelse) argumenten horen. Dit betekent dat investeren in jongeren de moeite waard is – een activiteit of een houding die we in de kerk niet mogen overlaten aan de HGJB alleen, die in de gemeente breder ter hand genomen moet worden dan door de jeugdouderling.
In het verlengde daarvan klinkt de roep van jongeren om verstaanbare taal. Ze willen begrijpen wat ze lezen. Wel, vanaf de Reformatietijd is er enorm geïnvesteerd om de Bijbel weer in handen van de mensen te krijgen. Dat is geen pleidooi voor Gods Woord in sms-taal, want om het belang van een betrouwbare vertaling uit te leggen, zijn niet veel woorden nodig. Ik heb geen jongere horen vragen of het simpeler kan, wel of het duidelijker kan. Ik heb geen jongere horen zeggen ‘niets met de catechismus te hebben’, wel dat het taalgebruik een blokkade is om serieus naar de inhoud van de belijdenis van de kerk te kijken.
Boodschap en gemeenschap
Jongeren hebben waardering voor een heldere identiteit, ook als ze een standpunt niet in alles onderschrijven. Wazigheid trekt hen niet. Daarbij beseffen ze dat ze – net als ouderen – onderdeel zijn van onze belevingscultuur en gaan ze mee met het standpunt dat de kerk daarin ook tegendraads mag zijn. Staat de beleving, de emotie, de kick haaks op de leer? Jongeren beseffen dat de inhoud van het geloof aan de ervaring van het geloof voorafgaat. Niets is voor hen wervender dan een combinatie van een bijbelse boodschap en de beleving van onderlinge gemeenschap. Waar die gevonden worden, zijn andere keuzes uit te leggen, als deze uit het Woord voortkomen. Daar ligt voor hen en voor ons steeds het ijkpunt, ook van tradities, die elke generatie tegen het licht moet durven houden. Een springend punt in de gesprekken met jongeren is ook het benadrukken van het positieve. De doelstelling van de Gereformeerde Bond, waarin het verbreiden van de waarheid van Gods Woord vóór het verdedigen ervan gaat, biedt daartoe alle ruimte. De vereniging beoogt niet ontwikkelingen tegen te houden, vernieuwingen te dwarsbomen, bij elke bocht die genomen wordt op de rem te trappen. Het gaat om het bevorderen van bijbels-gereformeerd denken in de kerk en dat toepassen op alle terreinen in de gemeente. Kun je dan (om het bij de citaten genoemde voorbeeld aan te halen) als vrouw je passie voor God zonder het ambt niet kwijt? Dat is een vraag die niet goedkoop beantwoord wordt, maar die een luisterhouding naar de Bijbel vraagt, waarbij vooral benadrukt mag worden welke taken (in tegenstelling tot het regeerambt) in de gemeente God wél aan de vrouw gegeven heeft.
Opdracht en belofte
Tot slot: niet alles uit drie uur gesprek kan de revue passeren. Overblijft de gedachte dat jongeren voor de Heere van groot belang zijn en dat Zijn Woord in rijke mate opdracht en belofte voor hen bevat. De wijsheid van Spreuken wijst op de jeugd als de tijd om ‘de eerste beginselen’ te leren. De eerste jaren van ons leven zijn dus van grote waarde om je de grondlijnen in Gods Koninkrijk met hart en hoofd eigen te maken, om er een leven lang je winst mee te doen. Als de generaties samen luisteren naar het onderwijs van de Meester, kunnen er mooie dingen gebeuren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 januari 2007
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 januari 2007
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's