Beleving en diepgang

Een gesprek met dolende gemeenteleden zette me aan het denken. 'Wat mis je in je eigen gemeente, zodat je nu naar de als meer evangelisch bekend staande gemeente X gaat?', vroeg ik? 'Beleving en diepgang', zeiden ze.

Het heilige
Dat viel me op. Ik had namelijk andere dingen verwacht: blijdschap, lofprijzing, getuigenissen, gemeenschap. En dat niet alleen. Ook de combinatie van beleving en diepgang had ik nog niet zo vaak gehoord. Verder pratend, vroeg ik: 'Wat bedoel je met beleving?' Het antwoord was: 'Dat je heel sterk onder de indruk komt van wie God is, Zijn heiligheid, majesteit en genade. Dat je daar heel klein van wordt en tegelijk heel verwonderd.' Ik moest denken aan het klassieke boek van Rudolf Otto, dat ik ooit las: Het Heilige. In veel duurdere woorden toont hij breedvoerig aan dat dit de kern is van alle geloven door alle tijden heen. 'Zonder deze basiservaringen van het heilige, als datgene wat je tegelijk je menselijke kleinheid doet voelen en je leidt tot verwondering, bloedt een godsdienst dood,' zegt hij.

Geholpen
Vervolgens vroeg ik: 'En wat bedoel je met diepgang?' Het antwoord was: 'Dat de Bijbel zo uitgelegd wordt, dat je erdoor gevoed wordt. Dat het niet steeds gaat over het ABC van geloven, maar dat je verder geleid wordt, geholpen wordt om te blijven geloven temidden van alles wat je meemaakt, hoort en ziet.' Opnieuw een antwoord dat ik niet verwacht had. Ik had verwacht, dat meteen iets gezegd zou worden over de gaven van de Geest of de leer van de toekomst. Dat had natuurlijk ook gekund.|
Er zijn heel wat mensen die het in onze gemeenten niet meer kunnen vinden, omdat hun gevoel te weinig ruimte krijgt, wij de volwassenendoop niet praktiseren en de gaven van de Geest verwaarlozen. Deze mensen maken het ons in onze kritiek gemakkelijk. Wij kunnen heel gauw ons gelijk aantonen, hoewel ook daarmee het probleem natuurlijk nog niet is opgelost. Ik zal zelf ook eerlijk bekennen dat ik dacht na dit gesprek: en verwacht je echt dat je dan deze beleving en deze diepgang zult vinden in die gemeente, waar je nu een paar keer geweest bent? Maar dat heb ik gelukkig toch niet gezegd.

Te arm
Het zette me daarentegen aan het denken over een doorsnee kerkdienst onder ons. Alister MacGrath sprak een paar jaar geleden over het einde van het protestantisme. Ik moet vaak aan zijn uitspraken denken. Ook hij constateerde, dat het protestantisme te arm was aan beleving van het heilige.
We moeten niet te snel in de kramp van verdediging schieten bij dit soort kritiek. We moeten onszelf diep onderzoeken of er een kern van waarheid in kan zitten. Want hoe zal een gemeente missionair zijn, wanneer levende leden van deze gemeente nauwelijks ervaring van God meer opdoen in de eigen kerkdiensten?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen