De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een voorsmaak

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een voorsmaak

MEDITATIE:: PSALM 42; MARKUS 8: 27-9: 8

4 minuten leestijd

David beleefde in het zogenaamde kleingebergte van Psalm 42 diepten en de hoogten in zijn leven. Christus gaat in Cesaréa Filippi door diepten en hoogten heen, om deze psalm te vervullen. Deze week komen we op de hoogte van de verheerlijking op de berg.

'Hij is de menigvuldige Verlossing van mijn aangezicht, en mijn God.'

Soms vind ik het jammer dat de Bijbel in hoofdstukken en verzen is verdeeld. We lopen zo het risico de grote lijnen van de Schrift uit het oog te verliezen. Tussen Markus 8 en 9 zit bijvoorbeeld een belangrijke schakel, die je niet mag missen. Het zijn geen stukjes die los verkrijgbaar zijn. Jezus is door Petrus beleden als de Christus, de beloofde Messias.
Hij heeft Zijn discipelen toen geopenbaard dat Hij veel moest lijden, verworpen en gedood moest worden. Ook heeft Christus de schare en Zijn discipelen geleerd over de navolging, over het kruis dragen achter Hem aan. Opmerkelijk is waarmee Christus Zijn getuigenis eindigt: ' ... wanneer Hij zal komen in de heerlijkheid Zijns Vaders ...' Dat zijn grote woorden voor Iemand, Die Zijn lijden en sterven zojuist heeft aangekondigd.
Toch leeft blijkbaar in Christus een diep vertrouwen in de verlossing door Zijn Vader: 'Hij is de menigvuldige verlossing van Mijn aangezicht, en Mijn God' - al gaat het door 'Mijn God, Mijn God, waarom heb Gij Mij verlaten?' heen. De Vader zal Hem opwekken, en Hem uitermate verheerlijken. Christus weet dus van de vervulling van de verlossingswoorden uit Psalm 42. Wat eens Zijn verre voorvader David in dit kleingebergte heeft uitgesproken, zal in Zijn opstanding, verheerlijking en wederkomst worden vervuld.

Uitersten
Hier in Cesaréa Filippi gaat het door diepte- en hoogtepunten. Het is een streek van uitersten. Nu mogen we getuige zijn van een hoogtepunt. Want hier in dit kleingebergte wordt een voorsmaak geopenbaard van de heerlijkheid van de Vader, die Christus zal hebben in Zijn wederkomst. De 'menigvuldige verlossing van Zijn aangezicht' wordt nu - al voor het lijden en sterven - getoond. Nog voor Zijn verheerlijking uit het graf, nog voor Zijn verheerlijking aan 's Vaders rechterhand, nog voor de verheerlijking bij Zijn wederkomst, wordt die heerlijkheid hier aan Christus Zelf en Zijn naaste discipelen getoond: 'En Zijn klederen werden blinkende, zeer wit als sneeuw.' Dat zal wat zijn geweest voor Petrus, Jakobus en Johannes.
Heerlijk voorrecht om dit te mogen aanschouwen - wat eens ieder mens zal aanschouwen. Later getuigden ze daar nog van: 'wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van de Vader.' Zo mogen ook wij met hen Zijn heerlijkheid aanschouwen. Zijn heerlijkheid en tegelijk 's Vaders heerlijkheid. Deze lichtglans is het getuigenis van 's Vaders welbehagen in Zijn Zoon, in Zijn weg en werk.
Het verzoenend lijden en sterven van Jezus Christus staat daarmee tussen verheerlijking en verheerlijking in. Want de Vader is het volkomen eens met deze weg, tot behoud van zondaren. En juist in deze lichtglans van goddelijke heerlijkheid en welbehagen op Hermon mogen wij het hoge slotakkoord van Psalm 42 met Jezus Christus belijden: 'Hij is de menigvuldige verlossing van mijn aangezicht en mijn God.' Juist hier.

Hoogte
Zo volgen wij Christus op Zijn weg door Cesaréa Filippi - door diepten en over hoogten. Zo volgen we Hem ook verder op Zijn Via Dolorosa. Christus heeft alles van Psalm 42 vervuld - tot in haar uitersten. Daarom mogen we juist ook in de lijdenstijd die psalm zingen, ziende op Christus. Maar ook met een blik in ons eigen hart en leven, als kruisdrager achter Christus aan. Psalm 42 leeft nog steeds, wordt nog steeds beleefd. Maar al ken je in je hart en leven de tranen dag en nacht, in de golven en de baren, toch is het in Christus vervuld. Daarom is het volkomen waarheid geworden: 'Hij is de menigvuldige verlossing van mijn aangezicht, en mijn God.'
In die hoogte mogen we door het geloof altijd eindigen. Daar is de verheerlijking van Christus op het kleingebergte het bewijs van. Hij is verheerlijkt, en zal nog meer verheerlijkt worden. Wie in Hem gelooft, zal met Hem verheerlijkt worden, tot in eeuwigheid. Dan is er alle reden om dwars tegen alles van onszelf in, gelovig die grote overgang te maken, en te roepen: 'Wat buigt gij u neder, o mijn ziel?'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Een voorsmaak

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 maart 2007

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's