GLOBAAL BEKEKEN

De heer J.J. Keur, jarenlang voorzitter van de afdeling van de Gereformeerde Bond in ’s-Hertogenbosch, schreef een boekje onder de titel Kroniek van het kerkgebouw Bethel te ’s-Hertogenbosch, al jaren de plaats waar de hervormd-gereformeerde gemeente Bethel samenkomt. Een fragment:

Het kerkelijk leven in de Bethelgemeente was bloeiend. Vooral in de jaren 1955-1970, toen het openbaar vervoer nog niet zo ver was ontwikkeld als nu het geval is. Als gevolg daarvan kwamen er in die periode veel dienstplichtig militairen en verpleegsters naar de kerk. De militairen waren paraat en geconsigneerd. De verpleegsters verbleven i.v.m hun onregelmatige diensten in de zusterflats van de ziekenhuizen. Mede daardoor bloeide ook de jeugdvereniging; er ontstonden vele vriendschappen waaruit later ook diverse huwelijken zijn gevolgd. Zoals eerder vermeld was het huis van de heer en mevrouw Van Mourik het punt waar veel jonge mensen elkaar troffen. Eerst was dit in de woning op de verdieping van het gebouw Bethel; na de pensionering van de heer Van Mourik was dat Koedijkstraat 71, voor velen nog een begrip. Op 14 mei 1986 heeft de heer Van Mourik voor al zijn verdiensten de eremedaille in zilver, verbonden aan de orde van Oranje-Nassau ontvangen. In het bericht hierover in het Brabants Dagblad van 15 mei 1986 staat onder andere dat circa 250 jeugdigen kortere of langere tijd bij hem in huis hebben gewoond. Kort daarna in 1986 verhuisden de heer en mevrouw Van Mourik naar Woudenberg. Helaas heeft de heer Van Mourik maar kort van zijn nieuwe woning mogen genieten, want na een week of zes is hij plotseling overleden.

Naast het pastoraat waren er in de gemeente diverse kringen, werd er catechisatie gehouden, huisbezoeken afgelegd en kinderwerk opgezet. Zo was de Bethelgemeente een kleine enclave voor rechtzinnig hervormden in de stad ’s-Hertogenbosch. De stad als geheel heeft een bourgondische inslag, die zich niet laat verenigen met het calvinisme. Er was vanuit de stad nauwelijks aanwas te verwachten. Dat blijkt ook uit de geschiedenis van de stad. Sinds de inname in 1629 heeft het protestantisme zich wel staande kunnen houden, maar het overgrote deel van de bevolking is rooms-katholiek gebleven.(…) De leden van de protestantse gemeenten waren/zijn dan ook vaak afkomstig uit andere delen van het land. Ook bij de Bethelgemeente kwamen de meeste leden van elders. Meestal omdat zij hier hun beroep uitoefenden. Bij promotie of pensionering vertrokken zij vaak weer naar elders. Soms ook omdat bij opgroeiende kinderen men naar meer protestantse gebieden verhuisde. Daardoor is het door de jaren heen een komen en gaan van gemeenteleden geweest. Naast de eigen mentor verzorgden veel gastpredikanten de kerkdiensten. Met name ds. K. Schipper (Dordrecht) en ds. H. Jongerden (Veenendaal), die meer dan veertig jaar lang regelmatig een kerkdienst in Bethel verzorgden.

Ter gelegenheid van 75 jaar Wilhelminakerk Slikkerveer werd een gedenkboekje uitgegeven onder de titel Looft de Heer Die wond’ren werkt. (35 blz.; € 4,95 excl. verzendkosten, te koop via website www.wilhelminakerk slikkerveer.nl (link 75 jaar) of tel. 0180-430400).

Oud-predikanten gaven hun medewerking. Drie fragmenten:

• Ds. J. Noltes schrijft:
In de oorlog was de luidklok van de kerk door de Duitsers gevorderd. Jarenlang deed daarna een metalen staaf dienst als vervanger. In de gang van de kerk is hij nog te zien. En het moet gezegd worden; dat was geen slecht surrogaat. Toch waren we heel blij met de gloednieuwe luidklok die door de aannemersfamilie Schutte werd geschonken als blijk van dankbaarheid na het afleggen van openbare belijdenis des geloofs op Palmzondag 1965. Op de klok staan twee Bijbelteksten vermeld: Romeinen 10:11 en 13 en Johannes 6:12. Het zijn de Schriftwoorden die na het Ja-woord hadden geklonken.

• Ds. B.J. van Vreeswijk:
‘Ingrijpend (..) is de herinnering aan de blikseminslag in de toren van de kerk op 4 mei 1991. ‘De Combinatie’ van 8 mei maakte er met een grote kop en een foto melding van. Oude Slikkerveerders vertelden wel eens dat bij een onweer de bui altijd voor de rivier bleef ‘hangen’. O wee als hij er overheen komt. Dan barst het geweld los. Die zaterdag gebeurde het. Even bleek de hoge toren een nietig bevend riet bij het natuurgeweld. De schade aan uurwerk, toren en kerkgebouw was aanzienlijk. Eigenlijk alleen maar een wonder dat de kerk gespaard bleef. Om de schade te bezien werd een hoogwerker gebruikt. Bungelend tussen hemel en aarde ging ik mee naar boven. Dankbaar waren we dat de volgende dag de diensten konden plaatsvinden. Niet dan nadat spontaan vele gemeenteleden uren druk waren met het volledig schoonmaken van de kerk en het aanbrengen van noodvoorzieningen. Die zondag zongen we voor de dienst niet de aangegeven psalm, maar psalm 29: ’t Schepsel beeft en staat verwonderd, als de God der ere dondert …’

• Ds. G. Biesbroek, die in Slikkerveer werd geboren:
Ds. G. van de Zee van Ridderkerk preekte ook regelmatig in de Wilhelminakerk. Van hem herinner ik me een preek over Jeremia 8:20 die hij hield na de verloren slag om Arnhem: ‘de zomer is ten einde, nog zijn wij niet verlost’. In die bange winter preekte hij ook eens over Jesaja 26:8, ‘Heere, wij hebben ook in de weg Uwer gerichten U verwacht’. Ook over vers 16 preekte hij: ‘Heere! In de benauwdheid hebben zij U gezocht: zij hebben hun stil gebed uitgestort, als Uw tuchtiging over hen was’. Op de zondag na Bevrijdingsdag ging zijn preek over Jesaja 26:13, ‘Heere, onze God, andere heren behalve Gij hebben over ons geheerst, doch door U alleen danken wij Uw naam’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen