Universiteit voor theologie

Tot nu toe was de PTU vooral onderwerp van gesprek in diverse vergaderingen van de synode. Onder leiding van prof.dr. F.A. van der Duyn Schouten als voorzitter van de Raad van Toezicht en van dr. F. Schutte is met grote bestuurlijke kracht gewerkt aan de vorming van een protestantse universiteit. De nieuwe universiteit, die per 1 januari formeel van start ging, is het resultaat van een fusie van vier instellingen met een verschillende achtergrond: de Theologische Universiteit Kampen, het Theologisch Wetenschappelijk Instituut te Leiden en Utrecht, het Evangelisch-Luthers Seminarium te Utrecht en het Theologisch Seminarium Hydepark te Doorn.

Plaats van religie
De actuele discussie over de plaats van religie in onze samenleving speelde door diverse toespraken heen. Staatssecretaris Bruins van onderwijs zei dat de tijd voorbij is dat de kerk – vanwege een doorgeschoten denken over de scheiding tussen kerk en staat – de post van de kerk niet opent. Bruins merkte op dat de PTU volledig voldoet aan de gestelde normen inzake de kwaliteit.
Het openingscollege werd gegeven door de nieuwe rector, prof.dr. F.G. Immink. Hij benadrukte dat de PTU aantreedt in een tijd dat er in het academische veld veel vragen zijn: worden de theologische faculteiten onderdeel van een bredere faculteit Geesteswetenschappen? Hoe wordt de positie van de imam-opleidingen? Immink gaf aan dat de opleiding aan de PTU zich enerzijds in theologische zin zal bezinnen op de ontmoeting met andere godsdiensten, anderzijds mensen zal opleiden die als predikant berekend zijn op hun taak in kerk en samenleving. ‘Gelukkig ziet de synode wat de beroepsgroep van de predikanten nodig heeft.’
De rector zei te hopen op een goed debat binnen de PTU met andere geloofstradities. ‘Sommigen nemen het uitgangspunt voor de theologie in de levende ervaring van mensen, anderen zetten in bij de zelfopenbaring van God, die onze geloofswerkelijkheid in een ander licht zet. Echter, de ene pool kan niet zonder de andere. De ene is niet bij voorbaat vrijzinnig, de andere orthodox.’ Nu, dit lijkt al een goed thema voor dat debat.

Protestantse netwerken
Prof.dr. James Kennedy, hoogleraar Contemporaine Geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, kreeg dertien maanden geleden de eer te spreken op de religieuze ontmoetingsbijeenkomst ter gelegenheid van de afsluiting van het jubileumjaar van koningin Beatrix en mocht ook nu de hoofdrede houden. Hij ging in op het protestantse establishment in Nederland en betoogde dat protestanten nog altijd invloedrijk zijn in de Nederlandse samenleving, ondanks het grote ledenverlies van de afgelopen decennia. Blijvend zijn de protestantse netwerken die of de ambitie of de macht hebben, om een belangrijke rol in de Nederlandse samenleving te spelen.
Prof.dr. F.A. van der Duyn Schouten wees studenten op hun verantwoordelijkheid, waar de overheid alleen voor de studies Geneeskunde en Theologie zes jaar studie beschikbaar stelt.
‘Blijkbaar is zowel een arts voor het lichaam als een arts voor de ziel van grote waarde.’ Docenten stimuleerde hij niet formeel-wetenschappelijk bezig te zijn: ‘Als u wilt dat uw studenten u over drie jaar vergeten zijn, laat dan nooit zien hoe u persoonlijk in het leven staat.’ Als niet-predikant en niet-theoloog wilde hij voor alle betrokkenen bij de PTU ‘de toepassing bij de preek’ houden, waarbij hij wees op de wijsheid die God wil geven.

Bij het ingaan van een nieuwe fase in de theologiebeoefening in Nederland spreken we de wens uit dat de PTU van grote betekenis mag zijn in de wetenschappelijke en persoonlijke vorming van de aanstaande dienaren van het Woord. Voor allen die – met name in het onderwijs en onderzoek – hierbij betrokken zijn, bidden we als gemeenten om de zegen van God en de leiding van de Heilige Geest.

Onder andere dit citaat van Joh. Calvijn werd tijdens de liturgische viering voorafgaande aan de opening van de PTU gelezen: ‘De hoofdzaak van onze wijsheid, die toch als de ware en betrouwbare wijsheid geldt, bestaat in haar geheel nagenoeg uit twee delen: de kennis van God en die van onszelf. (…). zolang we niet verder dan de wereld kijken, zijn we zielstevreden en prijzen we ons maar al te graag gelukkig met onze eigen rechtvaardigheid, wijsheid en deugd, en verbeelden we ons bijna halfgoden te zijn! Maar zodra we eenmaal begonnen zijn de aandacht op God te richten en na te denken over Zijn wezen en de onovertroffen perfectie van Zijn rechtvaardigheid, wijsheid en deugd die we nauwgezet moeten nastreven, zal datgene wat ons tevoren onder het mom van rechtvaardigheid toelachte, algauw besmeurd worden als door het grofste onrecht. Wat een wonderlijke indruk op ons maakte onder de schone schijn van wijsheid, zal ons als de ergste dwaasheid tegenstaan. (…). Hoe nauw de kennis van God en die van onszelf ook met elkaar verbonden zijn, de goede volgorde van bespreken vereist dus dat we beginnen met de eerste en pas later de tweede gaan behandelen.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen