ds. A. Boertje (1925-2007)

Op I4 maart jongstleden overleed op de leeftijd van 82 jaar, ds. Arie Boertje. We leerden hem kennen als trouw betrokken gemeentelid in Ede, waar hij na zijn emeritaat was komen wonen. Arie heeft in zijn leven veel moeten meemaken. Tweemaal stond hij aan het graf van zijn vrouw. Eerst verloor hij Margje de Jong. Samen met haar mocht hij vier kinderen ontvangen. Na dit verlies leerde hij Jansje Zwarteveld kennen. Als een rijke zegen mocht Arie gedurende vele jaren opnieuw heel gelukkig getrouwd zijn. Drie kinderen kregen ze samen. Ondernemend als ze waren, mochten ze op vele reizen genieten van Gods schepping. Het leiden van een reis was zo passend bij onze broeder. De bijzondere talenkennis van Arie kwam daarbij goed te pas. Na een ernstige ziekte overleed ook Jannie. Wat ging de Heere een andere weg dan verwacht. Ze was veel jonger dan haar man en toch opnieuw een afscheid. De zorg voor haar viel weg, wat een grote stilte betekende voor onze broeder. Hij wilde zo graag zorgen voor anderen. Er zijn voor de ander.

Watersnoodramp
In zijn ambtelijke loopbaan was dat ook kenmerkend voor zijn bediening. In Herkingen, zijn eerste gemeente, maakte hij - nog geen jaar predikant - de watersnoodramp mee. Arie was een van de eersten die in het gebied slachtoffers bijstond.
Die pastorale zorg toonde hij ook in de gemeenten Moerkapelle, Krimpen aan de Lek en Wezep, waar hij vervolgens predikant mocht zijn. Hij ging daarbij een heel eigen weg, wars van alle kerkelijke uiterlijkheden. Hij was daarbij iemand met een eigen stijl, erudiet en integer. Hij probeerde voortdurend echt met het Woord in de tijd te staan, als pastor en als prediker. In Arnhem verleende hij na zijn emeritaat nog bijstand in het pastoraat.
Ook in Ede genoot hij ervan om nog tot op hoge leeftijd actief te zijn. Immers, alleen zijn viel hem moeilijk. Arie kon na het overlijden van zijn tweede vrouwen sinds de vele contacten in de gemeenten meer en meer wegvielen uiterst eenzaam zijn. Wat was hij dan kwetsbaar. Hij kon jaloers zijn op het geloofsgetuigenis dat zijn tweede vrouw bij haar heengaan kon geven. Ondanks dat hij talloze malen het Woord mocht verkondigen, kon hij soms erg aangevochten zijn. Toen een vriend hem in zijn laatste dagen wees op het heil in Christus, dat er ook voor hem verzoening is gedaan op Golgotha, sprak Arie verzwakt als hij was: 'Hoera, hoera.' Het typeert hem in zijn eerlijk zoeken naar rust bij en overgave aan de Heere en tegelijk in zijn eigen unieke taalgebruik.

Genadegift
Voor de rouwdienst had hij zelf de tekst uitgekozen: 'Want de bezoldiging der zonde is de dood, maar de genadegift Gods is het eeuwige leven, door Jezus Christus, onze Heere.' (Rom. 6:23) Juist het Goddelijk 'maar' sprak zo aan. Dat was de opening in alle strijd. Dat deze genadegift ook voor hem gold, was voor onze broeder een wonder. 'Het is alles genade,' zo sprak hij. We gedenken onze broeder met respect en dankbaarheid als een echte Verbi Divini Minister, een dienaar van het Goddelijke Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen