De tolerantie is zoek;

Wereldwijd is er spanning over de aanvaarding van homoseksualiteit, het meest in het oog springend in de zeventig miljoen leden tellende Anglicaanse gemeenschap. Met de benoeming in november 2003 van Gene Robinson tot bisschop was hij de eerste openlijke homoseksueel die in dit ambt bevestigd werd. Sinds die tijd wordt koortsachtig gewerkt aan het kanaliseren van de spanning.

Overtuiging voor thuis?
De Nederlandse samenleving kent sinds enige weken een verwant discussiepunt. Nee, het gaat niet meer om de samenlevingbrede acceptatie van homoseksualiteit - hooguit beijveren fanatici van D66-, VVD- of GroenLinks-huize zich er nog voor om jongeren van onder de zestien jaar in een eigen boot in de Amsterdamse Gay Pride mee te kunnen laten varen. En winden libertijnse vrijheidsstrijders zich op als ze ontdekken dat 'streng gereformeerde scholen' websites als van de GayKrant censureren.
Het regeerakkoord van Balkenende IV heeft de discussie onverwachts verlegd naar de ruimte die er voor onder meer orthodoxe christenen blijft om het homohuwelijk af te wijzen. Een heuse storm is opgestoken, nu het kabinet de rechtspositie van gewetensbezwaarde ambtenaren wil beschermen. Wie als gemeente-ambtenaar in overheidsdienst is, wordt geacht zijn persoonlijke levensovertuiging thuis te laten.

Libertijnse wind
De vraag waarom het draait, is: weten we nog wat tolerantie is? Bescherming van gewetensbezwaarde ambtenaren wordt - de wereld op z'n kop - verkocht als een signaal van afnemende tolerantie. Ook allochtone en orthodox-christelijke groepen dienen homoseksualiteit immers te aanvaarden. Bizarre overwegingen passeren inmiddels de revue, zoals de gedachte dat ambtenaren straks kunnen weigeren een huwelijk tussen een blanke en een zwarte te sluiten. Alsof de Nederlandse rechter niet in staat is af te bakenen wat redelijkerwijs onder iemands godsdienstige overtuiging valt.
Nu de bezwaarde gemeente-ambtenaar de vrieskou van de libertijnse wind ervaart, dienen de kerken hun stem te laten horen. Aan informateur Wijffels vroeg de Protestantse Kerk aandacht voor een rechtvaardige samenleving en het milieu. Hoort de vrijheid om ook in het publieke leven het christelijk geloof te belijden niet bij een rechtvaardige samenleving? Waarom spreekt de kerk nu niet krachtig? Het zou dubbel erg zijn als de aanvaarde kerkordelijke ruimte om relaties van mensen van hetzelfde geslacht te zegenen, betekent dat de kerk zich nu nÎet uitspreekt en de overheid niet aanspreekt!

Keizer Constantijn
Het kersteningsproces van Europa zette in bij Keizer Constantijn de Grote, die de christelijke kerk gelijke rechten als het heidendom gaf. Die kerstening bleek vooral in de wetgeving met name het huwelijksrecht. Echtscheiding werd bemoeilijkt en op echtbreuk werden strengere straffen gesteld. Eeuwen later maken we in hef traject van óntkerstening de omgekeerde beweging mee: een aangrijpende afbraak van het huwelijk als pijler van de samenleving. . Eeuwen later maken we in hef traject van óntkerstening de omgekeerde beweging mee: een aangrijpende afbraak van het huwelijk als pijler van de samenleving.
In navolging van Petrus op de Pinksterdag kan de kerk niet anders dan overtuigd en vrijmoedig Christus als de enige Weg belijden, inclusief de leefregels van Zijn Koninkrijk. Als uitverkoren priesterdom is de gemeente ook uitverkoren om in Zijn Naam te lijden, vreemdeling in de stad van de mens. Onder keizer Diocletanus werden christenen aan het begin van de vierde eeuw uit hoge overheidsposities geweerd. Ter overdenking in de christelijke gemeente en ter bemoediging van gemeente-ambtenaren in gewetensnood geef ik door wat ds. P.F. Bouter uit Leerdam ooit schreef in een opstel over geloof, waarheid en tolerantie in de Vroege Kerk: 'Terwijl er vanuit de christenen door gebed, getuigenis en apologie, en martelaarschap communicatie was met de (geregeld zeer intolerante) maatschappij om hen heen, lag de grote nadruk deze eeuwen toch op het bewaren en uitbouwen van de eigenheid van de christenen. Deze eigenheid ligt in het geloof enerzijds, de levenswijze anderzijds.'

Wat is waarheid?
Tolerantie hoort vanouds bij de Nederlandse samenleving, verdraagzaamheid tussen verschillende bevolkingsgroepen. Maar tolerantie drukt nooit de vraag naar de waarheid terzijde, alsof alleen gedacht mag worden zoals de meerderheid denkt. Laat de kerk zich bezinnen op haar taak in de concrete Nederlandse samenleving door te tonen dat ze bij Christus hoort.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen